เพราะทำช่วงต้นเดือนมีนา ก็ยังไม่ถึงสองเดือนเลยค่ะ.. ตอนแรกหลังผ่าตัดใหม่ๆ ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นมนุษย์ดัดแปลง.. แล้วก็รู้สึกต่อต้านมากจนเกิดภาวะซึมเศร้าด้วย.. แต่หลายๆ คนช่วยปลอบใจ.. แล้วก็อย่างที่มีท่านหนึ่งบอกไว้จริงๆ.. เวลาเป็นยารักษาที่ดีที่สุด.. ตอนนี้ก็ดีขึ้นมากแล้วค่ะ... แต่ช่วงนี้พอเวลานวดทีไรก็ยังรู้สึกอารมณ์ตกๆ แปลกๆ อยู่ดี.. คงทำอะไรไม่ได้จริงๆ ช่วงเดือนแรกก็ยังขยันนวดมากๆ อยู่ค่ะ.. แต่ตอนนี้;; วันนึงแค่วันละหนึ่งสองครั้ง?; จะทำหรือไม่ทำก็ไม่แน่ใจแล้ว.. แบบนี้ไม่ดีเลย เขาบอกว่าต้องนวดวันละหกครั้งทุกวันนะ~~ แต่ตอนแรกเวลานวดแต่ละครั้งมันจะรู้สึกจี๊ดๆ แล้วก็เหมือนห้องมันแตกออกเลยค่ะ.. ช่วงนี้กลับไม่รู้สึกอะไรเลย.. แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าห้องมันแคบลงนะ.. เขาว่าตั้งแต่เดือนที่สามอาจจะเริ่มมีความรู้สึกบีบรัดเข้ามา.. งั้นตอนนั้นก็คงต้องกลับไปขยัน? อีกครั้งใช่ไหมคะ.. ตอนนี้แนวล่างยังไม่ค่อยเข้าที่ค่ะ.. ถ้าจะปรับแก้ต้องใส่ผ้ารัดตอนนอน แต่ฉันอึดอัดและหายใจไม่ออกมากจนใส่นอนไม่ได้.. ข้างขวายุบต่ำกว่านิดหน่อยด้วยค่ะ.. เพราะแบบนั้นพอก้มตัวลงก็จะเกิดอาการเห็นเป็นสองชั้นนิดๆ ขึ้นมา ตอนยืนก็ไม่ค่อยรู้สึกค่ะ... สัมผัส.. แฟนจับดูแล้วบอกว่าไม่รู้เลยค่ะ~ ฉันเองตอนนั่งก็ยังนิ่มๆ ดีอยู่ แต่พอนอนลง.. พอนอนลง....... มันจะดีขึ้นไหมคะ? ตอนนอน... รูปร่างมันแผ่กว้างเหมือนหน้าอกจริงๆ เลยค่ะ.. แค่เวลาบีบจับ.. ความรู้สึกสัมผัส.......... ยังสัมผัสได้ถึงซิลิโคนอยู่ด้วยค่ะ.. ตอนยกขึ้นลงซ้ายขวา.. ถ้าไม่ใช่คนที่มีหน้าอกพอสมควรจริงๆ ก็คงจับได้กันหมดแหละค่ะ~ จุดที่สบายที่สุดคือ.. ไม่ต้องใส่บราก็ใช้ชีวิตได้แล้ว.. เมื่อก่อนเพราะไม่มีหน้าอก แค่จะออกไปซูเปอร์หน้าบ้านก็ยังต้องใส่บราเสริมฟองน้ำออกไปเลยค่ะ แต่ตอนนี้แค่ใส่เสื้อยืดทรงหลวมตัวเดียวก็เดินออกไปได้แล้ว.. สบายมากเลยค่ะ~ ส่วนที่ไม่สบายก็คือตอนนอนนี่แหละ... เมื่อก่อนฉันนอนตะแคงมาตลอด.. แต่พอผ่าตัดแล้วต้องนอนหงายเท่านั้น.. เพราะถ้านอนตะแคง รูปทรงหน้าอกอาจจะเบี้ยวได้ค่ะ... แต่พอตื่นมาก็ยังนอนตะแคงอยู่ดีเลยค่ะ.. นิสัยนี่น่ากลัวจริงๆ อืม.. ลองย้อนเวลากลับไปเล่าเรื่องวันผ่าตัดดูนะคะ................ คืนก่อนผ่าตัดฉันนอนไม่หลับเลย แล้วก็ไปถึงโรงพยาบาลก่อนเวลาที่เขานัดไว้หนึ่งชั่วโมง มายืนสั่นรออยู่หน้าตึกที่ประตูยังไม่เปิดเลยค่ะ; ก่อนผ่าตัดคุณหมอที่ห้องตรวจช่วยออกแบบให้.. เพราะหน้าอกไม่เท่ากันเลยบอกว่าต้องใส่ 200/225 ซีซี แต่ฉันบอกว่าอยากทำให้ใหญ่กว่านั้นหน่อย (เพราะอยากได้คัพ B แบบเต็มๆ;) คุณหมอเลยบอกว่าเป้าหมายจะตั้งไว้ที่คัพ B แต่ดูจากสภาพร่างกายฉันแล้ว ปริมาณสูงสุดที่ใส่ได้คือ 225/250 ซีซี ค่ะ.. หน้าอกฉันเป็นทรงยุบเข้าไป (แค่ยืนนิ่งๆ หน้าอกก็ชิดกัน) เลยถ้าใส่มากกว่านี้หน้าอกจะติดกันตรงกลางเลยค่ะ; คุณหมอบอกว่าจะดูไม่เป็นธรรมชาติ.. สรุปก็คือตอนนี้ฉันก็เลยไม่ได้ใส่สายรัดให้หน้าอกชิดเข้าหากันหรือทำการนวดอะไรทั้งนั้นค่ะ... เลยสบายไปอีกแบบเหมือนกันค่ะ... ร่องอกก็เกิดขึ้นเองด้วย.. ส่วนสูง 161 หนัก 42 กิโลฯ รอบทรวงอกประมาณ 68~69 ค่ะ. เดิมทีคัพ A ยังหลวมเลยค่ะ.. สรุปคือ.. ตอนอยู่ที่หอผู้ป่วย ฉันก็มีสายน้ำเกลือที่แขน แล้วก็นอนรอรับสารอาหารทางเส้นอยู่ค่ะ.. แต่หอผู้ป่วยนั้นอยู่ติดกับห้องผ่าตัดเลย.. ก่อนหน้านี้ได้ยินเสียงของคนที่กำลังผ่าตัดอยู่ชัดมาก.. -_- เงียบเกินไป.. ฉันก็เลยคิดว่า เอ๊ะ ฉันยังไม่เข้าห้องผ่าตัดเหรอ? หรือว่ากำลังเตรียมผ่าตัดอยู่? แบบนี้ค่ะ.. แล้วอยู่ๆ ก็เหมือนเขาทำเสร็จกันหมดแล้ว พยาบาลผู้หญิงก็เดินมาแล้วพาฉันเข้าไปค่ะ... พอเข้าไปในห้องผ่าตัด... ห้องผ่าตัดค่อนข้างใหญ่ค่ะ.. ถ้าจำไม่ผิดมีเตียงผ่าตัดสองเตียงด้วย.. อีกฝั่งของม่านกั้น คนที่เข้าผ่าตัดก่อนหน้าฉันก็กำลังจะเสร็จพอดี.. (แน่นอนว่าไม่เห็นอะไร ได้ยินแต่เสียงเอา) พยาบาลผู้หญิงสองสามคนช่วยจับฉันให้นอนและตรึงไว้ที่เตียงผ่าตัด แล้ววิสัญญีแพทย์ก็พูดว่า "ฉีดยาสลบแล้วนะ นับถึงสิบค่ะ"...