กรามและโหนกแก้ม - อย่าคิดว่าง่ายนะคะ!

สวัสดีค่ะ ฉันผ่าตัดกรามกับโหนกแก้มเมื่อวันที่ 31 มกราคม และตอนนี้ อยู่ในโหมดเหมือนคนหมดสภาพในห้องสตูดิโอค่ะ เดิมทีบ้านฉันอยู่คยองกีโด แต่คิดว่าศัลยกรรมปรับรูปหน้าคงควรทำที่โซล เลยตระเวนปรึกษาหลายโรงพยาบาลในโซล บางโรงพยาบาลจองไว้แล้วก็ยกเลิก แล้วไปทำที่อื่น! มีเรื่องวุ่นๆ แบบนั้นด้วย สุดท้ายก็ผ่าตัดวันที่ 31 มกราคมค่ะ ฉันบอกที่บ้านประมาณว่าจะไปที่ไหนสักแห่ง แล้วขึ้นมาคังนัมค่ะ เช่าที่พักแบบวันรูมเทลอยู่หนึ่งเดือนค่ะ (เดือนละ 500,000-600,000 วอน) แต่,,,, ตอนนี้ผ่านการผ่าตัดมา 2 วัน สิ่งที่ฉันรู้สึกอย่างสุดซึ้งจริงๆ คือ,,, อาจเพราะช่วงนี้มีเคสศัลยกรรมออกมาเยอะ คนเลยคิดว่าการผ่าตัดง่ายเกินไป มันไม่ ง่ายเลยค่ะ! พูดตามตรง ตอนฉันอ่านแค่คำอธิบายของคลินิกศัลยกรรม ฉันคิดว่าแค่วางยาสลบทั้งตัว (นอนหลับลึก) ตื่นขึ้นมา ระวังใบหน้าประมาณหนึ่งสัปดาห์ พออาการบวมยุบก็จบ! ฉันคิดแบบนั้นค่ะ,. ไม่รู้เลยว่าจะลำบากขนาดนี้ ก่อนอื่นผลข้างเคียงหลังวางยาสลบทั้งตัวไม่ธรรมดาเลยค่ะ,. ตั้งแต่คืนก่อนหน้าห้ามกินอะไรเลย แต่แม้ในสภาพที่ไม่ได้กินอะไร ฉันก็คลื่นไส้หนักจนแทบจะอาเจียน มีแค่น้ำย่อย?? เรียกว่าอย่างนั้นไหมคะ? ออกมาแค่นั้นเองค่ะ แล้วก็เวียนหัวมากจริงๆ,,, หลังทำกราม ในสภาพที่อ้าปากได้ไม่ดี น้ำลายกับเสมหะก็ขังอยู่ตลอด ต้องคอยบ้วนออกเรื่อยๆ จนคอเสียหายมากค่ะ แล้วของฉันจนถึงกลางวันวันถัดมา เวลาบ้วนน้ำลายก็มีเลือดกับ ลิ่มเลือดออกมาตลอด แล้วถ้าทำกรามกับโหนกแก้มพร้อมกัน เขาจะพันผ้าพันแผลรอบหน้า แน่นมาก,,,, สภาพเหมือนสัตว์ประหลาดจริงๆ ค่ะ เห็นตาประมาณครึ่งหนึ่ง จมูกก็เปิดไว้แค่พอหายใจ ริมฝีปากก็เปิดไว้แค่พออ้าปากได้ ส่วนที่เหลือของหน้าทั้งหมดถูกผ้าพันแผล พันรอบๆ ค่ะ ริมฝีปากถูกดันไปตรงกลาง ทำให้ปากล่าง บวมเป่งเหมือนไส้กรอก ถึงจะปิดด้วยหมวกกับหน้ากาก ก็จริงๆ,,, เหมือนสัตว์ประหลาดค่ะ จากโรงพยาบาลถึงที่พักของฉันระยะประมาณ 200-300 เมตร แต่ฉันนั่งแท็กซี่กลับค่ะ ถึงจะปิดมิดด้วยหมวกกับหน้ากากแล้ว ก็ยังน่าเกลียดมากจริงๆ... ในชีวิตฉันไม่เคยเห็นหน้าที่น่าเกลียดขนาดนี้มาก่อนเลยค่ะ เฮ้อ... เขียนไม่ค่อยเป็นระเบียบเลยนะคะ ฉันจะจัดเรียงนิดหน่อยแล้วเขียนตามลำดับเวลาค่ะ วันแรก ฉันมาถึงโดยไม่ได้ดื่มน้ำตั้งแต่วันก่อน และเข้ารับการผ่าตัดช่วงเวลาประมาณมื้อกลางวันตอนบ่าย ก่อนผ่าตัด ตรวจเลือด ตรวจปัสสาวะ ตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ และอื่นๆ เสร็จแล้วค่ะ ก่อนผ่าตัดก็โดนฉีดยาเพิ่ม รวมถึงยาปฏิชีวนะ แขนฉันตรงนั้นตรงนี้เหมือนสนามรบเลย แล้วก็ผ่าตัด.... ตอนใส่ยาสลบเข้าที่แขน รู้สึกได้ชัดมากถึงความไม่สบายที่ยาสลบ ไหลไปตามหลอดเลือดค่ะ ทันทีที่คิดว่า “อึ๋ย~ รู้สึกแย่จัง” ก็หมดสติไป พอตื่นขึ้นมา ก็อยู่ในห้องผู้ป่วยแล้วค่ะ อาการปวดตุบๆ ที่หน้าเป็นเรื่องรอง ท่อระบายในปากกับลิ่มเลือดไม่รู้จบในปากต่างหากที่ทรมานฉันค่ะ นอนไม่ได้เลย ผลข้างเคียงจากการวางยาสลบทั้งตัวทำให้ท้อง คลื่นไส้ ทั้งที่ไม่ได้กินอะไรแต่ก็ขย้อนแห้งตลอด ทุกๆ 1 นาทีต้องคอยบ้วนน้ำลายกับเสมหะในปาก - บ้วนออกมาก็เป็นเลือด! บ้วนอยู่เรื่อยๆ พอถึงกลางคืนก็ยังเวียนหัวอย่างเดียว... กลัวการนอนเลยค่ะ ถ้าฉันหลับไปแล้ว เสมหะลิ่มเลือดในปากไปอุดคอจนหายใจลำบาก แล้วตายขึ้นมาจะทำยังไง? ฉันกลัวแบบจริงจังมากจริงๆ ค่ะ แล้วอยากนอนก็หลับไม่ได้ ผลข้างเคียงจากยาสลบทั้งตัวของฉันแรงอยู่คนเดียวหรือเปล่าคะ? หัวเวียนมากจริงๆ แล้วท้องก็คลื่นไส้ด้วย เขาบอกว่ายาปฏิชีวนะก็อาจทำให้ คลื่นไส้ได้เหมือนกันค่ะ ฉันได้แต่ภาวนาให้เวลาผ่านไป จนถึงวันถัดมา 1 กุมภาพันธ์ ถอดท่อระบายออกค่ะ (เจ็บจนร้องไห้) ออกจากโรงพยาบาลด้วยใบหน้าเหมือนสัตว์ประหลาด,.,. พูดตรงๆ ถ้าแค่บวม ก็ปิดด้วยหน้ากากกับหมวกได้ใช่ไหมคะ แต่แบบนี้เหมือนใส่หน้ากากขนาดใหญ่มาก ใบหน้าตั้งแต่กระหม่อมถึงปลายคางถูกผ้าพันแผล ปิดคลุมไว้หมด ต่อให้พยายามปิดด้วยหน้ากากกับหมวกอย่างสุดชีวิต ก็ยังน่ากลัวมากๆ,,,, พูดตรงๆ ใบหน้าฉันเดิมที ไม่ได้เป็นกรามเหลี่ยมหรือโหนกแก้มยื่น แค่ทำเพราะความอยากให้หน้าดูเล็กลงอีกนิดเท่านั้น ทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองจริงๆ.. เหมือนผู้หญิงฟุ้งเฟ้อที่ให้ความสำคัญแต่หน้าตา จนถึงขั้นรู้สึกว่า อา ตอนนี้กำลังโดนลงโทษอยู่สินะ ด้วยค่ะ,. ฉันยังเผลอไปตะโกนใส่พยาบาลโรงพยาบาลโดยไม่มีเหตุผลว่า สภาพแบบนี้จะให้ออกจากโรงพยาบาลได้ยังไง ควรให้นอนโรงพยาบาลจนกว่าจะถอดผ้าพันแผลไม่ใช่เหรอ แต่ถึงพูดไป ฉันก็พูดไม่ค่อยได้ เขาคงฟังไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกค่ะ แล้วพอกลับมาที่วันรูมเทล กลัวใครเห็นเลยรีบเข้าห้อง หิวจนพยายามจะกินอะไร... โธ่ ฉันซื้อเสบียงไว้ล่วงหน้า 4 วันตั้งแต่วันก่อนแล้วค่ะ,. ส่วนใหญ่เป็นน้ำผลไม้,... เขาบอกว่าโจ๊กฟักทองแบบเย็นไม่ต้องอุ่นก็กินได้ พอลองกินดูคือไม่อร่อยจริงๆ แบบที่ขายในร้านสะดวกซื้อนั่นแหละค่ะ ตอนนี้ประทังชีวิตด้วย Petit Gel 2 อัน นม Bulgaris และเครื่องดื่มสลัด แล้วก็ดูทีวีไปเรื่อยๆ แต่ไม่รู้ว่าเพราะก้มหน้านิดหน่อย หรือเพราะหัวเราะตอนดูทีวี เมื่อวานไม่รู้สึก แต่วันนี้ใบหน้าปวดจี๊ดๆ ค่ะ อุตส่าห์ผ่าตัดทั้งเจ็บทั้งน่าเกลียดแบบนี้ ถ้าผลออกมาไม่ดีจะทำยังไง? ยังอดกังวลไม่ได้ว่าเพราะหัวเราะแล้วโหนกแก้ม (ฉันไม่ได้ยึดตรึงไว้ค่ะ) จะหย่อนลงหรือเปล่า,. วันนี้เป็นวันที่ 2 หลังผ่าตัดแล้วค่ะ เมื่อคืนก็ผ่านไป ด้วยความเจ็บปวดจริงๆ ฉันเสียใจที่คิดว่าการผ่าตัดง่ายเกินไป ตอนนี้หน้ารู้สึกจี๊ดๆ เหมือนโดนไฟช็อตเลยค่ะ คนที่คิดว่าการผ่าตัดง่ายเกินไป อยากให้ทุกคนอ่านโพสต์ของฉัน แล้วคิดให้รอบคอบนะคะ ว่าทำเพราะความฟุ้งเฟ้อเฉยๆ หรือเปล่า.... ช่วงนี้ศัลยกรรมเป็นกระแสมาก ดูเหมือนถึงจะไม่ใช่กรามเหลี่ยมหรือโหนกแก้มรุนแรง แพทย์ก็ไม่ค่อยมีแนวโน้มจะห้ามกันแล้วค่ะ...