ตั้งแต่โตเป็นผู้ใหญ่ ไขมันแก้มแบบเด็ก ๆ ก็ลดลง และกระดูกใบหน้าเริ่มชัดขึ้น ทำให้กรามเหลี่ยมของฉันดูเด่นมากเกินไปค่ะ ดังนั้นทุกครั้งที่ส่องกระจก ฉันจะใช้มือบังกรามไว้ แล้วคิดอยู่ในใจมาหลายปีว่า ถ้าส่วนนี้หายไปแค่นี้ก็คงดี ตอนอายุยี่สิบ ฉันเคยไปปรึกษาที่โรงพยาบาลอื่น และเกือบจะถึงขั้นตอนก่อนจ่ายเงินแล้ว แต่แม่ห้ามแรงมาก สุดท้ายฉันเลยต้องหันหลังกลับ หลังจากนั้นก็เก็บเรื่องนี้ไว้ในมุมหนึ่งของใจมาตลอด แต่พอเข้าปีนี้ ความรู้สึกอยากทำก็กลับมาแรงขึ้นอีกครั้งค่ะ จุดตัดสินใจจริง ๆ คือหลังจากเห็นรูปที่เพื่อนถ่ายให้แล้วรู้สึกช็อกมาก ฉันไม่ชอบหน้าตัวเองในรูปเลย จึงสมัครเข้าคอมมูนิตี้ศัลยกรรมแบบหุนหัน แล้วค้นหารีวิวไปเรื่อย ๆ จนรู้สึกสนใจโรงพยาบาลชื่อ Yungwagui Jeongseok ฉันไปเดินปรึกษาแค่ที่นี่พอดีสองครั้ง และสุดท้ายก็ไม่ได้ดูที่อื่นเลย จ่ายเต็มจำนวนทันที พอรู้ตัวอีกที ฉันก็นอนอยู่บนเตียงผ่าตัดแล้วค่ะ ก่อนผ่าตัดไม่นาน ฉันไปเข้าห้องน้ำมา มือสั่นมาก ๆ ตอนนั้นบังเอิญเจอผู้อำนวยการพอดี พอท่านเห็นว่าฉันกำลังสั่น ท่านกลับเป็นฝ่ายพูดกับฉันว่า “คุณตื่นเต้นมากเลยนะครับ ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ” คำพูดนั้นช่วยคลายความกังวลได้อย่างน่าประหลาด ฉันเลยสามารถยิ้มแล้วเดินเข้าห้องผ่าตัดได้ค่ะ วันแรกเจ็บและลำบากมากจนมีแวบหนึ่งที่รู้สึกเสียใจ แต่ภายหลังถึงรู้ว่านั่นไม่ใช่อาการปวดกราม แต่เป็นอาการเจ็บคอที่เกิดจากการดมยาสลบ พอประมาณวันที่สาม อาการเจ็บคอก็หายไป และแทบไม่มีอาการปวดกรามเลย ฉันไม่มีรอยช้ำเลยสักนิด จึงคิดว่าการฟื้นตัวน่าจะง่ายขึ้นมาก หลังผ่านไปประมาณหนึ่งสัปดาห์ เวลาออกไปข้างนอก คนอื่นมองแล้วก็แค่เหมือนคนที่หน้าดูอวบขึ้นนิดหน่อย และอาการบวมก็ไม่ได้รุนแรงค่ะ เพราะแบบนั้นเลยรู้สึกว่าช่วงพักฟื้นผ่านไปเร็วมากจริง ๆ ตอนนี้ผ่าตัดมาได้หนึ่งเดือนแล้ว ไม่มีอาหารอะไรที่กินไม่ได้เลย และกินอาหารตามปกติได้สบายค่ะ เพียงแต่ตอนหาวยังต้องระวังเล็กน้อย ส่วนการอ้าปากสามารถอ้าได้ประมาณใส่นิ้วสามนิ้วเข้าไปได้ แม้ตอนนี้ยังอยู่ระหว่างเข้าที่ แต่กรามไม่ดูเป็นเหลี่ยมเหมือนเมื่อก่อนแล้ว และเส้นกรอบหน้าดูนุ่มนวลขึ้น ฉันจึงพอใจมากตั้งแต่ตอนนี้ค่ะ
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความเป็นธรรมชาติแต่ดูละมุนสวย