ข้อความยาวนะคะ/ครับ อ่านสบาย ๆ ในท่าที่ถนัดได้เลย,,, ลำดับรูปเรียงตามที่เขียนไว้เลย ตอนนั้นจมูกฉันมีความโค้งนิดหน่อย และปลายจมูกไม่ได้ทรุดลงมาแบบตรง ๆ แต่เป็นลักษณะมีความโค้งนิด ๆ ตามมุมมอง หรือมีฟีลสันจมูกนูนเล็กน้อย ฉันไม่อยากไปแตะส่วนสันนูนเพราะฉันชอบจมูกที่มีความโค้งและสูงมากกว่าจมูกที่เรียบเนียน,,,, แบบฮันฮเยจิน,,, หรืออีมิสุก,,, เลยทำแค่ปลายจมูก เป็นกระดูกอ่อนหูและการเย็บรวบกระดูกอ่อน แล้วมันถูกดึงขึ้นมากเกินไป กลายเป็นจมูกหมู,,,, ถ้าเห็นก็คงรู้ว่าจมูกฉันเป็นแบบที่ถ้าทำแค่เสริมธรรมดา ปลายมันจะยกขึ้นได้ แต่เขาก็แค่ยกความสูงขึ้นไปเฉย ๆ,, กลายเป็นจมูกหมูแบบเต็มตัว,,, รูปหลังผ่าตัดจริง ๆ ฉันถ่ายโดยฝืนจัดมุมเองเพื่อปลอบใจตัวเองเท่านั้น ของจริงมันเหมือนเต้ารับไฟฟ้าจริง ๆ,,, ฉันไม่เคยถ่ายรูปหน้าตรงเลย,,, เลยไปเอาออก แต่ก็มีพังผืดรั้งนิดหน่อย ไม่มีการอักเสบเลยแม้แต่น้อย แต่ฉันผิวหนา ผิวมัน,,, แล้วก็เป็นกรณีที่สภาพผิวไม่ค่อยดีด้วย และเพราะไม่ได้เป็นการยืดความยาว แถมตอนอยู่ในสภาพหลังผ่าตัดก็ยังยกอยู่ด้วย เลยคิดว่าคงมีการหดรั้งมากกว่าการหดตัวของแผลหลังเอาออกทั่วไปนิดหน่อย,,, การหดรั้ง,,, ที่ฉันลงเรื่องนี้ไว้เยอะมากในช่วงที่ผ่านมา น่าจะมีหลายคนพอรู้กันอยู่แล้ว,,, ฉันก็ทรมานทางใจหนักมาก,,, ซึมเศร้า กลัวสังคม ไปจนถึงพยายามฆ่าตัวตาย และทำทุกอย่างสารพัด เพราะงั้นตอนนี้น้ำหนักฉันขึ้นมา 10 กิโล,,ㅡㅡ ยังไงก็ตาม ระหว่าง 5 เดือนนั้น ฉันคิดว่าตัวเองก็ยังดูแลอยู่แม้จะร้องไห้ ฉันนวดทุกวัน ไม่ขาดแม้แต่วันเดียว จริง ๆ คือไม่ขาดแม้แต่วันเดียวเลย ฉันประคบอุ่นด้วย และกินลิซาเบนสม่ำเสมอจนถึงสัปดาห์ที่แล้ว (ฉันน่าจะกินค่อนข้างนาน,,,ㅡㅡ แต่ละคนควรกินตามที่เหมาะกับตัวเองนะ) ฉันนวดทุกวันและก็กินอาหารเสริมด้วย (ฉันว่าข้อนี้สำคัญนะ เพราะการได้รับวิตามินและแร่ธาตุอย่างเพียงพอทำให้ฟื้นตัวเร็วขึ้น ฉันก็ต้องกินเพราะลิซาเบนด้วย ไม่งั้นเหมือนจะยุบลงนิดหน่อย) ฉันเลิกบุหรี่ไปตลอด 5 เดือน แม้แต่กลิ่นก็ไม่ดมเลย เหล้าก็เหมือนกัน แล้วช่วงหลังฉันกลับมาสูบบ้างหนึ่งสองมวน ฉันตั้งใจว่าจะเลิกอีกครั้งเร็ว ๆ นี้ เพราะมีเหตุผลอีกอย่างหนึ่ง (ความยืดหยุ่นของใบหน้าลดลงอย่างรวดเร็ว,,, จากความเครียดสารพัดในช่วงนั้น,,, ตอนนี้เรื่องจมูกจบแล้ว ฉันเลยกำลังวางแผนจะดึงส่วนอื่น ๆ ให้กลับมาดีเหมือนเดิม) ฉันร้องไห้เยอะมาก ทุ่มของแตกของจริง ๆ,,, ช่วงประมาณสิบวันหลังเอาออก เพราะบวม และยังไม่ถึงช่วงที่แผลเข้าที่ เลยยังไม่มีความแข็งและเหมือนจะกลับไปเหมือนเดิม แต่จมูกที่เคยเชิดก็ลงมานิดเดียว แล้วพอถึงช่วงพังผืดรั้งก็ดันกลับขึ้นไปอีก ฉันคิดว่าแต่ละคนไม่เหมือนกัน ระดับความมากน้อยต่างกัน ตอนนี้ปลายจมูกดูเหมือนจะมีปริมาณนิดเดียว แต่บางครั้งก็ดูเหมือนเดิมเป๊ะไปเลย ระดับแผลเป็นน่าจะประมาณ 2%,,,,, สิ่งที่เปลี่ยนไปคือนูสจากรูปสามเหลี่ยมเล็ก ๆ กลายเป็นคล้าย ๆ ถั่วแดง/ถั่ว kidney bean ส่วนตัวฉันชอบรูปนูสสามเหลี่ยมเล็ก ๆ มาก เพราะเวลามองตรง ๆ แล้วนูสไม่เด่น และดูเหมือนวงรีนอนอยู่ เลยชอบทรงปลายจมูกของฉันแบบนั้น ตอนนี้แทบเหมือนเดิมทุกอย่าง มีแค่รูจมูกที่เปลี่ยนไปนิดหน่อย รูสามเหลี่ยมยังอยู่ แต่ด้านบนเปิดออกนิดเดียว,,, เป็นรูจมูกรูปสามเหลี่ยมที่เกือบจะกลายเป็นถั่วแดง อยู่ดี ๆ ก็เหมือนว่าเวลามองตรง ๆ มันยิ่งไม่ค่อยเด่นขึ้นเรื่อย ๆ ฉันเลยพยายามไม่คิดมาก ตอนนี้ครบ 5 เดือนแล้ว ตอนเช้าหลังร้องไห้จมูกจะบวมขึ้นนิดหน่อย ดังนั้นก็จะบวมแบบเล็กน้อยมาก ๆ เท่านั้น,,, ความแข็งก็ยังมีนิดหน่อย แต่พอผ่านไป 20 นาทีก็คลายหมดเลย,,, รูปทรงตอนนี้แทบไม่เปลี่ยนแล้ว จริง ๆ แล้วมันเพิ่งเป็นแบบนี้ได้ไม่นาน ช่วง 1 ถึง 3 เดือนแรกคือขุมนรกเต็มตัว พอเดือน 4 ชีวิตแบบนรกก็ขึ้น ๆ ลง ๆ ไปมา แล้วพอเข้าเดือน 5 ก็รู้สึกเหมือนจะมีชีวิตอยู่ต่อได้แล้ว ได้ยินว่าคนอื่น ๆ มักจะค่อย ๆ ดีขึ้นหลังผ่าน 6 เดือนไปแล้ว ฉันเลยรู้สึกว่าของฉันอาจจะเร็วไปนิดเหมือนกัน โดยเฉพาะอาการตอนเช้า,,, ดีขึ้นเร็วมาก และเรื่องรูปทรงก็เหมือนกัน,,,, ช่วงนั้นฉันรู้สึกเหมือนจะตายจริง ๆ ไปธนาคารก็ยังมีคนอยู่ แต่ฉันไม่สนอะไรเลย นวดต่อไปเรื่อย ๆ,,ㅡㅡ ฉันพยายามรักษาสภาพแวดล้อมให้อบอุ่นและชื้นอยู่ตลอด และเพราะรู้สึกว่าถ้านอนโดยเอาแมสก์แค่คลุมจมูกจะมีรอย ตอนนั้นเลยเปลี่ยนไปนอนโดยเอาผ้าห่มคลุมถึงหน้า พอทำแบบนั้นแล้วฉันรู้สึกว่าตอนเช้าจมูกไม่ค่อยหดลงเท่าเดิม อาจเป็นเพราะจมูกไม่เย็น หรือเพราะได้ผลเหมือนประคบอุ่นต่อเนื่องก็ได้ แล้วอยู่ ๆ ก็รู้สึกว่าถ้านอนแบบนั้น สิวเสี้ยน/ความมัน (พออากาศร้อนก็ยิ่งมันมาก) จะจับตัวเป็นก้อนมากขึ้น เลยเหมือนว่าฉันต้องตื่นทุก 3 ชั่วโมงตอนนอน ตื่นมาก็ใช้ทิชชู่หรือผ้าเช็ดหน้าเช็ดความมัน แล้วนอนต่อ,,, ทำแบบนั้นเป็นเดือน ๆ,,, คิดย้อนกลับไปแล้วมันยากมากจริง ๆ,,, ทั้งที่เป็นแบบนั้น ฉันก็ยังร้องไห้หน้ากระจกทุกเช้า แต่เพราะมันค่อย ๆ ดีขึ้น เลยมีความหวัง,,, จริง ๆ แล้วไม่มีใครอธิบายวิธีดูแลแบบละเอียดให้ฉัน