รีวิวผ่าตัด V-line วันที่สองค่ะ (ค่อนข้างยาวนะคะ~)

ผ่าตัดวันที่ 31 ค่ะ คงคิดว่ามันง่ายเกินไป เพราะเมื่อก่อนเคยทำจมูกมา เลยคิดแบบประมาทเกินไปว่า เคยทำศัลยกรรมมาแล้วครั้งหนึ่ง คางก็คงแค่ทนเจ็บนิดหน่อยก็พอ.. ก่อนผ่าตัดก็จับเวลาทั้งวัน อ่านรีวิวผ่าตัดกับคำถามคำตอบเกี่ยวกับการผ่าตัด ไล่ดูจนหมดและศึกษามาแล้ว แต่สุดท้ายของจริงคงต่างกันจริงๆ พอฟื้นจากยาสลบปุ๊บ อา.. ดิ้นทุรนทุรายด้วยความทรมาน หนึ่งนาทีเหมือนหนึ่งชั่วโมง มีแค่ฉันที่เป็นแบบนี้ไหมคะ? สำหรับความรู้สึกของฉัน อยากให้รางวัลคนที่เคยทำผ่าตัดนี้เลยค่ะ ถ้าใครพูดว่าเป็นคนสวยศัลยกรรมหรืออะไรแบบนั้น ฉันจะพูดกลับอย่างมั่นใจเลยว่า คุณเคยอดทนกับช่วงเวลาแห่งความเจ็บปวดแบบนั้น เพื่อไขว่คว้าบางอย่างบ้างไหม คนอื่นๆ ดูเหมือนจะผ่านมันไปอย่างเข้มแข็ง ฉันเลยสบายใจว่าฉันก็น่าจะเป็นแบบนั้น แต่ทำไมฉันเป็นแบบนี้นะ....ㅡ อันนี้เหมือนยากกว่าผ่าตัดจมูก 20 เท่า!!!! ฉันทำผ่าตัด V-line ค่ะ คิดว่าอาจเพราะไม่ได้ทำแค่กราม แต่ทำคางหน้าด้วย... เลยทรมานกว่าที่คิดไว้มากค่ะ มากกว่าจะเจ็บ.. คือหายใจไม่ออก.. นอนไม่ได้ ปวดตุบๆ... รวมๆ แล้วเป็นแบบนั้นค่ะ ไม่ได้เจ็บนะคะ เพราะเขาฉีดยาแก้ปวดแบบไม่ปวดให้... แต่ไม่รู้ทำไมโดยรวมมันทรมานค่ะ ฉันมีอาการคล้ายภูมิแพ้จมูกอยู่ด้วย และวันนั้นก็เหมือนจะเป็นหวัด เลยเลือดกำเดาไหลไม่หยุด... เลือดกำเดาไหลและเจ็บคอ (ฉันใส่สายระบายเลือดค่ะ..) เลยหายใจได้ไม่ดี.. นอนก็ไม่ได้ หน้าก็...เหมือนปลาปักเป้าหนึ่งตัวจริงๆ ค่ะ ส่องกระจกแล้วตลกมาก หลังจากนั้น ก็ไม่ส่องกระจกอีกเลยค่ะ ถ้าหัวเราะคางจะชาๆ ข้างๆ แม่ก็เอาแต่บอกว่าหน้า น่ารักมาก มนุษย์จะบวมได้ถึงขนาดนี้ได้ยังไง แล้วก็ถ่ายรูปไม่หยุด...ㅡ,. เห็นตัวเองเขียนไปยิ้มไป แสดงว่าคงฟื้นขึ้นมานิดหน่อยแล้วค่ะ วันผ่าตัดจริงๆ ทุกอย่างน่ารำคาญไปหมดค่ะ ฉันกลัวจะเบื่อ เลยพก Nintendo อะไรไปด้วย.. แต่ไม่ต้องพูดถึง Nintendo เลย... แม้แต่ทีวีก็ยังไม่อยากดูค่ะ พอร่างกายทรมาน ก็ไม่มีอารมณ์ทำอะไรเลย ฉันไม่ได้นอนสักงีบ เดินไปเดินมาตามโถงโรงพยาบาล.. แล้วก็นั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด แม่ก็นอนบนเตียง...