นี่เป็นอาการของโรคซึมเศร้าหรือเปล่าคะ?

หลังผ่าตัด.. บางครั้งจมูกก็ดูเหมือนเชิดขึ้น.. บางครั้งก็ดูโอเค บางครั้งก็รู้สึกเหมือนมีแค่ฉันที่เจ็บมากๆ บางครั้งก็บอกตัวเองว่านี่เป็นกระบวนการหายทั้งหมด..อย่าทำตัวโง่ๆ แล้วก็หัวเราะและทำตัวสดใส แต่ก็กลับค่อยๆ เงียบลง ปิดประตู และอยู่คนเดียว เข้ามาในชุมชนนี้ อ่านคอมเมนต์แล้วหัวเราะ แต่ จู่ๆ พอส่องกระจกก็จุกขึ้นมา แล้วร้องไห้เหมือนคนงี่เง่า... ใจฉันตั้งหลักไม่ได้เลย..งานที่ทำอยู่ก็ทิ้งหมด ตอนนี้เก็บตัวอยู่แต่ในบ้านค่ะ บางครั้งก็ออกไปกินข้าวกับเพื่อน แต่ก็ไม่อยากอาหารและไม่สนุกเลย แล้วก็เอาแต่พูดเรื่องจมูกกับเพื่อน.. เพื่อนคงเริ่มรำคาญแล้ว ถึงจะปลอบว่าไม่เป็นไร แต่เพราะฉันพูดมากเกินไป เขาคงรำคาญจนเมินไป พอกลับมาบ้านก็จุกขึ้นมาอีก.. พอปรึกษาโรงพยาบาล ก็ได้รับแค่คำตอบที่เย็นชาและสั้นมาก..,, ไปโรงพยาบาลแล้วก็ควรจะพูดอะไรสักอย่าง... แต่คนที่โรงพยาบาลพูดเก่งมาก..รู้สึกเหมือนฉันถูกโน้มน้าวแล้วกลับมา.. พออยู่คนเดียว... น้ำตาก็ไหลอีก..ทำไมถึงรู้สึกน้อยใจเศร้าขนาดนี้.. อยากโทรไปปรึกษาเรื่องซึมเศร้าแล้วร้องไห้ให้เต็มที่.. ตอนนี้ก็ร้องไห้ไปตั้งนานแล้ว..หน้าอกเหมือนกลวงโบ๋ เหมือนคนที่สูญเสีย โลกทั้งใบไป... ฉันควรทำยังไงดีคะ? ฉันรู้สึกเหมือนจะตาย.., เศร้ามากๆ และรู้สึกเหมือนโลกถล่มลงมา อยากกลับไปก่อนผ่าตัด.. คนที่รู้สึกเหมือนฉัน.. อยากลองมาเจอกันหรือโทรคุยกันเพื่อปลอบใจกันไหมคะ? ฉันเหงาและกลัวมากค่ะ..

โพสต์อื่นในหมวดนี้