ทั้งที่เอาออกแล้ว..ฉันก็ยังเจ็บเหมือนเดิมค่ะ คงต้องตายหรือเปล่า…

ตลอด 1 ปีครึ่ง...ฉันเหนื่อยและเจ็บมากเกินไป.. สุดท้ายก็เริ่มเอาออกทีละอย่างค่ะ เดือนกุมภาพันธ์ปีที่แล้ว กระดูกอ่อนซี่โครง,, พอบอกว่าเจ็บมาก.. เดือนมิถุนายนก็เปลี่ยนเป็นซิลิโคนตัว L แต่ก็ยังบอกว่าเจ็บ.. เดือนพฤศจิกายนก็เลยตัดขาของตัว L ออก แต่ก็ยังเจ็บจนร้องไห้โวยวายว่ารู้สึกเหมือนจะตาย เดือนเมษายนจึงเปิดเพื่อเอาออกทั้งหมด แต่บอกว่าชิ้นส่วนกระดูกอ่อนซี่โครงที่เหลืออยู่ก่อนหน้านั้นน่าจะเป็นสาเหตุ จึงเอาออกแค่ชิ้นส่วนกระดูกอ่อนซี่โครงค่ะ (ถ้าฉันเป็นหมอก็คงคิดว่าอาจทำแบบนั้นได้เหมือนกัน..) แต่ฉันก็ยังบอกว่าเจ็บ วันที่ 4 พฤษภาคมเลยเอาซิลิโคนออกทั้งหมด แต่ก็ยังรู้สึกแปลกๆ เหมือนถูกจิ้มๆ แล้วเจ็บ วันที่ 11 พฤษภาคมเลยเปิดอีกครั้งและเอาไหมเย็บออกค่ะ (มาถึงขนาดนี้ ฉันก็สุดยอด โรงพยาบาลก็สุดยอดจริงๆ นะคะ..) บอกว่าไหมเย็บมันทิ่มอยู่.. ทางโรงพยาบาลบอกว่าตอนนี้เอาสิ่งแปลกปลอมในจมูกออกหมดแล้ว คงไม่เจ็บแล้วล่ะ..เขาบอกแบบนั้น.. แต่จมูกฉันก็ยังเจ็บมากๆ ค่ะ.. เจ็บมานานตั้ง 1 ปีครึ่ง.. ตอนนี้บริเวณรอบผนังกั้นจมูกตึง บริเวณร่องใต้จมูกก็ยังตึง และยังรู้สึกเหมือนมีอะไรจิ้มๆ อยู่.. ด้านในจมูกแข็งไปหมดจนพูดไม่ออกเลยค่ะ เวลาพูดเสียง “โอว” เหมือนมีเยื่ออะไรสักอย่างมาขวางไปหมด คนอื่นบอกว่าหลังเอาออกแล้วสันจมูกกับปลายจมูกจะตึง แต่ของฉันด้านในจมูกยังคงแข็งอยู่ตลอด รู้สึกเหมือนถูกเกี่ยวด้วยตะขอไว้ แถมปีกจมูกยังเหมือนมีอะไรจิ้มๆ อีก.. รู้สึกเหมือนยังมีสิ่งแปลกปลอมบางอย่างเหลืออยู่ในจมูกและทรมานฉัน... บอกว่าเอาออกหมดแล้ว..บอกว่าไม่มีจริงๆ.. ทำไมถึงเจ็บคะ? อาจเป็นเพราะเปิดหลายครั้งเกินไปด้วย และคงมีพังผืดแผลเป็นด้วย.. แต่ฉันเจ็บมาตั้งแต่ตอนทำกระดูกอ่อนซี่โครงเมื่อ 1 ปีก่อนแล้วค่ะ.. ฉันรู้ว่าตัวเองก็ไวต่อความรู้สึกด้วย..แต่สาเหตุมันคืออะไรกันแน่ ฉันอยากรู้มากค่ะ.. เจ็บจนไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว.. เหนื่อยล้าไปหมด,, คนที่อยู่ที่นี่มานานอาจจะรู้ก็ได้.. ฉันนี่เรื่องยาวจริงๆ ใช่ไหมคะ.. ตอนนี้ฉันไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วค่ะ.. ที่โรงพยาบาลก็พยายามเต็มที่และดูแลฉันอย่างดีค่ะ ทุกคนก็อธิษฐานให้ฉันหายดีทั้งหมด,.. แต่..ปัญหาคือ ฉันไม่หายค่ะ จมูกฉันเสียสติไปแล้ว..หรือว่าฉันเสียสติไปเองกันแน่? ถ้าฉันตาย ครอบครัวฉันจะทำยังไง... ฉันเห็นว่าโรงพยาบาลเข้าใจความเจ็บปวดของฉันอย่างมากจริงๆ และพยายาม แบ่งปันความเจ็บปวดไปด้วยกัน.. แต่ว่า..การที่ไม่หายและยังเจ็บอยู่... มันเศร้ามากจริงๆ.. ไม่ควรเป็นแบบนี้เลย..แต่เพราะมันเจ็บมาก.. ฉันเชื่อจริงๆ ว่าถ้าเอาออกหมดแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้... แต่พอมันเจ็บยิ่งกว่าเดิม..ก็ไม่มีความหวังที่จะมีชีวิตอยู่เลยนี่คะ... ต้องตายถึงจะจบหรือเปล่า.... เป็นแบบนั้นเหรอคะ..