บันทึกหลังผ่าตัด^^

ฉันทำเมื่อวันเสาร์~ วันที่ 12 กรกฎาคม~ ฉันทำที่ปูซาน ตั้งแต่ตอนม.ต้นฉันก็อยากทำศัลยกรรมตาสองชั้นแล้ว เลยหาข้อมูลไปทั่ว ตอนนี้อายุ 21 ถึงได้ทำจริงๆ สักที ฉันใช้กาวติดตาสองชั้นมาตั้งแต่ม.2 เลย ไม่ใช้ไม่ได้จริงๆ;; ก่อนทำฉันเคลียร์ผู้ชายรอบตัวออกหมด แล้วยังเปลี่ยนเบอร์โทรด้วย;; แกล้งบอกว่าจะไปเรียนต่อต่างประเทศ... เอาเป็นว่า;; ทำตาสองชั้นแล้วก็ไปคบกับคนอื่นแทน;; เอาเป็นว่า,,, ถ้าบอกว่าเป็นที่ที่มีชื่อเสียงที่สุดและคนทำเยอะที่สุด ก็น่าจะรู้กันนะ~ ฉันทำแก้ภาวะหนังตาตกกับเปิดหัวตาแบบกรีด เขาบอกว่าเป็นยานอนหลับทำให้หลับ เลยดูรีวิวแล้วคิดว่าจะได้นอนสักหน่อย แต่จริงๆ เหมือนยาชาไม่ได้ออกเลยสักนิด;; ฉันก็ไม่เสียสติด้วย.. ไม่ได้นอนเลย.. แค่หยิกมือเบาๆ ก็เจ็บ,, จากนั้นการผ่าตัดก็เริ่มขึ้น เหมือนจะทำเปิดหัวตาก่อน ฉันรู้สึกเหมือนตาจะถูกผ่าชำแหละเลย;; คุณหมอคงไม่รู้ว่าฉันไม่ได้ชา; ไม่ใช่ความผิดคุณหมอ.. เจ็บจนรู้สึกเหมือนกำลังถูกฉีกตาเพื่อผ่าชำแหละจริงๆ.. โอ๊ย ฉันจะตายแล้ว โอ๊ย.... คิดไปแบบนั้น... ยังส่งเสียง อ๊าาา~ ออกมาด้วย.. คุณหมอผ่าตัดไปพร้อมพูดว่าเจ็บนิดหน่อยนะ~ แต่ในใจฉันคิดว่าไม่ใช่นิดหน่อย แต่กำลังฆ่าฉันอยู่... มือขยับไม่ได้ ฉันเลยยกเท้าขึ้น พยาบาลก็บอกให้เอาเท้าลง หัวตาดูจะเจ็บที่สุด;; ส่วนกรีดฉันแทบไม่รู้เลยว่าทำแล้ว..;; ผ่านไป 50 นาที.... ผ่าตัดเสร็จ แล้วฉันเหนื่อยมาก พอได้ยินว่าจบแล้วก็นอนร้องไห้เพราะน้อยใจ น้ำตาไหลพรากๆ... ตาฉันเป็นตาชั้นในเลยเหมือนไม่ค่อยบวมเท่าไร~ เดี๋ยวประมาณวันศุกร์จะลงรูปให้ดูนะ~ เพราะบวมไม่ได้มากจนเป็นตัวประหลาด แต่ ก็หวังว่าเส้นชั้นตาจะไม่เล็กลงเกินไป.. ฉันคง;;; ไม่ทำศัลยกรรมอีกแล้วล่ะ;; เป็นคนกลัวขนาดเจาะหูก็ไม่กล้าทำ.. แต่ตาก็ทำไปแล้ว... ก็หวังว่าจะสวยขึ้น^^ พรุ่งนี้จะตัดไหมตาสองชั้น แล้ววันถัดไปจะตัดไหมเปิดหัวตา ฉันกลัวมาก;;; คงได้กรี๊ดอีกแน่;;; ฉันเป็นคนทนเจ็บไม่เก่งมาก คนที่ทนเจ็บได้ดีอาจจะดีกว่า... แต่ผลการผ่าตัดฉันพอใจนะ เมื่อวานตอนทำความสะอาด พอถูโดนก็ยังเจ็บ... อั่ก เดี๋ยวจะลงรูปเร็วๆ นี้~