ไปทำหน้าอกที่ Dite มาแล้ว วันที่ 7!

พอดูรูปก่อนผ่าตัดแล้ว จริงๆ ฉันแทบไม่มีเนื้อหน้าอกพื้นฐานเลยเมื่อเทียบกับคนอื่น แถมอาจเพราะว่ายน้ำมานานตั้งแต่เด็ก ไหล่ก็เลยกว้าง แล้วหน้าอกก็ไม่มี ฉันเลยเริ่มเกลียดรูปร่างตัวเองที่ดูเหมือนผู้ชาย ฉันกังวลมาตั้งแต่ช่วงวัยรุ่น พอโตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะทำจริงๆ เลยลองหาข้อมูลดู ปรากฏว่ามีเรื่องที่ต้องรู้เยอะมาก และมีเรื่องที่ต้องคิดเยอะด้วย.. แต่พอได้ไปตระเวนปรึกษาจริงๆ กลับยิ่งคิดว่าควรรีบทำ หลังจากคิดอยู่นานมาก ฉันก็ผ่าตัดที่ Dite! ฉันหาข้อมูลออนไลน์และไปปรึกษาตามคลินิกมาหมดแล้ว แต่ที่นี่เป็นที่แรกที่เริ่มให้คำปรึกษาโดยพูดถึงรูปร่างของฉันตั้งแต่ตอนปรึกษา เลยรู้สึกแบบ “โอ~” แล้วตอนปรึกษากับคุณหมอ ผอ. ท่านก็ตรวจอย่างละเอียด และพูดชัดเจนเลยว่าหัตถการที่ไม่จำเป็นก็ไม่ต้องทำ ไม่จำเป็น ซึ่งฉันชอบมาก -วันผ่าตัด, วันที่ 1-2 วันผ่าตัด ฉันผ่าตอนเที่ยง เลยต้องไปถึงก่อน 10 โมง แต่รถติดจนไปสายตั้ง 30 นาที.. ทุกคนต้องเผื่อรถติดกันด้วยนะ เลยรู้สึกว่าทุกอย่างผ่านไปแบบรีบมาก ทั้งออกแบบ ถ่ายรูป แล้วก็วุ่นวายไปหมด ฉันกังวลเรื่องดมยาสลบ แต่พอนอนบนเตียงผ่าตัดปุ๊บ เขาก็จับมือฉันแล้วปลอบว่าอาจจะเวียนหัวนิดหน่อยนะคะ แล้วทันทีที่หัวหมุนวูบ ฉันก็หมดสติไปเลย จากนั้นมีคนปลุกฉัน แล้วหน้าอกก็รู้สึกหนักอึ้ง ตอนนั้นเข้าใจเลยว่าที่เคยเห็นในรีวิวว่าเจ็บคอและหนาวมันเป็นยังไง พยาบาลถามว่าโอเคไหม ฉันบอกว่าหนาว เขาก็ใส่ลมอุ่นเข้าไปในผ้าห่มให้ แต่ก็ยังหนาวจนคางสั่นกึกๆ.. แต่ในหัวก็คิดว่า เอ๊ะ.. ฉันห้ามเกร็งหน้าอกนี่นา แต่ก็หนาวจนเผลอเกร็ง ยังไงก็ตาม เขาเอาน้ำกับโจ๊กฟักทองหวานมาให้ด้วย โจ๊กฟักทองอร่อยจนฉันจำยี่ห้อไว้แล้วสั่งมากินทีหลัง พอย้ายไปห้องพักฟื้น ระหว่างที่ผู้ดูแลไปเอายา คุณหมอ ผอ. ก็เข้ามาเล่าให้ฟังว่าตอนผ่าตัดร่างกายฉันเป็นยังไง ทำแบบนี้นะ~ อธิบายทุกอย่างให้ฟัง และบอกว่าการผ่าตัดผ่านไปด้วยดี ฉันเลยโล่งใจไปเปลาะหนึ่ง จากนั้นก็กลับบ้าน กินของอร่อย กินยา แล้วนอน ฉันนอนราบหลับไปเลย แต่หนักอึ้งจริงๆ เหมือนนอนโดยมีหมอนหนักๆ วางอยู่บนหน้าอกตลอดเวลา วันที่ 1-2 วันก่อนโรงพยาบาลบอกว่าตอนตื่นเช้าอาจจะปวดมากขึ้น ฉันเลยกังวล แต่ก็แค่รู้สึกหนักๆ..? อ้อ ตอนนอนลงกับตอนลุกขึ้นเท่านั้นที่ต้องใช้แรง เลยปวดประมาณนั้น? อาการปวดก็เหมือนวันถัดไปหลังไปเล่นน้ำแล้วปวดกล้ามเนื้อทั้งตัว แต่ความรู้สึกนั้นอยู่แค่ที่หน้าอก แล้วก็รู้สึกเหมือนมีของหนักๆ กดหน้าอกอยู่ตลอด ฉันเลยน่าจะใช้ชีวิตด้วยการนั่งอยู่ตลอด ฉันออกมาพร้อมผ้ารัดหน้าท้องเพราะเรื่องการห้ามเลือด แต่หายใจลำบาก เลยไม่ขยับตัวเลย นั่งดูทีวีอย่างเดียว วันที่ 2 ไปโรงพยาบาลเพื่อถอดผ้ารัดหน้าท้องกับผ้าพันแผล ได้เจอกับหน้าอกตัวเองครั้งแรก^-^ ทำการรักษาด้วยออกซิเจนความดันสูง? ด้วย แล้วก็ได้รับเลเซอร์ด้วย ได้พบคุณหมอ ผอ. อีกครั้ง ถามเรื่องที่สงสัย และได้เรียนวิธีใส่บราแก้ทรง สายรัดด้านบน รวมถึงการยืดเหยียดด้วย ไม่ใช่ว่าไม่ปวดเลยแบบสมบูรณ์ แต่ก็ไม่ได้ปวดมากมาย? ระดับนี้อาจจะเรียกว่าไม่ปวดก็ได้.. ฉันก็เริ่มยืดเหยียดทันทีเลย -วันที่ 3-4 ยังมีอาการปวดกล้ามเนื้ออยู่ แต่ไม่เท่าวันแรก เลยคิดว่าโชคดี ส่วนสัมผัสยังแข็งมาก และมีแค่ข้างขวาที่จี๊ดๆ เหมือนไฟช็อต เขาบอกว่าเป็นเพราะเส้นประสาทกำลังกลับมา ฉันเลยคิดว่า อ๋อ.. ร่างกายฉันกำลังทำงานหนักอยู่นะ ใส่สายรัดด้านบนแล้วคันมาก ฉันเลยสอดสำลีไว้แล้วใช้ชีวิตไป พอใส่เสื้อกล้ามทับบราแก้ทรงแล้วค่อยใส่สายรัดด้านบน ก็พออยู่ได้ กลางวันร้อน เลยไปเดินเล่นหลังพระอาทิตย์ตก แล้ววันที่ 4 ก็ซักผ้า และก้มศีรษะสระผมด้วย! -วันที่ 5-7 หมดวันลาแล้วไปทำงาน แต่แทนที่จะกังวลเรื่องปวด ฉันกังวลว่าหน้าอกที่เหมือนจะพุ่งเป็นจรวดของฉันจะดูออก พอถึงบริษัทก็เลยใส่ฮู้ดดี้ตัวโคร่งแล้วนั่งอยู่จนกลับ แต่ถึงอย่างนั้นคงเพราะได้ไปทำงานและขยับตัว อาการบวมก็ดูยุบลงไปเยอะ วันที่ 6 ไปโรงพยาบาลตัดไหมและรับการดูแลหลังผ่าตัดมา อาบน้ำได้แล้ว และพอได้รับการดูแลหลังผ่าตัด สัมผัสก็ดูเหมือนจะดีขึ้นนิดหน่อยด้วย, อาการบวมก็กำลังยุบ แต่ยุบไม่เท่ากันสองข้าง ฉันเลยคิดอยู่ว่าคงเพราะข้างหนึ่งยุบมากกว่าอีกข้างละมั้ง~ ฉันทำ Motiva Demi ซ้าย 320 ขวา 360 ใต้พังผืดกล้ามเนื้อ!