เรื่องราวเกี่ยวกับชั้นตาสองชั้นของฉันมันยาวและละเอียดเกินกว่าจะเล่าได้หมด.. หลังจากคิดมานาน ในที่สุดก็ได้ผ่าตัดแก้ไขเมื่อวันที่ 22 คุณหมอบอกว่าสภาพมันไม่ดีเลยจริงๆ แต่จะพยายามอย่างเต็มที่ เลยตัดสินใจทำค่ะ~ หลังผ่าตัดวันที่ 22 ไปได้ไม่กี่ชั่วโมงก็เกิดพังผืดขึ้นทันที แล้วกลับไปเป็นสภาพเดิมเหมือนก่อนผ่าตัดเลย.. วันรุ่งขึ้นไปดูอาการ พอคุณหมอส่ายหน้า ฉันก็ร้องไห้โฮออกมาเลย คุณหมอบอกว่าจะผ่าตัดแก้ไขหลังวันหยุด แต่ฉันก็อ้อนวอนแล้วอ้อนวอนอีก สุดท้ายท่านก็ยอมผ่าตัดแก้ไขที่ไม่ได้อยู่ในคิวให้ในวันสุดท้ายของวันหยุด.. ตอนผ่าตัดคุณหมอยังบอกอีกว่า~ ตลอดช่วงวันหยุดมีคนไข้เข้าผ่าตัดเยอะมาก แต่คนเดียวที่ผลลัพธ์ไม่ถูกใจท่านคือฉัน และพอเห็นฉันร้องไห้หนักมากท่านก็รู้สึกเจ็บใจไปด้วย.. เลยใช้เวลาตลอดช่วงวันหยุดคิดเยอะมากว่าจะผ่าตัดยังไงดี เอาเป็นว่าผ่าตัดแก้ไขแล้วก็แก้ไขอีก.. ตอนนี้ก็วันที่ 3 แล้ว.. คุณหมอบอกว่าน่าทึ่งมากที่แทบไม่บวมเลย และท่านผ่าตัดตาฉันด้วยวิธีที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้.. ตาเดิมของฉันก็ไม่ได้สวย ผิวก็บาง ตาก็ลึก ตาไม่เท่ากันด้วย..... เพราะฉันรู้จักตาของตัวเองดีอยู่แล้วเลยพอใจกับผลลัพธ์ตอนนี้มาก.. ขอแค่บวมยุบลงไปเรื่อยๆ แบบนี้ก็พอแล้ว~ เหนือสิ่งอื่นใด ฉันขอบคุณคุณหมอมากๆ ที่ในมุมของคนไข้แล้วท่านรู้สึกเจ็บปวดและเป็นห่วงไปด้วยกัน.. ตกหลุมรักไปเต็มๆ เลย พรุ่งนี้พอเอาไหมออกแล้วจะลองลงรูปดูนะ~ ต่อไปน่าจะสามารถมองตาอีกฝ่ายตรงๆ แล้วคุยไปยิ้มไปได้ รู้สึกมีความสุขมาก ^^
ไลก์ 0