<เหตุผลที่ผ่าตัด> เข้าฟิตเนสปีที่ 3 สูง 180/หนัก 72 เปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกาย 11% ออกกำลังกายแค่ไหนก็ไม่เห็นซิกแพ็ก เลยตัดสินใจทำ แล้วไหนๆ ก็จะดูดไขมันอยู่แล้ว เลยคิดว่ากินเยอะๆ ไปเถอะ ก่อนผ่าตัดน้ำหนักขึ้นไป 85kg แล้วเข้าห้องผ่าตัด <บันทึก> วันผ่าตัด ㅡ เจ็บมากจริงๆ.. ไม่ใช่แบบปวดกล้ามเนื้อ อยู่บนเตียงทั้งวัน วันที่ 2 ㅡ รู้สึกเหมือนเริ่มมีสติขึ้นมาหน่อย แต่ตอนนั่ง นอน หรือลุกขึ้นมันเจ็บมาก เลยพยายามไม่เกร็งกล้ามท้องแล้วไปเกร็งส่วนอื่นแทน ตัวสั่นระริก...เขาว่าถ้าเป็นโรคพิษสุนัขบ้า การดื่มน้ำจะทรมานมากจนแค่เห็นน้ำก็กลัว เหมือนแบบนั้นเลย แค่จินตนาการว่าจะนั่ง นอน หรือลุกขึ้นก็รู้สึกหดหู่แล้ว แถมลูกอัณฑะบวมขึ้นมาจริงๆ เหมือนลูกบอลของนักกีฬาแฮนด์บอล.. คิดเลยว่านี่จะทำให้เป็นหมันหรือเปล่า ไม่ใช่ว่าทุกคนจะเป็นแบบนั้น เหมือนเป็นเรื่องของโอกาส แต่ดูเหมือนผมจะโดนเข้าแล้ว..เวลาปัสสาวะ มันไม่ได้รู้สึกว่าไหลออกทางท่อปัสสาวะ แต่เหมือนเจาะรูในลูกโป่งน้ำหนึ่งรูแล้วน้ำไหลออกมา ไหลลงมาตามลูกอัณฑะเลย การปัสสาวะก็ทรมาน (อันนี้ผู้หญิงก็มีโอกาสเกิดที่แคมเล็กได้เหมือนกัน และว่ากันว่าเป็นนรกไม่ต่างกัน) วันที่ 3 ㅡ ยังไม่ชินกับชุดรัดกระชับ และตอนนั่งก็เจ็บและไม่สบาย เลยยืนกินข้าวตลอด เขาว่าถ้าอยากฟื้นตัวต้องกินให้ดี แต่ผมกลัวการถ่ายอุจจาระมาก เลยเหมือนกินแค่พอประมาณ วันที่ 4 ㅡ เมื่อกี้นอนอยู่แล้วจู่ๆ ก็มีสัญญาณอยากถ่ายแบบเร่งด่วน..ลูกอัณฑะใหญ่ขึ้นมากจนคิดว่าถอดชุดรัดกระชับไม่ได้แน่ๆ แต่ก็อย่างว่า มนุษย์เป็นสัตว์ที่ปรับตัวได้และเปล่งประกายในยามวิกฤต.. ถอดออกทันทีแล้ววิ่งไป ถ่ายออกจนเหมือนน้ำหนักลดไป 1kg.. เรื่องอื่นที่อยากบอก -ซื้อกางเกงบ็อกเซอร์เพิ่มไซซ์ไว้ประมาณ 6 ตัว ซึ่งช่วยได้มากจริงๆ ในสภาพที่ลูกอัณฑะบวมอยู่ - ที่จับโทรศัพท์แบบก้านยืดก็ช่วยได้มาก - ผู้ชายดูดไขมันแล้วไปทำงานในสามวันนี่ ถ้าไม่ใช่ตัวละครสายแข็งจริงๆ ก็น่าจะโกหก.. รู้สึกว่าเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด - การผ่าตัดน่าจะออกมาดี ยังมีบวมอะไรอยู่ก็ช่าง แต่ห่วงยางเอวกับหน้าท้องหายไปเลย ถ้าไม่ใช่คนที่อ้วนมากๆ ผมคิดว่ารูปร่างแบบผมน่าจะเหมาะกับการผ่าตัดนี้เพื่อความงามมากกว่าด้วยซ้ำ ความพึงพอใจตอนนี้ 100% แล้ว
รีวิวนี้เป็นรีวิวผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