ในที่สุดก็เขียนรีวิวหลังผ่าตัดจากแทจอนแล้ว.. ยาวมาก..

=วันผ่าตัด.. ตั้งแต่วันก่อนผ่าตัดก็ไม่ได้กินข้าวสักมื้อ... นอนก็พลิกไปพลิกมา นอนแค่ 4 ชั่วโมงก็ไป... เราไม่ได้อยู่ที่แทจอน... ก็เลยนั่งรถของแฟนไป เพราะนัดผ่าตัดไว้ตอน 2 โมง เลยรีบไปมาก.... พอเข้าไปปุ๊บ... เขาบอกให้ไปล้างหน้าก่อน ก็เลยล้างหน้า.. แล้วก็ฉีดยาปฏิชีวนะอะไรก่อนหนึ่งเข็ม...(เจ็บมาก.. เราเป็นคนขี้เจ็บอยู่แล้วด้วย) จากนั้นก็ถ่ายรูปกับคุณหมอ ทั้งด้านหน้า ด้านหลัง ด้านข้าง... เราชอบทำสีหน้าแปลก ๆ เลยเหมือนถ่ายกันซ้ำหลายรอบ.. แล้วก็คุยกับคุณหมอเรื่องรูปทรงจมูก.. เราอยากให้โด่งขึ้นหน่อย แต่แฟนดันเข้ามา แล้วบอกว่าไม่ชอบแบบโด่ง อยากได้แบบธรรมชาติมากกว่า.. (รู้ว่าจะเป็นแบบนี้เลยบอกให้ออกไปรอข้างนอก แต่...) เราก็บอกว่าเราชอบแบบโด่งกว่า...... เสียดายที่อธิบายตรงนี้ให้ชัดเจนไม่ได้ อ้อ แล้วคุณหมอ... บอกว่าเคยเห็นชุมชนนั้นมาก่อนใช่ไหม? ท่านบอกว่าหลังผ่าตัดให้เขียนรีวิวดี ๆ ให้ด้วยนะ~~ คุณหมอไม่ต้องห่วงนะ ถ้าจมูกออกมาสวยจริง ๆ........... ไม่ต้องพูดก็จะช่วยบอกต่อให้ทั่วทุกที่เลย! แต่คุณหมอก็ให้ความมั่นใจกับเรามากจริง ๆ... เลย..ผ่อนคลายลงนิดหน่อย... แล้วก็เข้าไปในห้องผ่าตัดเลย... ตั้งแต่เข้าไปในห้องผ่าตัดก็กลัวสุด ๆ ไปเลย............. ปกติเราเป็นคนกลัวเข็มให้น้ำเกลือมาก... ตอนใส่สายน้ำเกลือก็เจ็บมากแล้วก็เกร็งสุด ๆ..... แล้วก็ ถูกแทงลึกเข้าไปที่แขน... เข็มทดสอบปฏิกิริยากับยาปฏิชีวนะหรืออะไรก็ไม่รู้ เจ็บมากแบบสุด ๆ หลังจากนั้นก็ทำความสะอาดฆ่าเชื้อที่หน้า แล้ว บอกว่าจะเอากระดูกอ่อนจากหูซ้าย ก็เอาเทปแปะหูเต็มไปหมด.... แล้วก็มัดแขนขาแน่น ๆ................ โอ้โห ความกลัวแบบนั้นเพิ่งเคยรู้สึกครั้งแรก......... ในหัวมีแต่ความคิดว่า ฉันต้องรอดออกไปจากที่นี่ให้ได้............ สารพัดความคิดเลย........ แล้วก็นอนหลับไป...... อาจเพราะการผ่าตัดใช้เวลานานเกินไป...... ตอนท้าย ๆ ของการดมยานอนหลับเราก็ตื่นขึ้นมา...... เหมือนจะพูดอะไรกับคุณหมอทั้งที่ยังครึ่งหลับครึ่งตื่น...... จำได้ว่าพูดประมาณว่าตื่นจากยาสลบแล้ว ช่วยเติมยาสลบให้หน่อย.... แต่ตอนนั้นเหมือนไม่มีใครตอบเรา.... ตอนนี้ย้อนคิดดูไม่รู้ว่าเป็นความฝันหรือเราตื่นจากยาสลบจริง ๆ ไม่เจ็บหรอก แต่เพราะกลัวมาก รู้สึกเหมือนร้องไห้ตอนผ่าตัดไปเลย.. ตอนเย็บแผลยังเห็นด้ายที่เคลื่อนเข้าออกไปมา..... อืม....... น่ากลัวและสยองจริง ๆ...... เหมือนเห็นของแปลก ๆ ที่กำลังใส่เข้าไปด้วยแบบลืมตาแง้ม ๆ เห็นหมดเลย..... คุณหมอหลังทำเสร็จเหมือนจะพูดว่า “ไม่เคยเจอคนไข้แบบนี้มาก่อน...”...... สงสัยตอนนั้นเราจะเมายาสลบ... ระหว่างผ่าตัดอาจพูดอะไรพึมพำไปก็ได้.......... มึน ๆ ว่าเป็นฝันหรืออะไรแน่...... แต่..