แต่ฉันรู้สึกเวียนหัวมาก แล้วก็นับได้แค่ถึงสามก็หมดสติไปเลยค่ะ.. เปลือกตากระตุกระริกๆ อยู่ด้วย... ตอนรู้สึกตัวอีกที ฉันก็นอนอยู่ที่หอผู้ป่วยเดิมที่นอนรับสารอาหารก่อนผ่าตัดค่ะ... หน้าอกเหมือนถูกตรึงไว้ด้วยปูนปลาสเตอร์ -_- แน่นมาก กดทับมาก และผ้าพันแผลแบบรัดแน่นจนหายใจไม่ออก.. ประมาณหนึ่งชั่วโมงแรกยาชายังไม่หมดฤทธิ์มากก็ยังพอทนได้ แต่หลังจากนั้นทรมานจนแทบหายใจไม่ออก ฉันเลยคอยแกะออกเองบ่อยๆ -_-; พยาบาลผู้หญิงเดินมาแล้วพันกลับให้ใหม่ พอทนได้สักพักก็แกะอีก แล้วก็แกะอีก; แกะแล้วก็พันหลวมๆ ใหม่อีก; จนกระทั่งพยาบาลผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัวว่า.. ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป พรุ่งนี้คุณอาจจะต้องกลับเข้าห้องผ่าตัดอีกครั้งนะคะ!
พอได้ยินแบบนั้นฉันก็กลัวหัวหดเลย หลังจากนั้นก็ไม่กล้าแกะอีก.... การผ่าตัดก็ใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมง 15 นาทีเองค่ะ (ยิ่งใช้เวลาผ่าตัดสั้นเท่าไร เลือดก็ยิ่งออกน้อย และโอกาสติดเชื้อก็ลดลงด้วยนะคะ) และเพราะเลือดออกน้อยมาก ถุงระบายเลือดก็ไม่เต็มเลยค่ะ คนที่ผ่าตัดก่อนหน้าฉันใช้เวลานานกว่านิดหน่อยแล้วก็มีถุงเลือดเต็มด้วย.. ดูเหมือนจะแตกต่างกันไปตามแต่ละคนจริงๆ ค่ะ ฉันนอนโรงพยาบาลหนึ่งคืนค่ะ.. ตั้งแต่บ่าย 4 โมง.. จนถึง 9 โมงเช้าวันรุ่งขึ้น ไม่ได้นอนเลยแม้แต่นิดเดียว.. (คืนก่อนผ่าตัดก็ไม่ได้นอนเลยเหมือนกัน) แล้วก็สาปแช่งผ้าพันแผลแบบรัดแน่น และเสียใจที่มาผ่าตัดเป็นร้อยครั้งเลยค่ะ.. ผ้าพันแน่นนี่นะคะ.. มันไม่ใช่แค่รัดเฉยๆ.. แต่เหมือนมีอะไรมาแทงหน้าอกแรงๆ ซ้ำๆ เลยค่ะ.. หายใจก็ลำบาก.. แล้วพอหลังๆ มาก็ปวดร้าวไปถึงหลังด้วย.. นอนก็ไม่ได้.. นั่งลุกนั่งยืนสลับไปมาจนทำอะไรไม่ถูก ใจคอไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เดี๋ยวพลิกไปพลิกมา... เวลาทำไมมันช้าขนาดนั้นก็ไม่รู้... ตอนนี้พอนึกย้อนกลับไปก็ยังเป็นคืนที่น่ากลัวมากจริงๆ ค่ะ.... ทรมานมากจนไม่มีน้ำตาไหลออกมาเลย.... พอได้ยินพยาบาลผู้หญิงบอกว่าจะถอดให้ตอน 