ฉันเลยมีช่วงหนึ่งที่อ่านหนังสือ หาเอกสาร แล้วดัดแปลงเองจนปั่นป่วนอยู่คนเดียว,,,,,, ตอนนั้นฉันคงกังวลและลำบากมากจริง ๆ,,,,, ตลอดมามันดำเนินไปตามที่คาดไว้ และตอนนี้ฉันคาดว่ามันจะไม่เปลี่ยนจากสภาพนี้ มีแค่ความเต็มนูนลดลงอีกนิด,,,, ฉันหวังแบบนั้นอยู่ ก็กำลังอธิษฐานด้วย,, ขอให้เป็นแบบนั้นจริง ๆ,,,, และเพราะปลายจมูกนิ่มมาก ฉันเลยเคยทิ้งข้อความปรึกษาไว้หลายโรงพยาบาล,,, แต่พวกเขาก็บอกว่าการนิ่มไม่ใช่ปัญหาอะไรเลย ทว่าฉันก็ยังแอบกังวล ก่อนผ่าตัดจมูกเดิมของฉันก็ผิวหนาอยู่แล้ว เลยไม่ใช่จมูกที่นิ่มมากจนเป็นจมูกหมูได้ง่าย,, ดังนั้นตอนนี้กลับรู้สึกว่านิ่มกว่าตอนเดิมเสียอีก,,, ฉันว่าจะไปโรงพยาบาลเช็กอีกครั้ง,,, ว่าจากวิธีดูแลที่ทำมามีอะไรเสี่ยงไหม และต่อจากนี้คาดว่าจะเป็นอย่างไร ฯลฯ,,,,,,, วิธีดูแลที่ผ่านมาฉันก็หาไว้ก่อน แล้วก่อนทำก็ถามหมอและให้ยืนยันแล้ว แต่เผื่อไว้ก็อยากตรวจอีกครั้ง,,, ถ้ารู้เพิ่มเมื่อไหร่จะมาเขียนในรีวิวต่อ ฉันอยากบอกคนที่ต้องทรมานกับทรงจมูกเละ ๆ แล้วพอเอาออกก็ยังต้องเจ็บใจต่อว่า การดูแลนั้นทำได้ แค่ทำให้พอในระดับที่ภายหลังจะไม่เสียใจ,,,,(จริง ๆ ฉันก็เสียใจที่ไปผ่าตัดเหมือนกัน แต่ไม่อยากเสียใจอีกทีในภายหลังเพราะไม่ทำการดูแลที่ควรทำ,,, สำหรับฉัน,,,) และยังไงเวลามันก็ต้องผ่านไปอยู่แล้ว คนที่เพิ่งเอาออกได้ไม่นานแล้วกำลังมองกระจก,,,, จมูกที่คุณเห็นตอนนี้ไม่ใช่ทรงจมูกที่จะอยู่กับคุณไปตลอดชีวิต เพราะฉะนั้นอย่าทรุดลงกับทุกวินาทีเกินไป,,, ฉันไม่ได้ทิ้งการดูแล แต่ฉันทิ้งสภาพจิตใจไปแล้ว,,, พังไปเยอะมากและทรมานสุด ๆ จริง ๆ,,,,,,, จนผมร่วงด้วย,,,,,, ผมบางเป็นหย่อม ๆ,,, แปลกดีช่วงนี้ร่วงน้อยลง,,,, ดังนั้นก่อนช่วงหลังเอาออกที่ยาวนานจะมาถึง อย่าพังเร็วเกินไปนะ,,,,,, หลังจากนั้นจะทุกข์กับความเศร้าโดยไม่รู้สาเหตุ,,, พอความเศร้าจางลงหน่อย พลังงานแย่ ๆ ที่เหลืออยู่ก็จะออกมาในรูปแบบของความเฉื่อยชา,,, เพราะฉะนั้นพยายามมีแรงขึ้นมาให้ได้,,,, ตั้งใจแบบเด็ดขาดว่า ฉันจะเอาหน้าเดิมของฉันกลับมาให้ได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!,,,,,,, ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ เลยกลายเป็นว่าถึงจมูกจะดีขึ้น แต่จิตใจก็ค่อย ๆ แหลกสลาย,,,, พอได้ลองผ่านมากับตัวแล้วถึงรู้ว่า,,, จริง ๆ แล้วไม่จำเป็นต้องทรมานขนาดนั้นเลย,,,, เพราะแค่ดูแล เวลาเองก็จะค่อย ๆ ผ่านไป,,, จมูกมันก็กำลังค่อย ๆ กลับมาอยู่แล้ว