วันที่สองแล้วค่ะ,,

วันที่สองแล้วค่ะ,,

162 42 225 ปานนม ผ่าตัดด้วยยานอนหลับค่ะ มีบางคนบอกว่าไม่น่าจะลำบากมาก ก็เลยกะจะทำให้เป็นอาชญากรรมสมบูรณ์แบบ(?) พักที่ห้องโมเทลใกล้ๆ หนึ่งวันแล้วค่อยกลับบ้านค่ะ บอกที่บ้านว่าไปเที่ยว เฮือก แต่พอขึ้นเตียงผ่าตัด หลับตา แล้วเหมือนลืมตาทันทีเลย แต่เขาบอกว่าผ่าตัดเสร็จแล้ว และชมว่าทนได้ดีมากค่ะ แล้วคำแรกของฉันคือ.. “เล็กกว่าที่คิดไว้มากเลยนะคะ...” เดิมทีช่วงบนของฉันก็ผอมมากอยู่แล้ว (เห็นซี่โครงหมด) เขาเลยบอกว่าตอนนี้ขนาดประมาณนี้น่าจะดีกว่าค่ะ ไปห้องพักฟื้น(?) แล้วนอนอยู่ เสียงครางออกมาเองเลย และยานอนหลับทำให้เวียนหัวมากๆ คุณหมอบอกว่าขนาดตอนนี้ยังเป็นแบบนี้ ถ้าผ่าทางรักแร้คงแทบตายแน่ๆ คิดว่าโชคดีที่ทำทางปานนมตามที่คุณหมอบอกค่ะ แต่สภาพแย่มาก สุดท้ายเลยสะลึมสะลือสารภาพเรื่องผ่าตัดกับเพื่อนคนหนึ่ง แล้วเพื่อนก็ดูแลฉันที่โมเทล เปลี่ยนกระปุกเดรนให้ หิมะตกหนักก็ยังเอาโจ๊กมาส่ง สระผมให้..ถ้าอยู่คนเดียวคงทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ วันแรกนอกจากความเจ็บก็โอเค ล้มตัวนอนแล้วลุกขึ้นก็ทำได้ดี แต่พอมาวันนี้วันที่สอง กินข้าวกลางวันแล้วอาเจียนออกมาหมดเลยค่ะ เหนื่อยมาก แล้วกลับมาบ้าน ก็ยืดหลังที่งอเหมือนคนหลังค่อมให้ตรง ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น บอกว่ากลับมาแล้ว แล้วก็ล้มตัวอยู่ในห้องค่ะ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานทันทีอีก จะบ้าตายแล้ว ใครกันที่บอกว่าไม่เจ็บ ฉันทรมานมากเลยค่ะ อ้อ ที่นี่คือควังจูต่างจังหวัดค่ะ.. กลัวว่าพรุ่งนี้เดินบนทางที่มีหิมะแล้วล้มจะเป็นยังไง

โพสต์อื่นในหมวดนี้