9 โมงเช้า ฉันก็เอาแต่มองนาฬิกาอย่างแค้นๆ แล้วตั้งแต่ 8 โมงครึ่งก็ออกตามหาพยาบาลผู้หญิงไปทั่วโรงพยาบาลที่เงียบกริบค่ะ -_- พี่พยาบาลที่เพิ่งตื่นนอนคนหนึ่ง.. พอถอดผ้าพันแผลออกให้ปุ๊บ ก็อุทานว่า เฮ้อ! พร้อมกับคิดในใจว่าตอนนี้ฉันรอดแล้ว.. "พี่คะ ฉันเมื่อคืนไม่ได้นอนเลย แถมยังเสียใจที่มาผ่าตัดด้วยค่ะ.." "มีคนเป็นแบบนั้นอยู่ค่ะ.." ตอนที่ส่องกระจก หน้าอกบวมตุ่ยจนดูเหมือนจะใหญ่เกินคัพ B แบบเต็มๆ ไปอีก แต่ตอนนี้อาการบวมยุบหมดแล้ว.. ก็แอบเสียดายนิดหน่อยค่ะ..^^; ตอนเช้าก็ออกจากโรงพยาบาลแล้วนั่งแท็กซี่กลับบ้านค่ะ... คนขับแท็กซี่คงสังเกตได้เลยขับแบบระวังมากๆ ทำให้ฉันกลับบ้านได้โดยไม่รู้สึกอึดอัดเลยค่ะ.. ประมาณ 3 วันแรกฉันแบ่งนอนทีละ 2-3 ชั่วโมง.. (เพราะหน้าอกมันบวมแล้วรู้สึกทรมานบ่อยๆ? ตื่นขึ้นมานวด คลายกล้ามเนื้อ แล้วก็นอนต่อ.. ทำแบบนั้นค่ะ) ประมาณหนึ่งสัปดาห์ต่อมาก็สบายขึ้นหน่อยค่ะ.. น่าจะต้องใช้เวลาประมาณสิบวันถึงสองสัปดาห์ถึงจะใช้ชีวิตได้ปกติ.. แม้แต่วันผ่าตัดก็ยังพอรวบผม ล้างหน้า หรือใส่เสื้อผ้าได้ค่ะ.. ความตึงบริเวณรักแร้จะหายไปเกือบหมดหลังจากประมาณสองสัปดาห์ค่ะ.. ส่วนแผลเป็นที่รักแร้.. เขาว่าแล้วแต่คน แต่ของฉันเหลือเป็นแนวแดงๆ ค่อนข้างเรียบ ไม่มีตุ่มนูนมากค่ะ.. ถึงอย่างนั้นก็เผื่อไว้ก่อนเลยซื้อครีมทาแผลเป็น (ตั้ง 50,000 วอน) มาทาวันละสองครั้งค่ะ.. การผ่าตัด.. ถ้าเทียบกับความเจ็บที่ทรมานมาแล้ว ไม่ได้ทรมานเท่าวันแรกที่โดนผ้าพันแผลรัดเลยค่ะ.. แล้วยังมีอีก.. หนึ่งเดือนแรกต้องใส่สายรัด แต่คุณหมอไม่ให้ใส่สายรัดด้านในที่ช่วยดันเข้าหากัน เลยไม่ได้ใส่.. ใส่แค่สายรัดที่ช่วยดึงลงอย่างเดียวก็ยังอึดอัดมาก.. เวลานอนฉันเผลอแกะออกบ่อยๆ โดยไม่รู้ตัวเลยค่ะ.. ช่วงนี้คุณหมอบอกให้ใส่แบบเฉียงๆ เพื่อปรับแนวล่าง ฉันก็ยังทำได้ไม่ค่อยดีเหมือนกันค่ะ.. ฉันค่อนข้างไวต่อความรู้สึกมากค่ะ... อืม... แล้วก็ เรื่องขับรถ ฉันว่าควรงดไว้สัก 2 สัปดาห์แบบเผื่อๆ จะดีกว่าค่ะ.. ตอนหนึ่งสัปดาห์หลังผ่าตัด