จากรีวิวปรึกษาถึงวันผ่าตัดของจองยาง (2)

(เป็นแค่ข้อความที่เขียนแบบสบายๆ เลยขอให้เข้าใจแม้จะใช้ภาษาพูดนะคะ) พอจบการปรึกษาครั้งสุดท้ายแล้ว ในเมื่อก็ตัดสินใจจะทำแล้ว ก็คิดว่าทำให้เร็วที่สุดน่าจะดีกว่า เลยโทรไปที่คลินิกศัลยกรรมที่รู้สึกสนใจที่สุด เพื่อจองวันผ่าตัดไว้ บอกไปว่าต้องการทำให้เร็วที่สุด แล้วเขาบอกว่าวันที่ 1 ตุลาคม เวลา 10 โมงเช้ามีคิวพอดี ก็ยังพูดแบบว่า “ต้องไปให้ตรง 10 โมงเลยเหรอ?” อะไรแบบนั้น สุดท้ายเลยจองเป็น 11 โมง... คนอื่นเขาบอกกันว่าคืนก่อนผ่าตัดจะนอนไม่หลับ ตื่นเต้นกันมาก แต่เพราะนี่เป็นการผ่าตัดที่ฉันอยากทำมาหลายปีแล้วหรือเปล่า เหมือนฉันจะนอนสบายกว่าปกติอีก น้องที่นัดกันไปด้วยดันตื่นสาย ฉันเลยคิดจะไปโรงพยาบาลคนเดียว แต่ติดต่อได้ก็เลยไปด้วยกันตอน 11 โมง ดูยุ่งวุ่นวายมาก ผู้จัดการต้อนรับฉันอย่างอบอุ่นพร้อมพูดว่า “จองยาง~” แล้วยังบอกอีกว่าก่อนฉันจะมา ได้พบคุณหมออีกรอบและขอให้ช่วยดูแลเป็นพิเศษเพราะฉันมาจากไกล... เขาเอาอะไรไม่รู้คล้ายยางมาทาหน้าเสมอจมูกแล้วก็พิมพ์แบบก่อน แล้วฉันก็ขึ้นไปชั้นห้องผ่าตัด... พยาบาลยื่นชุดผ่าตัดให้แล้วบอกว่าตอนดูดไขมันหน้าท้อง ไม่ควรให้ยาฆ่าเชื้อเปื้อนกางเกงใน เลยจะให้เป็นกางเกงจีสตริงนะคะ สะดวกไหม ฉันเลยตอบว่า “ตอนนี้ฉันก็ใส่จีสตริงอยู่ค่ะ” พยาบาลบอกว่าน่าจะไม่อึดอัด ฉันก็หัวเราะไม่หยุด... แต่งตัวเรียบร้อยแล้วก็เข้าไปในห้องผ่าตัด... ทั้งที่ปกติไม่ค่อยตื่นเต้นอะไร แต่พอเดินเข้าห้องผ่าตัดตาสองชั้น กลับตื่นเต้นขึ้นมามาก... ฉันเอาแต่บอกว่ากลัว คุณหมอก็บอกว่ากลัวอะไร ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย... แล้วก็ใช้ปากกามาร์กเขียนบนหน้าให้ พูดตลอดว่าหน้าจะเปลี่ยนไปเยอะ จะสวยขึ้น ให้ตั้งตารอได้เลย พอคุณหมอดมยามาแล้ว ฉันก็กำลังเจาะสายน้ำเกลือ... เขาถามว่าฉันไปเข้าห้องน้ำมาแล้วหรือยัง ฉันบอกว่ายัง เลยต้องไปเข้าห้องน้ำอีกรอบ... แล้วก็นอนลง... คุณหมอดมยาบอกว่ายังจะไม่ง่วงตอนนี้นะ แต่ฉันกลับรู้สึกว่าทำไมมันง่วงจัง... นี่ก็เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ดมยาสลบแบบหลับ เลยตึงเครียดมาก พยาบาลบอกว่า “หลับตานะคะ” หลังจากนั้นก็เหมือนจะจำอะไรไม่ได้อีกเลย... ได้ยินว่ามีช่วงหนึ่งฉันตื่นขึ้นมา เพราะเส้นเลือดแตก... เหมือนทุกคนจะพูดอะไรกันหลายอย่าง แต่พอลืมตาขึ้นมา ก็เห็นว่ามีเข็มฉีดยาเจาะแขนหลายรอบตรงโน้นตรงนี้ -_ ถูกพันผ้าพันแผลไว้แน่นเลย... อยู่ๆ ฉันก็ลืมตาขึ้นมาแป๊บหนึ่ง เหมือนว่าการผ่าตัดจะเสร็จแล้ว ฉันปวดฉี่สุดๆ เลยบอกว่าอยากไปห้องน้ำ แต่ทุกคนก็พูดวนอยู่แค่ว่า “อดทนอีกนิดนะคะ” -_- ฉันจะตายอยู่แล้วแต่ยังให้ทนอีก เลยหงุดหงิดมาก ยาสลบยังไม่หมด ฤทธิ์ยังมึนๆ อยู่ แต่ก็ปวดฉี่จะตาย ฉันโมโหจนลุกพรวดขึ้นมา คุณหมอถึงกับตกใจแล้วบอกให้คนมาจับฉันไว้ ก็นะ คนแบบฉันคงไม่มีหรอก คนที่พอผ่าตัดเสร็จก็ลุกขึ้นทันที -_- พอน้องเห็นสภาพฉันก็พูดว่า เอ๊ะ หน้าผากกับคางออกมาแล้วนี่นา ส่วนในหัวฉันมีแต่คิดว่าต้องรีบกลับบ้าน เพราะตอน 4 โมงจะมีพัสดุมาส่ง ก็เลยกลับบ้านทั้งที่ฤทธิ์ยาสลบยังไม่หมดดี พอเช็กเวลาก็พบว่า เข้าห้องผ่าตัดตอน 11 โมง และผ่าตัดจนถึง 3 โมงครึ่ง... นานจริงๆ -_- แล้วยังรับพัสดุในสภาพนี้อีก... ฉันทำเกินไปไหมนะ -_-... นัดไว้ 4 โมงแต่ดันมาถึง 5 โมง นี่อะไรกัน...