ในที่สุดก็ผ่าตัดกรามเหลี่ยมแล้วค่ะ~

ก่อนอื่น อัปโหลดรูปได้แค่สองรูป เลยลงรูปก่อนผ่าตัดไม่ได้ค่ะ ฉันผ่าตัดวันที่ 27 เวลา 10 โมง.. เพราะผ่าตัดแบบแอบครอบครัว ตอนนี้เลยออกมาอยู่โกชิเทลคนเดียวค่ะ พ่อแม่คิดว่าฉันออกมาอยู่แค่เดือนเดียวเพราะทำงาน.. เป็นลูกสาวอกตัญญูจริงๆ แม่ ขอโทษนะ.. พอฟื้นตัวแล้วกลับบ้าน จะทำดีกับแม่จริงๆ ค่ะ ตอนแรกฉันตั้งใจจะทำแค่กรามเหลี่ยม แต่คางด้านหน้าของฉันเป็นเส้นตรงแบบ ㅡ เลยค่ะ ดังนั้น เรียกว่าคางห้าเหลี่ยมหรือเปล่า? เพราะแบบนั้น หลังปรึกษาเสร็จ เลยตัดสินใจทำการเหลากรอบหน้าแบบหมุนค่ะ V-line T-osteotomy ต้องมีอะไรยึดไว้ในคางฉัน ยังไงก็;; รู้สึกลังเลนิดหน่อย เลยเลือกเหลากรอบหน้าแบบหมุน ทำกรามเหลี่ยม แล้วคางด้านหน้าไม่ต้องให้แหลม แค่เหลา ปลายส่วนที่เป็นเหลี่ยมๆ แบบ ㅡ ให้กลมก็พอ ฉันบอกไปแบบนั้นค่ะ รูปแรกคือรูปที่ถ่ายทันทีหลังออกจากโรงพยาบาลหลังผ่าตัด ถ่ายประมาณสองทุ่มค่ะ (ฉันทำที่ที่ไม่ใส่สายระบายเลือด เลยกลับได้ทันที~) รูปที่สองคือวันนี้ ก็คือวันถัดจากหลังผ่าตัด เมื่อเช้าตื่นตอน 7 โมง แล้วเอาโจ๊กฟักทองที่ต้มมาจากบ้าน ใช้ตะเกียบฝืนยัดเข้าไปในปากที่อ้าไม่ได้แล้วกินค่ะ (ช้อนเล็กที่สุดยังใส่ไม่เข้าเลย.. เดิมทีปากก็เล็กอยู่แล้ว แถมยังบวมอีก..) กินข้าวแบบนั้น กินยา บ้วนปาก นอนพัก แล้วตอนนี้เพิ่งตื่น เป็นรูปที่ถ่ายประมาณเที่ยงค่ะ ดูเหมือนไม่บวมมาก แต่จริงๆ บวมมากๆ รูปถ่ายทำให้ดูเหมือนไม่ค่อยบวมค่ะ;; ถ้าพูดถึงหลังผ่าตัด..จริงๆ แล้ว.. หลังผ่าตัดหลายชั่วโมงแรก นึกว่าจะตายค่ะ.. ฉันคิดว่าตัวเองไม่ใช่คนสำออยมากนัก แต่คุณหมอบอกว่าทำไมสำออยขนาดนี้ เลยรู้ว่า อ๋อ ฉันสำออยจริงๆ สินะ.. แต่เดิมทีร่างกายฉันค่อนข้างอ่อนแอ.. หลังฟื้นจากยาสลบแล้วลุกขึ้นออกกำลัง ฉันอาเจียนเป็นเลือดค่ะ.. เหมือนกำลังถ่ายละครจริงๆ อาเจียนออกมาเป็นเลือดล้วนๆ ไหลพราก..ㄷㄷ ต้องเดินและขยับตัวต่อเนื่อง แต่ฉันเหนื่อยมาก จนแทบจะนอนอย่างเดียว พี่ๆ พยาบาลที่นั่นก็พูดตลอดว่า ต้องลุกนะคะ~ ต้องเดินนะคะ~ ต้องออกกำลังนะคะ~ พอเดินต่อไปเรื่อยๆ ประมาณ 5 โมง สติฉันถึงเริ่มกลับมา..นิดหน่อย นั่งแท็กซี่กลับมาถึงแถวโกชิเทล ค่าแท็กซี่ ออกมา 10,100 วอน.. คอก็เจ็บมาก เสียงแทบไม่ออกจริงๆ พี่ผู้จัดการเลยช่วยพาขึ้นแท็กซี่ให้ด้วย.. ขอบคุณมากค่ะ ถ้าดูรูปแรกดีๆ จะเห็นว่าฉันไม่ได้ใส่เสื้อ --;; พอถึงโกชิเทล เพราะนั่งแท็กซี่มาแล้วและยังมีฤทธิ์ยาสลบอยู่ เข้ามาปุ๊บก็ถอดเสื้อผ้าออกเท่าที่มี แล้วนอนลงบนเตียงเลยค่ะ ตอนนอน ช่วงเช้ามืดตื่นแทบทุกชั่วโมง รู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว เลยออกไปข้างนอกตอนตี 3 ครึ่ง เดินนิดหน่อย;; นิดหน่อยจริงๆ แล้วกลับเข้ามานอนค่ะ อ้อ ยังต้องพูดอะไรอีกนะ..มีเรื่องจะพูดเยอะมากจริงๆ แต่ถ้าในบรรดาคนที่เคยทำกรามเหลี่ยม ดูรูปแรกของฉัน ตรงที่วงกลมสีแดงไว้บนริมฝีปาก เจ็บมากค่ะ.. เป็นริมฝีปาก แต่มีรอยเป็นสี่เหลี่ยมเหมือนโดนลวก มีใครรู้ไหมคะว่าทำไมเป็นแบบนั้น? แค่แตะก็แสบ เจ็บจะตายอยู่แล้ว..ㄷㄷ ถ้าให้ผ่าตัดใหม่อีกครั้ง คงทำไม่ได้ค่ะ.. อยากตัดไหมให้เร็วๆ ยุบให้เร็วๆ แล้วไปเจอครอบครัวค่ะ ฉันพยายามจะเขียนรีวิวให้ละเอียดและตรงไปตรงมา.. แต่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองพูดอะไร หน้า หลัง ก็ไม่ค่อยตรงกัน..;; ตอนนี้ใกล้จะตี 1 แล้วค่ะ.. ต้องกินข้าวกลางวันแล้วกินยาอีก อยู่คนเดียวเหงามาก.. คนรอบตัวไม่มีใครรู้ว่าฉันผ่าตัด การต้องผ่านมันไปคนเดียวมันยากมากค่ะ ฉันคิดว่านี่คือผลกรรมที่โกหกพ่อแม่ เลยเจ็บแบบนี้.. งั้นไว้แกะผ้าพันแผลและตัดไหมแล้วจะมาโพสต์ใหม่นะคะ~~