วันที่ 10 หลังผ่าตัดแก้ (เอารูปลงแล้วค่ะ)

เพื่อตอบแทนที่ได้รับความช่วยเหลือมากมายจากที่นี่ ฉันก็เลยลองลงรูปดูค่ะ คิดว่าอาจมีคนรู้จักอยู่ เลยตั้งใจว่าจะลบเร็วๆ นี้ เรียงตามลำดับรูปคือ ก่อนผ่าตัด, ผ่าตัดจมูกครั้งแรก (3 ปี 6 เดือนก่อน), และผ่าตัดแก้ (10 วันก่อน) ค่ะ รูปก่อนผ่าตัดไม่มีด้านข้างนะคะ เพราะดั้งต่ำเลยไม่ชอบถ่ายด้านข้างค่ะ ฉันทำด้วยซิลิโคน+กระดูกอ่อนหูเมื่อ 3 ปี 6 เดือนก่อน และเท่าที่รู้คือเสริมขึ้น 3 มม. ครั้งนี้ผ่าตัดแก้มา เป็นวันที่ 10 แล้วค่ะ ตอนที่ผ่าตัดครั้งก่อน พูดได้เลยว่าผ่าตัดออกมาแย่มากค่ะ ระหว่างคิ้วสูงเกินไปจนลงมาจากหน้าผากเกือบเป็นเส้นตรง ปลายจมูกก็เชิดเกินไป แถมตรงรอยต่อระหว่างดั้งกับปลายจมูกยังมีร่องเหมือนถูกขีดเส้นแนวนอนเอาไว้ (ตอนผ่าตัดแก้ถึงได้รู้ว่าเป็นส่วนเชื่อมต่อระหว่างกระดูกอ่อนกับกระดูกอ่อน และเขาบอกว่าส่วนนั้นทำไว้ไม่ดี เลยยุบเป็นร่องค่ะ) นอกจากนี้ดั้งยังเบี้ยวด้วย ตอนนี้ย้อนกลับไปดู รูปก่อนผ่าตัดก็เห็นว่าดั้งเดิมของฉันก็เบี้ยวอยู่แล้วค่ะ แต่เขาก็แค่ยัดซิลิโคนเข้าไปโดยไม่คิดอะไร ดั้งเลยกลายเป็นทรง // ค่ะ อย่างไรก็ตาม ฉันเครียดและลำบากใจมาก คนที่เพิ่งเจอครั้งแรกก็ยังดูออกและถามว่า 'ทำจมูกมาเหรอ'... ฉันเครียดมากจริงๆ แล้วครั้งนี้ไปผ่าตัดแก้ที่โรงพยาบาลอื่น พอเข้าไปผ่าตัดจริงๆ เขาบอกว่าข้างในจมูกของฉัน 'เละเทะ' มากค่ะ ดังนั้นเวลาผ่าตัดจึงนานมาก และคุณหมอก็บอกว่าใส่ใจมากๆ และกังวลมากด้วยค่ะ ครั้งนี้ทำด้วยซิลิโคน+กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก แต่ตอนนี้เหมือนดั้งกับปลายจมูกยังบวมอยู่มาก เลยยังไม่แน่ใจ แต่พอใจประมาณ 90% ค่ะ ปลายจมูกแหลมกว่าที่ฉันต้องการนิดหน่อย เลยหักไป 10% เดิมทีฉันชอบจมูกทรงชมพู่ที่กลมและอวบ แต่ตอนนี้กลายเป็นรูปปลายจมูกแบบทั่วไปไปแล้วค่ะ ครั้งนี้คุณหมอบอกว่าใส่ซิลิโคนที่บางที่สุดตรงดั้ง แต่ไม่รู้แน่ชัดว่ากี่มิลลิเมตรค่ะ ถึงอย่างนั้น จมูกที่เคยทำให้เครียดมาตลอด พอผ่าตัดแก้แล้วก็รู้สึกโล่งใจมากค่ะ สุดท้าย..สิ่งที่รู้สึกจากการผ่าตัดแก้ครั้งนี้คือ ที่ที่ฉันเคยผ่าตัดก่อนหน้านี้เป็นที่ที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงจากปากต่อปากในปูซานค่ะ คนเยอะมากจนกว่าจะได้เห็นหน้าผู้อำนวยการสักครั้ง ต้องรอแล้วรออีกนานมาก หลังผ่าตัดตอนกลับไปโรงพยาบาลก็จำได้ว่าเหนื่อยเพราะการรอคอย คุณหมอคงจำฉันไม่ได้เลยแม้แต่ในช่วงเวลาที่กำลังผ่าตัดจมูกให้ฉันแน่ๆ บางครั้งอยากไปติดตามผลก็ไปโรงพยาบาลไม่ง่าย เพราะเป็นที่ที่เหมือนโรงงานมาก โดยรวมแล้วรู้สึกไม่สบายใจเท่าไรค่ะ แต่ที่ที่ผ่าตัดแก้ครั้งนี้ไม่ได้มีคนไข้แน่นขนัดเหมือนที่นั่น อยู่ในระดับปกติ แต่ฉันกลับค่อยๆ เชื่อใจคุณหมอมาก และรู้สึกพึ่งพาทางใจได้ด้วยค่ะ เขารับฟังแม้แต่คำพูดเล็กๆ น้อยๆ ของฉันและให้ความสนใจ รู้สึกเหมือนได้สื่อสารกับคุณหมอจริงๆ.. แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะคนไข้ไม่ได้เยอะ เลยมีเวลาก็ได้ค่ะ สิ่งที่ฉันอยากบอกคือ เวลาเลือกโรงพยาบาล เรื่องอื่นก็สำคัญ แต่ควรพิจารณาด้วยว่าเป็นที่ที่เราสามารถไปได้อย่างสบายใจพร้อมเชื่อใจคุณหมอหรือเปล่า...