ทำไมฉันถึงลากตัวเองเข้าไปในนรกที่ไม่จำเป็นแบบนั้นกันนะ,,,,, การเขียนตอนเช้าแบบนี้ ห่างหายไปนานมากแล้ว เมื่อก่อนฉันแม้แต่จะนอนตื่นสายตอนเช้าก็ไม่ได้ (หลังเอาออก ถ้านอนมากไปจะยิ่งจับตัวเป็นก้อนและหดมากขึ้น,, แต่การนอนมีผลต่อการฟื้นตัวและการสร้างใหม่มาก จึงต้องนอนให้พอและใช้เวลานอนที่เหมาะสม) แต่ช่วงนี้ฉันกลับนอนตื่นสาย,,, พอตอนเช้าจมูกปกติดี อารมณ์ก็ดี เลยเหมือนจะตื่นเช้าเอง,,,,, แล้วก็ชอบส่องกระจกอยู่เรื่อย เพราะแปลกใจที่จมูกยังปกติดี เลยดูซ้ำไปซ้ำมา,,, เมื่อก่อนต้องนวดฝืนให้มันลง ถึงจะดีขึ้นหน่อย แล้วก็กลับค่อย ๆ ยกขึ้นอีกอะไรทำนองนั้น,,,, ถึงอย่างนั้นก็จะไม่ประมาท และจะนวดต่อไปทีละนิด,,, ตอนนี้คงลดลงจากก่อนหน้านี้,,,, แต่จะทำสม่ำเสมอไปจนถึง 10 เดือน,,, ถ้าทำมากเกินไปมันก็ลงมาหมดแล้ว แต่ห้ามลงมากไปกว่านี้ จึงต้องทำเบา ๆ,, ตอนนี้คือสงครามกับไขมันและใบหน้าที่หย่อนคล้อย,,,, ฉันจะไม่ไปทำศัลยกรรมดึงหน้า แต่จะหาวิธีอื่นแล้วดึงมันกลับคืนมาให้ได้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เรื่องส่วนตัวนะ แต่หลังจากคุณแม่ผ่าตัดมะเร็ง ใบหน้าท่านเปลี่ยนไปมาก และตอนนี้ก็เข้าปีที่ 7 แล้ว ท่านกลับดูอ่อนกว่าก่อนอีก พอเห็นแบบนั้น ฉันก็คิดถึงเรื่องอาหารที่กิน และนิสัยการกินที่เป็นเวลา (พออวัยวะภายในหย่อน ใบหน้าก็หย่อนตามด้วย,,ㅡㅡ) การออกกำลังกาย (เขาว่าการออกกำลังกายหนักเกินไปจะปล่อยอนุมูลอิสระ ทำให้ความยืดหยุ่นลดลงกว่าเดิม,,, ดังนั้นเอาแค่พอดี) การนวดกดจุด/นวดเส้นลมปราณที่บ้านแบบติดเป็นนิสัย (อันนี้ฉันก็จะลองหาข้อมูลในเน็ตแล้วทำดู ทุกอย่างถ้าทำสม่ำเสมอฉันว่ามันน่าจะมีผลลัพธ์) แล้วฉันก็กำลังจะไปทำหัตถการผิวที่คลินิกผิวหนังด้วย เพราะฉันมีรอยแผลสิวอยู่บ้าง,, อันนี้ฉันก็คงจะหาข้อมูลให้ครบก่อนแล้วค่อยทำ ตอนนี้แค่คิดจะทำอะไร ฉันก็กลัวก่อนเลย คิดว่านิสัยแบบนี้ก็น่าจะดีขึ้นแล้ว คือการหาข้อมูลอย่างรอบคอบ,,,,, โอ๊ย ฉันเมาท์เยอะมาก,,,,,,, เพราะตอนเช้าก็ว่างเลย,,,,, ต้องไปออกกำลังกายแล้ว,,,,,,,,,,,, อากาศเริ่มหนาว เวลาเดินข้างนอก ตรงที่เอากระดูกอ่อนหูออกยังรู้สึกหนาวอยู่เลย,,ㅡㅡ ความทรงจำเจ็บ ๆ โผล่กลับมา แต่ตอนนี้ฉันจะพยายามลืมมัน,,,,,, ต้องจำไม่ใช่ความเศร้า แต่ต้องจำว่าฉันผ่านมันมาได้ยังไง และเอาตัวรอดมายังไงเพื่อมีชีวิตต่อไป,,,,,, บางทีเรื่องนี้อาจกลายเป็นแรงให้ฉันในชีวิตก็ได้,,,,, สู้ ๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! อ๊าาาาาา ไปกันเลย!!!^^
ไลก์ 0