ตอนแรกฉันทำ LAMS แค่ที่ต้นแขนกับต้นขาด้านในที่ปูซาน ตอนนั้นยังลืมตาอยู่ แล้วเข็มยาชา (น่าจะยาชาเฉพาะที่?) มันเจ็บเหมือนบ้าเลย แต่หลังจากนั้นก็หายเจ็บเร็วมาก แล้วก็ได้คุยไปกับคุณหมอผู้หญิงไปด้วยตอนดูดออก;; ทีหลังก็ให้ดูด้วยว่าดูดออกมาได้เท่าไหร่ในกระบอกฉีดยา สีมันเป็นสีส้มเพราะมีเลือดปนมานิดหน่อย ซึ่งก็เลี่ยงไม่ได้ แค่ปนมาหนึ่งสองหยดก็กลายเป็นสีส้มแล้ว ดังนั้นก็โอเค และผลลัพธ์ก็ดี แต่หลังจากนั้นฉันไปที่โรงพยาบาลหลักในโซลแล้วดูดไขมันแบบหลับยาสลบไปเลย และยังฉีดไขมันบริเวณ hip dip ด้วย ตอนแรกใส่เข้าไปเยอะมากจนบวมพองสุดๆ เหมือนก้นฝรั่งแบบน่ากลัว พี่สาวแท้ๆ ของฉันคอยดูแลอยู่ข้างๆ เช็ดทำความสะอาดอะไรต่างๆ แล้วก็ถ่ายรูปด้านหลังให้ดูทุกวัน ตอนนั้นฉันคิดเลยว่า แย่แล้ว พังแล้ว ไม่ได้อยากได้ระดับนี้เลย มันน่ากลัวมาก;; แต่ยังไงพอเวลาผ่านไปมันก็ยุบลงเรื่อยๆ สุดท้ายรูปร่างก็กลับมาเป็นปกติ.. ตอนนั้นน่าจะทำให้ใหญ่กว่านี้อีกดีไหมนะ;; พอได้ลองทำตั้งแต่ LAMS -> ดูดไขมัน + ฉีดไขมันไปตามลำดับจริงๆ ก็ทำให้เข้าใจว่าทำไมพวกดาราอย่าง ㅈㅈㅅ หรือ ㅇㄴ ถึงได้มีช่วงสะโพกที่ดูกว้างและสวยแบบนั้น ถ้ามีผลลัพธ์ที่รับประกันแน่นอน แค่มีเวลาและเงินก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้อยู่แล้ว ยังไงหลังทำก็ต้องเจ็บและต้องดูแลตัวเอง การอยู่บ้านสักสองสามเดือนก็น่าจะทำได้ ฉันเองก็เป็นแบบนั้น เพราะการลดน้ำหนักมันยากเกินไป เลยเริ่มจากทำ LAMS ก่อน แล้วหลังจากนั้นพอไม่มีผลข้างเคียงและดูโอเค ก็เลยทำต่อไปเรื่อยๆ จริงๆ ก็แอบอิจฉาเหมือนกัน ถ้าเป็นดาราก็คงได้ทำจากการแนะนำของคลินิกผิวหนังหรือศัลยกรรมที่ไปประจำอยู่แล้ว บริษัทก็เหมือนกำหนดผลลัพธ์ไว้แล้ว แถมมีเงินเยอะอีก แค่ทุ่มเวลาและความเจ็บก็พอ ระดับนั้นคงง่ายน่าดู ความเจ็บก็ไม่ใช่เรื่องง่ายหรอก แต่ถ้าผลลัพธ์รับประกันแบบนั้นและมีข้อมูลสะสมเยอะขนาดนี้ ฉันก็น่าจะทำเหมือนกัน ฉันไปเดินหาคลินิกมาหลายที่และก็กังวลอยู่จนก่อนเข้าจริงๆ แต่พอทำเสร็จแล้ว ครอบครัวก็ยังตกใจเป็นระยะๆ แม้ตอนนี้จะผ่านไปกว่าหนึ่งปีแล้ว พูดประมาณว่า “เธอก็มีวันนี้ด้วยนะ..” “ไขมันแทบไม่มีแล้ว เอาออกไปหมดเลย” แล้วก็ส่ายหัว เงินก้อนนั้นจริงๆ ก็ใกล้เคียงกับค่าซื้อคอร์ส PT หลายครั้งเลยใช่ไหมล่ะ? แน่นอนว่าฉันก็ไม่ควรหยุดอยู่แค่นี้ และต้องคอยใส่ใจและพยายามมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ถ้าไม่ใช่การทำ PT ไปเรื่อยๆ แบบไม่คิดอะไร... สู้รวบใจทำให้จบไปเลยก่อน แล้วค่อยไปทำ PT ต่อทีหลัง จะสบายทั้งร่างกาย ทั้งจิตใจ ทั้งความรู้สึกมากกว่า.. (ตอนนี้ฉันก็ลองทั้ง PT ทั้งพิลาทิสแล้ว) ตอนนี้การออกกำลังกายหรือใส่เลกกิ้งก็แค่เขินๆ เฉยๆ ไม่ถึงกับแบบมองไม่ไหวแล้ว ฉันใส่อย่างมั่นใจแล้วก็ไปออกกำลังกายได้ ทำให้ไปออกกำลังกายได้มากขึ้นและสบายใจขึ้นด้วย แนะนำเลย แล้วก็คุณหมอและพนักงานที่ดูแลฉันตอนนั้นก็ใจดีกันมากอยู่แล้ว (ที่โรงพยาบาลหลักมีหมอผู้ชายอายุมากอยู่คนหนึ่ง ยกเว้นคนนั้น;;; ที่เหลือใจดีกันหมด) เวลาอะไรที่กลัวหรือไม่สบายใจก็ช่วยอยู่ข้างๆ กัน นั่นคือความมั่นคงเดียวในตอนนั้น แต่พอดูดออกเยอะมาก ช่วงนั้นต้องใช้พลังเยอะมาก กลับบ้านแล้วต้องดูแลตัวเองให้ดี โชคดีที่พี่สาวแท้ๆ ช่วยฉันเยอะมาก ทั้งเรื่องฆ่าเชื้อ และคอยช่วยเวลามีเหตุไม่คาดคิดที่อันตราย ตัวอย่างเช่น กลับถึงบ้านแล้วตอนกลางคืนอยู่ๆ เวียนหัว หรือยกตัวขึ้นนั่งลำบาก? พอมีพี่สาวแท้ๆ อยู่ใกล้ๆ (ตอนนั้นพี่สาวอยู่บ้าน) ก็รู้สึกสบายใจขึ้น ความไม่สบายใจก็ค่อยๆ ลดลง วันๆ ก็เช็ดทำความสะอาดไปหัวเราะไป ดูก้นนี่สิ บ้าไปแล้ว ตอนนั้นเจ็บจริงๆ นะ? แต่พอเวลาผ่านไปก็รู้ว่าเป็นการตัดสินใจที่ดี ตอนนี้แทบจำความเจ็บไม่ได้แล้ว ลองบ้าทำดูเถอะ แนะนำเลย
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