ㅡ,.ㅡ อย่างน้อยฉันมีแม่คอยพยาบาล เลยพอทนได้บ้าง.. แต่ถ้าใครจะทำ V-line... อยู่คนเดียวคงลำบากนิดหน่อยค่ะ ถ้าฉันทำคนเดียว คิดว่าน่าจะลำบากทางใจมากกว่าลำบากเพราะเจ็บค่ะ อย่างน้อยที่โชคดีคือไม่มีผลข้างเคียงจากยาสลบ... (อาเจียน คลื่นไส้ เวียนหัว ฯลฯ) มีเวียนหัวนิดหน่อยแต่ทนได้ค่ะ ฉันตื่นมาก็เดินเลย ถึงขั้นที่พยาบาลขอร้องให้ช่วยไปอยู่ในห้องพักผู้ป่วยเถอะ ㅡ,.ㅡ; พี่พยาบาลเย็นชามาก ฉันกับแม่เลยแอบบ่นกันนิดหน่อย ตอนนี้ยังเป็นสภาพปลาปักเป้าพันผ้าพันแผลอยู่ เลยไม่รู้ว่าผ่าตัดออกมาดีหรือไม่ดี แต่รู้ว่าคางหน้าสั้นลงเหมือนหายไปเลยค่ะ คนเรานี่ใจเปลี่ยนง่ายจริงๆ ตอนนี้กลับมากังวลว่าเขาตัดเยอะเกินไปหรือเปล่า.. เฮ้อ.. ตอนเข้าห้องผ่าตัด กับตอนออกมานี่ต่างกันจริงๆ ค่ะ ตอนเข้าห้องผ่าตัดก็คิดแค่ว่า.. ขอให้รอดปลอดภัยแล้วลืมตาขึ้นมาได้.. ตอนนั้นคิดแบบนั้นค่ะ~~ ตอนนี้จะให้ข้อมูลโรงพยาบาลก็ยังรู้สึกไม่ค่อยเหมาะค่ะ ผ่านไปหนึ่งเดือน ถ้าฉันพอใจแล้ว ตอนนั้นจะมา โพสต์รีวิวอีกครั้งนะคะ เพราะที่นี่ฉันได้รับความช่วยเหลือจากรีวิวผ่าตัดและอื่นๆ พอฉันผ่าตัดแล้วก็เลยไม่สามารถไม่เขียนได้ค่ะ แล้วคนที่ทำผ่าตัด V-line.. กินอาหารไม่ลำบากกันเหรอคะ? ฉันขยับคางหน้าไม่ได้ เลยแม้แต่ดื่มน้ำก็น้ำไหลยืด... เจ็บคอเลยสำลัก ไอค่อกแค่ก.. อะไรแบบโจ๊กก็กลืนไม่ได้ ไอค่อกแค่ก...ㅡ, เป็นแค่ฉันไหมคะ? เจ็บคอประมาณเมื่อไหร่จะหาย....ㅡ หิวจะตายอยู่แล้ว... คางที่ตัดไว้ก็ปวดตุบๆ จะตายอยู่แล้ว... เพราะเจ็บเลยไม่คิดถึงความหิวด้วยซ้ำ คิดแค่ว่าขอไม่เจ็บก็พอ... เพราะเสมหะกับคัดจมูก ทำให้ทรมานมากๆ จริงๆ ค่ะ ดื่มน้ำร้อนก็มีขีดจำกัด...ㅡ ถ้ารู้ว่าจะลำบากขนาดนี้ ก็มีความคิดว่าอยู่แบบเดิมไปก็ดีแล้วจริงๆ ค่ะ เขาว่าหลังจากวันที่ 4 จะพออยู่ไหวขึ้นหน่อย... เมื่อไหร่ถึงจะพ้นจากความทรมานนี้ได้คะ?