ตอนเด็กจริงๆ ตอนนั้นมีแต่รอยพับตาภายในที่เห็นแค่บาง ๆ เท่านั้น ตอนมัธยมต้นฉันทำขั้นตอนสร้างเส้นตาหยัก (เอาต์โครฟ/เทป) แล้วมีรอยเกิดขึ้น เวลาพูดถึงศัลยกรรมตาหยัก ผู้คนก็ถามว่า “มีรอยอยู่แล้ว ทำไมถึงต้องผ่าคะ?” ทำให้ตอนนั้นฉันก็คิดในใจว่าไม่จำเป็น แต่อยู่มาทำงานแล้วต้องมองคอมพิวเตอร์มากขึ้นมาก ยิ่งเหนื่อยก็ยิ่งต้องเพ่งตาขณะมองจอมากขึ้น ผลของมันคือเวลาอยู่ประจำวันฉันกลับไม่ค่อยเกร็งตา พอการผ่อนคลายตากลายเป็นนิสัย เวลาแก้รูปทุกครั้งก็ไม่ใช่แค่นั่งหลับตาเกียจคร้าน แต่ปากตาก็เปิดเป็นแบบ “snake-eye” ไปด้วย เส้นที่ถูกสร้างขึ้นจึงเป็นแบบสะบัดๆ และเมื่อถ่ายด้วยกล้องหลังแล้วมองดู ฉันเครียดมากจนเกือบวิ่งไม่ไหว เลย (1) ฉันอยากให้เส้นตาหยักไม่เป็นแบบขาดเป็นช่วงๆ (อยากได้เส้นและขนาดที่คงที่ เหมือนกันเสมอแม้ตื่นขึ้นมา) (2) แม้ตอนไม่เกร็งตา ฉันก็ไม่อยากดูเหมือนสายตาหลับ/มีลักษณะ snake-eye เพราะสองเหตุผลนี้ฉันเลยตัดสินใจผ่าตัด ฉันไม่เคยจินตนาการถึงโฉมหน้าที่ฟู่ฟักเกินจากภาพของตัวเอง ก็เลยเหมือนเลือกสไตล์ in-out แบบธรรมชาติ ในรีวิวที่อ่าน ฉันรู้สึกว่า “ตานี้สวย!” ที่เลือกไว้ทั้งหมดเป็นผลงานของหมอที่ผ่าตัดให้ฉัน ฉันรู้สึกว่ารสนิยมความงามที่หมอนี้ตั้งใจกับฉันใกล้เคียงกันมากเกินไป... ไปโรงพยาบาลตามนัดแล้วแทบไม่ต้องรอเลย เก้าอี้แบ่งเป็นช่องโดยพาร์ทิชัน ตอนนั้นแปลกดี (ตอนไปเอากุญแจ/ไต่ไหมมาพอใช้ได้มากเลย) คุยกับพี่สไตน์ก่อน แล้วค่อยพบหมอ หมอเอารูปตาที่ผ่าคนอื่นแล้วคล้ายแบบที่ฉันต้องการมาให้ดู 1 รูป (รู้สึกเหมือนสไตล์ in-out แบบ eyes แบบแมวเล็กน้อย) ตาฉันสั้นแนวนอนมากกว่ารูปนั้น แต่หมอมองตาอย่างละเอียดแล้วบอกว่าข้างหน้าไม่เหลือพื้นที่อีกแล้ว ตอนฉันถามเรื่อง secondary canthoplasty / re-canthal widening หมอบอกว่าความเป็นไปได้ด้านหลังมีบ้าง แต่ที่โรงพยาบาลนี้เขาทำร่วมกับการทำ posterior canthoplasty จึงอาจทำให้ภาพตาแบบแมวที่อยากได้เสียไป จึงให้คิดให้ดี และบอกว่าถ้าไม่ทำขั้นตอนนี้ก็สามารถวางเส้นตามที่อยากได้ได้ มีอีกจุดที่เฝ้าห่วงอยู่คือ ระยะห่างระหว่างตากับคิ้วของฉันสั้นมาก หมอบอกว่าถ้าผ่าตามนั้น เส้นรอยพับตาอาจถูกยกขึ้นมาและจะยิ่งใกล้ขึ้น นั่นก็เป็นจุดที่ฉันกังวลหนักมาก แต่ไม่ใช่แบบ “เดี๋ยวนี้มาทำทุกอย่างเลยดีไหม” หมอเน้นว่า ให้ทำตาหยักก่อนก่อน ถ้าบวมยุบแล้วยังอยากต่อ ก็ค่อยคุยเรื่อง posterior canthoplasty หรือหัตถการอื่นตอนนั้น ไม่ได้กดดันเพิ่ม สำหรับคนอย่างฉันที่ไปโบสถ์ความงามแทบไม่ได้เพราะกังวลเรื่องการชักชวนเพิ่ม นั่นสำหรับฉันคือสวรรค์
