ไม่มีวิธีจริงๆ เหรอ.,,

ทำไปทำมาก็เป็นครั้งที่ 3 แล้ว.. ไม่ใช่เพราะความโลภของฉันนะคะ.. หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ ฉันทำตากับจมูก (ซิลิโคน + กระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก).. ตาทำออกมาค่อนข้างดี ส่วนจมูกเดิมทีต่ำมาก และมีหน้าผาก..กระดูกคิ้ว...;; แบบที่ไม่สามารถเสริมให้สูงได้มาก คนเลย แทบไม่รู้ว่าทำจมูกจริงๆ... ฉันก็คิดว่า ไม่โป๊ะก็ดีแล้ว และใช้ชีวิตอย่างค่อนข้างพอใจ แต่ 1 ปีต่อมา กระดูกอ่อนยื่นออกมานอกรูจมูก เพราะเรื่องนั้นเลยผ่าตัดอีกครั้งด้วยกระดูกอ่อนหู แต่ทรงดูเรียวขึ้นและดีขึ้นมาก.. ใช้ชีวิตอย่างพอใจไปสักพัก คอลัมเมลลาก็ค่อยๆ ยุบลง.. เอียงไปทางซ้ายอย่างสมบูรณ์.... บ้าเอ๊ย.....ฉันเลยไปโรงพยาบาล แล้วผ่าตัดอีกครั้งหลังแก้จมูกได้แค่ 6 เดือน.... แต่ตอนนี้คอลัมเมลลาก็ยังเบี้ยวอยู่... ใช้กระดูกอ่อนหูอีกแล้ว.. แต่ต่างจากครั้งก่อน หูเจ็บมากค่ะ ผ่านมาเกือบหนึ่งเดือนแล้ว จนถึงตอนนี้..หูก็ยังเจ็บ เลยคิดว่าหูฉันกำลังเน่าอยู่หรือเปล่า.. แต่ครั้งนี้กลับมีอะไรอีก เนื้อเยื่อแผลเป็น..... เนื้อเยื่อแผลเป็นที่เคยได้ยินแต่คำบอกเล่านั้น เกาะติดกับจมูกฉันจริงๆ เหมือนจมูกปุ่ม.... จมูกก็ไม่ได้รับการแก้ไข แถมยังได้เนื้อเยื่อแผลเป็นมาเป็นของแถม... จริงๆ ตอนนี้แทบจะบ้าไปแล้ว... ทั้งที่ฐานะก็ไม่ได้ดี ยังเดินทางจากต่างจังหวัด ไปถึงกังนัม.. รู้สึกผิดต่อแม่กับพ่อ... เพราะไม่อยากให้เห็นจมูกนี้ เลยแทบไม่คุยกับแม่พ่อ,...ใช้ชีวิตแบบนั้นอยู่ค่ะ น้องปลอบฉันว่าเมื่อเทียบกับการผ่าตัดครั้งก่อน ก็ไม่ได้ต่างกันมาก แต่จมูกที่ฉันเห็นในกระจก สันจมูกกับปลายจมูกเหมือนแยกกันคนละส่วนจริงๆ.. อยากถอดปลายจมูกออกมาแล้วโยนทิ้งไปเลย... ที่นี่มีสมาชิกคนอื่นหลายคนที่จมูกกลายเป็นเหมือนดาราไปเลย แล้วของฉันนี่คืออะไร.. ฉันคิดว่าการที่ทำโดยไม่คิดอะไร เพียงเพราะพี่สาวญาติไปทำที่นั่น แล้วฉันก็ทำที่นั่น คงเป็นจุดเริ่มต้นของฝันร้าย... เรื่องจมูกเบี้ยว ถ้าฉันไม่บอก คนอื่นก็แทบไม่รู้ เลยตั้งใจว่าจะทน ใช้ชีวิตไป... คิดว่าเขาก็คงไม่คืนเงินให้... แล้วเขายังบอกว่าเอาออกเฉพาะปลายจมูกไม่ได้.. เดิมทีจมูกฉันต่ำมาก.. ถ้าเอาทั้งซิลิโคนและปลายจมูกออกหมด ก็จะเหลือแต่เนื้อเยื่อแผลเป็น แบบนั้นคงกลายเป็นจมูกปุ่มจริงๆ เลยกลัว.. เดิมทีคอลัมเมลลาของฉันไม่ได้เบี้ยว ดังนั้นส่วนที่เบี้ยวก็น่าจะกลับมา ....แต่ก็กลัวว่าจะไม่กลับมา... เขาว่าเนื้อเยื่อแผลเป็นทำอะไรไม่ได้... ถ้าไม่ใช่เพราะเนื้อเยื่อแผลเป็น ฉันคงไม่ กังวลหนักขนาดนี้... ลองเขียนบ่นยาวๆ ดูค่ะ.... เพราะมันเหนื่อยมาก...