เราคิดจริง ๆ ว่าคงทำศัลยกรรมจมูกอีกไม่ได้แล้ว............. เราเคยผ่าตัดศัลยกรรมแบบดมยาสลบทั้งตัวมาก่อน....... แต่ตอนที่ตื่นจากยาสลบระหว่างผ่าตัด แค่คิดถึงความรู้สึกนั้นก็.................... เริ่มประมาณหลัง 2 โมงครึ่งนิดหน่อย........ แล้วเสร็จประมาณเกือบ 7 โมง... คุณหมอยังบอกด้วยว่าหลังผ่าตัด... เพราะต้องแก้ส่วนที่คดให้ตรงเลยเลยใช้เวลานาน.. แต่ผ่าตัดจมูกออกมาสวยดี... แค่ประโยคนี้ประโยคเดียว ก็ทำให้สบายใจมาก... hehe จมูกของเราค่อนข้างเอียงอยู่...... เลยใช้เวลาแก้ให้ตรงค่อนข้างนาน... ตอนนอนอยู่ในห้องพักฟื้น แฟนก็จับมือเราไว้ แล้วเราก็รู้สึกเศร้าขึ้นมาเฉย ๆ... น้ำตาจะไหล แต่เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน.. คิดว่าถ้าร้องไห้จะบวมเป็นสองเท่า........ ก็เลยกลั้นไว้.......... ตอนแฟนรออยู่ข้างนอก เขาบอกว่า เราร้องตะโกนด้วยความเจ็บในห้องผ่าตัด....... haha เราจำไม่ได้เลย... แฟนเลยบอกว่าตัวเองอยู่ข้างนอก ไม่รู้จะทำยังไงดี... ถ้ามีคนที่มารอปรึกษาอยู่ข้างนอกด้วยละก็... คงตกใจกันมากแน่ ๆ.......... เพราะอยากกลับบ้านเร็ว... เราอยู่ห้องพักฟื้นประมาณ 10 นาที.. แล้วก็ออกเดินทางกลับบ้าน ปกติใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมง 30 นาทีเอง.. แต่แฟนขับอย่างระวังมากเพราะกลัวจมูกจะสั่นแล้วเจ็บ เลยใช้เวลากว่า 2 ชั่วโมงถึงจะถึงบ้าน haha กลับถึงบ้านเขาก็ซื้อโจ๊กมาให้........ เราก็หิวเหมือนกัน..... ริมฝีปากบนบวมเป่ง... เราก็กินโจ๊กหมดหนึ่งชาม.. haha กินเสร็จ ก็กินยาแก้ปวดกับยาไม่ให้น้ำมูกไหล... พอกินยาแล้ว.. จมูกไม่เจ็บจริง ๆ........... แต่หูกลับจี๊ด ๆ ตุบ ๆ ปวดตุบ ๆ อยู่เรื่อย ๆ... haha ยังไงก็ตาม ขอบคุณแฟนมากที่ดูแลอย่างเหนื่อยยาก...... haha เขาบอกว่านี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ถ้ายังพูดว่าจะทำศัลยกรรมอีกสักครั้ง เขาจะโกรธจริง ๆ นะ บนรถเราเผลอหลับยาว 2 ชั่วโมงแบบไม่รู้ตัว... พอจะไปพักบนเตียงสักหน่อยก็กลับนอนไม่หลับ............ เพราะหูเลยยิ่งนอนไม่ได้ ขยับนิดเดียวก็เจ็บ ตอนนี้ก็ยังเขียนรีวิวอยู่.. เลือดกำเดาก็ไหลไม่หยุด....... ผ้าก๊อซในจมูก........ ได้ยินมาว่าเจ็บมาก แต่พออยู่ในจมูกตัวเองจริง ๆ กลับพอทนได้อยู่... ขอให้มันออกมาได้สูงเท่าที่เราอยากได้ทีเถอะ คุณหมอดูเหมือนจะทำสไตล์ธรรมชาติมากเกินไปหน่อย... ขออย่าให้ธรรมชาติมากเกินไปเลย....... =วันถัดมาหลังผ่าตัด วันนั้น... เพราะมีผ้าก๊อซเลยไม่ค่อยลำบากเท่าไร.. แต่พอหลับอย่างยากลำบากแล้วตื่นขึ้นมา....... ริมฝีปากแห้งผาก คอแห้งไปหมด... บอกเลยว่าไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ -0-..... คนที่ใส่ผ้าก๊อซ 4 วันติดนี่สุดยอดจริง ๆ.. ปากก็แห้งมาก...... ตาและปากบวมหมด... ชั้นตาหายไปหมดเลย... บวมเหมือนคนเพิ่งทำตาสองชั้นมาเลย.. ลืมตายังลำบาก ยังไงก็ตาม.. เราก็ออกจากบ้านไปโรงพยาบาลแต่เช้า.. พอถึงโรงพยาบาลก็ฉีดยาที่ก้น แล้วก็ฉีดที่แขน.... เรากลัวเข็มมาก แล้วก็เริ่มฆ่าเชื้อ... มันคือ ความน่ากลัวล้วน ๆ... ตอนเอาผ้าก๊อซออก ความรู้สึกไม่สบายนั้น...... คนอื่นบอกว่าพอเอาผ้าก๊อซออกแล้ว จะทั้งโล่งทั้งแสบ... แต่เรานี่แบบ โอ้ย ไม่อยากแม้แต่จะจินตนาการเลย. เขาฆ่าเชื้อจมูกกับหู... แล้วจริง ๆ ยังต้องทำแบบนั้นอีกประมาณ 3 ครั้ง... น่ากลัวมากเลย.. คนที่เคยทำศัลยกรรมจมูกหลายครั้ง.. เราคงต้องยกย่องจริง ๆ........ ในบรรดาศัลยกรรมความงาม ศัลยกรรมจมูกดูจะเจ็บที่สุด ปากก็บวม เวลากินขนมปังสักชิ้น ต้องฉีกกินทีละนิดเหมือนอาหารนก... ระหว่างกินขนมปังก็เผลอคิดขึ้นมาว่า โอ้ ศัลยกรรมจมูกแค่กินก็ยากขนาดนี้ แล้วคนที่ผ่าตัดขากรรไกรจะลำบากขนาดไหนกันนะ.. คิดไปคนเดียวสารพัด พออ้าปาก จมูกก็รั้งแล้วเจ็บมาก.. พอฆ่าเชื้อเสร็จทั้งหมด... คุณหมอ ก็อธิบายโน่นนี่อย่างใจดีมาก แต่เพราะเจ็บและกลัวเลยไม่ได้ยินอะไรเลยสักคำ แฟนกลับมาแล้วช่วยฟังให้ทั้งหมด จำได้แค่ว่าคุณหมอพูดว่า “ออกมาสวยดีมาก จะยิ่งสวยขึ้นอีกเยอะ” แค่นั้น.. อ้อ แล้วคุณหมอยังบอกว่า... วันอาทิตย์ก็ไม่เป็นไร.. ถ้าจมูกเจ็บมาก... หรือเพราะเฝือก ทำให้ไม่สบายตัว ก็ให้โทรมาที่เบอร์โทรที่เชื่อมต่อกับมือถือ.. ต้องโทรนะ... ที่นี่คุณหมอไม่ได้จบแค่ผ่าตัด... แต่หลังผ่าตัด... ยังอธิบายละเอียดขึ้นมาก และดูแลเอาใจใส่มาก... ถึงเราจะเจ็บจนพูดไม่ได้.. ก็ขอบคุณมากจริง ๆ.. จากนั้นกลับบ้าน... พออยู่ที่บ้าน แฟนก็เอาผ้าก๊อซที่อุดไว้ด้านนอกหลังจากไปฆ่าเชื้อที่โรงพยาบาล ออกให้แล้วทำความสะอาดให้อีกที ซึ่งเราน้ำตาไหลเลย....... พอนึกถึงความรู้สึกตอนเอาออกที่โรงพยาบาล.. เราก็กลัวผ้าก๊อซจนไม่ยอมให้เอาออกอยู่นั่นแหละ.. สุดท้ายก็ร้องไห้สะอึกสะอื้นแล้วเอาออกจนได้... อา ถ้ามีเราอยู่คนเดียวตอนนั้น... คงไม่รู้เลยว่าหลังผ่าตัดจะเป็นยังไง คิดแบบนี้ตลอด.. เราเป็นคนกลัวเลือดกับอะไรพวกนี้อยู่แล้ว... ตรงที่เอากระดูกอ่อนหูออกเจ็บ แถมตอนนี้ เริ่มคัน ๆ แล้วแต่ทำอะไรไม่ได้เลย แปรงฟันก็ได้แค่บ้วนปากทีละนิด สภาพไม่ต่างจากคนเลย นึกว่าเอาผ้าก๊อซออกแล้วจะหายใจโล่งขึ้น แต่ จะเอาออกหรือไม่เอาออก... ก็พอ ๆ กัน อ๋อ ตอนนี้เรากำลังดู Infinite Challenge อยู่ Infinite Challenge สนุกมากเลย ขนาดหัวเราะยังไม่กล้าหัวเราะเต็มที่ หวังว่าจะได้ถอดเฝือกเร็ว ๆ... แล้วก็ให้บวมยุบลง... หรืออย่างน้อยขอให้ตาบวมยุบเร็ว ๆ จะได้ ลืมตาได้สักที