หลังจบปรึกษาหมอ พี่ช่วยงานเข้ามา แผนที่ฉันวางเองก่อนหน้าเป็นตาปรับโครงหน้า + ขจัดไขมัน + ผ่าตัดแบบตัด (เหตุผลที่เลือกตัดคือไม่อยากเสียรอยตาหยักอีกครั้งเมื่อ醒ตัวขึ้นมา) แต่พี่ช่วยพูด 3 ข้อชัดเจน ฉันคิดทันทีว่า “อันนี้แล้วเอง” แล้วจองทันทีวันเดียวกัน และอีกประเด็นคือระยะห่างคิ้ว-ตาที่เคยคุยกับหมอไปก่อนหน้า ที่โรงพยาบาลนี้ขึ้นชื่อเรื่องการยกคิ้วด้วย เลยฉันถามว่าทำพร้อมกันจะดีไหม หมออธิบายเวลาความคงทนของ eyebrow lifting และแนะนำวิธีอีกแบบคือ forehead lifting (และยังปลอบใจอีกครั้งว่ายังไม่สายแม้รอให้บวมจากตาหยักลดลงแล้วจึงค่อยดูหน้าใหม่) กำหนดผ่าตัดสัปดาห์ถัดไปทันที เพราะช่วงนั้นเป็นสัปดาห์พักร้อน ฉันบอกว่าต้องการอย่างยิ่ง หมอเลยเลื่อนผ่าตัดต่อไปเล็กน้อย แล้วใส่เวลาของฉัน!! วันผ่าตัดฉันตื่นเต้นมากและตัวร้อนร้อนรำคาญ แต่ตั้งแต่พาเข้าล็อกเกอร์จนถึงถึงบ้าน ฉันไม่เคยรู้สึกแย่สักทีเดียว ตอนอยู่โต๊ะผ่าตัดก็ไม่รู้ว่าจะมีการจับมือ ฉันสะดุ้งเฮะ! แต่ทุกขั้นตอนหมออธิบายว่าทำอะไรอยู่ ทำให้ไม่เกิดเรื่องน่าตกใจ ตอบ “ยังไม่งัว?” ราวสองครั้ง แล้วเมื่อลืมตัวขึ้นมาก็พบว่าผ่าตัดกำลังดำเนินไปแล้ว และทุกครั้งที่ต้องเปิดตาบนโต๊ะผ่า หมอบอกว่าเส้นสวยมาก ทำให้ฉันตื่นเต้นมากขึ้น การผ่าตัดไม่เจ็บเลย... เจาะสักกลับเจ็บกว่าถึง 100 เท่า ถึงวันแกะไหมก็ไม่เจ็บมาก แต่คุณหมอพูดว่า “เธอทนได้ดีมากนะ” จนฉันรู้สึกภูมิใจทันที น้ำเสียงนุ่มนวลแบบนั้นจนแทบอยากร้องไห้แน่นคอ หลังแกะไหมรออยู่ พอหมอมาถึง ฉันยังยิ้มกว้างจนเห็นเหงือกและพูดขอบคุณทันที หมอบอกมาก่อนว่ายังมีบวมทำให้รอยรอบบานมองเห็นด้านบนล่างของรอยพับเยอะ ใช่แล้ว มันคือบวม และตอนนี้ก็ยังค่อยๆ ลดลง จริงๆ ฉันไม่บอกพ่อแม่และไปผ่าตัดคนเดียว คิดว่าจะถูกดุหนักมากเลย แต่พอไปแสดงตาให้เห็น พวกเขาไม่ได้ดุ กลับชมว่าเส้นเข้าที่ดี ทำให้รู้สึกว่าทำได้ดีมากจริงๆ คนที่เห็นต่างคนก็พูดเหมือนกันว่ามันดูธรรมชาติ พูดถึงการผ่าแล้วมีคนตกใจหลายคน อีกหลายคนกลับถามว่าได้ทำ anterior canthoplasty หรือยัง~~ ㄱㅇㄷ แม้บวมยังลดไม่หมด แต่ยังไงตาของฉันเปิดได้สะดวกขึ้นมากจากก่อน เพราะความสูงแนวตั้งถูกจัดสมดุล ทำให้ความกว้างแนวนอนแทบไม่รู้สึกต่างกัน บวมยังไม่หายหมด แต่ดีที่ตากับคิ้วไม่ชิดกันเท่าที่คิด อย่างที่อธิบายก่อนผ่า ว่ามีอาการลดการมองเห็นเล็กน้อย แว่นตาปกติที่ใส่ทุกวันก็แก้ได้ระดับหนึ่ง จึงมีวันที่ต้องเอียงหน้ามองใกล้ ๆ แล้วเหนื่อยหน่อย แต่เชื่อว่าจะฟื้นตัวเร็วครับ!! แผลตัดหรือเส้นที่ตัดนิยมติดตาม 1 ถึง 6 เดือน ถ้าเส้นนี้บางลงอีกนิด น่าจะกลายเป็นทรงที่ฉันอยากได้จริงๆ >< นี่เป็นเรื่องที่ทำได้ดีที่สุดในสิ่งที่ฉันทำตลอดปีนี้!!
อีโมติโอคอน
1
이 후기는 자연미를 추구 하는 수술후기 입니다.