ฉันขับรถไปโรงพยาบาลแล้วเกือบเกิดอุบัติเหตุค่ะ... ตอนหมุนพวงมาลัยมันรู้สึกหน่วงๆ ที่หน้าอก แล้วแขนก็ควบคุมได้ไม่ค่อยดี; ส่วนเรื่องนวดนี่.. พอประมาณหนึ่งเดือนแล้วก็จะเริ่มขี้เกียจจริงๆ ค่ะ.. ก่อนผ่าตัดฉันยังตั้งใจมากว่า จะขยันนวดที่สุดเลย~ แต่พอเอาเข้าจริง.. แฟนที่บอกว่าจะช่วยนวดก็แทบไม่มีเวลาเลย... ฉันเคยคิดอย่างมีความสุขว่า ถ้าผ่าตัดหน้าอกแล้วต้องซื้อบราใหม่หมดเลยไหมนะ~? แต่คงเพราะตอนก่อนหน้านี้ฉันใส่บราใบใหญ่; อยู่แล้ว พอบวมยุบหมดแล้ว.. บราเก่าทุกตัวก็ยังใส่ได้พอดีค่ะ.. แม้แต่ 75A ก็ใส่ได้ค่ะ.. ถึงจะคับนิดหน่อย.. อาจเป็นเพราะฉันใส่สายค่อนข้างต่ำสุดเท่าที่จะต่ำได้เพราะไม่อยากไปกระทบแนวล่างค่ะ..; แฟนยังพูดเลยว่า..เธอผ่าตัดมาแล้วทำไมยังเป็นคัพ A อยู่ล่ะ? งั้นก่อนหน้านี้มันเล็กขนาดไหนกันแน่? พอได้ยินแล้วช็อกเลย.......... แต่พอลองจับดู เขากลับตกใจว่า "เฮ้ย ใหญ่นี่นา?" เลยค่ะ; สำหรับฉันก็ดูเหมือนจะค่อนข้างใหญ่แล้วนะคะ.. คงเพราะเมื่อก่อนมันไม่มีอะไรเลยมั้ง; แน่นอนว่ายังอยากให้ใหญ่กว่านี้อีก............................อยู่ค่ะ ถ้าใส่ Victoria's Secret 32B (บราเสริมฟองน้ำ;) ก็ยังมีว่างอยู่บ้างค่ะ.. แต่หน้าอกดูใหญ่มากเลย; คงเป็นไปได้ว่าหลังผ่าตัดฉันก็ยังจะชอบใส่บราฟองน้ำต่อไปอยู่ดี -_-; ...?! แน่นอนว่าเขาบอกว่าภายในหนึ่งปีไม่ควรใส่บรา ฉันเลยใช้โนบราหรือที่ปิดหัวนมอยู่ค่ะ.. บางทีก็จะใส่ออกไปแค่ตอนเดตสั้นๆ เท่านั้น.. จริงๆ ตั้งแต่หลังผ่าตัดวันสองวัน สามวันอะไรแบบนั้น ฉันก็อยากจะลงรีวิวละเอียดๆ เลยค่ะ.. แต่ตอนนั้นสภาพจิตใจมันทั้งเศร้าและยากลำบากมาก.. เลยเขียนรีวิวไม่ได้ค่ะ... ถ้ามีโอกาสครั้งหน้าจะลองลงรูปด้วยนะคะ.. หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับคนที่กำลังคิดจะผ่าตัดบ้างค่ะ.. แล้วก็.. แม้จะเป็นคำที่ได้ยินจากทุกคนในชุมชนนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่ก่อนผ่าตัด แต่ขนาดควรทำให้ใหญ่ที่สุดเท่าที่จะทำได้.. น่าจะดีกว่านะคะ...^^;