วันนี้ครบหนึ่งสัปดาห์พอดีหลังผ่าตัดจมูกค่ะ.. ขอโทษที่ไม่ได้ลงรีวิวทันทีนะคะ,ㅋㅋ อาจเป็นเพราะตอนผ่าตัดฉันดมยาสลบ ตั้งแต่หลังผ่าตัดมา รู้สึกว่าการทำงานของลำไส้ใหญ่ยังไม่ค่อยกลับมาดีค่ะ~ ถ่ายอุจจาระไม่ได้ มีแต่แก๊สค้าง ตั้งแต่วันก่อนออกไปข้างนอก ฉันตั้งใจเบ่งเพื่อถ่ายทีละนิดทีละน้อย ㅜㅜ เมื่อเทียบกับปริมาณที่กิน ผลลัพธ์คงประมาณหนึ่งในห้าล่ะมั้ง... (เรื่องชวนคลื่นไส้...ขอโทษค่ะㅠㅠㅠㅠㅋㅋ) วันเสาร์ทำแผล แล้ววันจันทร์ออกไปข้างนอกครั้งแรก ทั้งที่ยังใส่เฝือกอยู่ ไปเจอเพื่อนๆ ดื่มคาเฟ่มอคค่าที่มีวิปครีมในร้านกาแฟ สูบบุหรี่นิดหน่อย ส่วนมื้ออาหารก็กินปลาดิบที่อยากกินมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้ค่ะ~ วันนั้นกินได้น้อยกว่าปกติ ไม่ค่อยอิ่ม กลับบ้านมาตอนกลางคืนก็ดูทีวี กินโจ๊กฟักทองที่เหลือไว้ กับน้ำฟักทอง แล้วนอนลงค่ะ~ จู่ๆ แก๊สที่เคยค้างอยู่เสมอก็เพิ่มขึ้นจนเกินจะรับไหว ท้องบวมขึ้นมาก แก๊สแน่นจากลำไส้ขึ้นมาถึงกระเพาะ จนถึงขั้นหายใจลำบากค่ะ~ ถึงจะกลัว แต่กำลังจะพยายามนอน จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนอาหารไม่ย่อย เหงื่อเย็นออก และท้องไม่สบายอย่างมาก วันนั้นสุดท้ายเลยโทร 119 แล้วถูกพาไปห้องฉุกเฉินค่ะ.. หลังตรวจรักษาก็หาสาเหตุไม่เจอ สุดท้ายจ่ายแต่ค่าตรวจไปเยอะมาก ไม่ได้นอนตอนรุ่งเช้า แล้วก็กลับบ้านมาแบบนั้นค่ะ.. กลับถึงบ้านในเวลาที่ควรจะตื่นนอนแล้ว ท้องปั่นป่วนขนาดนั้น เลยคิดว่าแน่นอนว่าห้ามกินยาปฏิชีวนะ (ยิ่งท้องว่างด้วย) ก็เลยไม่ได้กินค่ะㅡㅜ พอตื่นขึ้นมา ฉันแกะยาจะกินเหมือนเป็นนิสัย แต่พอนึกได้ว่าท้องปั่นป่วน...ก็เลยเก็บไว้เฉยๆ แล้วไปโรงพยาบาล ปรากฏว่า...เป็นการอักเสบค่ะ.... ฉันไม่ค่อยแน่ใจ เลยเขียนสถานการณ์ไว้แบบนี้นะคะ,, ในนี้มีการกระทำไหนของฉันที่กระตุ้นให้เกิดการอักเสบไหมคะ?? ผู้อำนวยการถามว่ากินยาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ พอฉันเล่าเรื่องคร่าวๆ เขาก็ดุฉันหนักมากกก... บอกว่าเป็นแค่ข้ออ้างㅜㅜ บอกว่าถ้ากินยาให้ดีๆ ก็ไม่มีทางเกิดการอักเสบ ตอนนี้เท่ากับไม่ได้กินไปประมาณสองครั้งแล้ว แล้วถามว่าจะทำยังไง.... ฉันเป็นเคสผ่าตัดแก้ด้วย และไม่มีแรงเหลือจะสิ้นหวังไปมากกว่านี้ รับไม่ไหว..ก็เลยยืนอึ้งอยู่เฉยๆ ค่ะ.. เรื่องการอักเสบ.. แน่นอนว่ารู้ว่าร้ายแรง แต่จะทำยังไงได้คะ... แทนที่จะยึดติด คงต้องคิดถึงขั้นต่อไป... ผู้อำนวยการเห็นสีหน้าอึ้งของฉัน แล้วบอกว่าสีหน้าฉันดูไม่ตกใจเลย และไม่รู้ความร้ายแรงเลย พร้อมโวยวายมาก...; ทั้งที่ฉันแค่พยายามยอมรับมัน เพราะไม่อยากเจ็บปวดใจเท่านั้นเอง... จากนั้นตอนฉันรับการฉีดยาปฏิชีวนะในห้องผู้ป่วย ผู้อำนวยการ..เข้ามาแล้วบอกว่า ถ้าเพราะการอักเสบนี้ทำให้จมูกทรุดหรือเป็นรู ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาทำ เพราะเขากดดันฉันมากเกินไป ฉันก็เลยโมโหขึ้นมาเหมือนกัน เลยพูดว่า ไม่ใช่ว่าฉันไม่ยอมรับนะคะ ที่ฉันผิดเพราะไม่รู้ก็จริง แต่ถ้าเป็นยาที่สำคัญขนาดนั้น ต่อให้ไม่ได้กินข้าวก็ต้องกินให้ตรงเวลา ถ้าไม่กินจะเกิดเรื่องใหญ่ ก็ควรบอกล่วงหน้าสิคะ~ ฉันพูดไปแบบนี้ค่ะ.. แล้วเขาก็บอกว่าตามใจ แล้วออกไปเลยค่ะ.. ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้ตัวว่าฉันไม่รู้จริงๆ นะคะ.. ฉันคิดเหมือนยาแก้หวัดทั่วไป ที่กินเพื่อป้องกัน...ประมาณนั้นค่ะ...ㅜㅜ เขาบอกแค่ว่าให้กินเช้าเย็นเหมือนเวลาจ่ายยาอื่นๆ แต่คำตำหนิที่ย้อนกลับมามันรู้สึกหนักเกินไปค่ะ..;ㅜㅜ ฉันพูดไม่ออก และเห็นด้านที่ไม่คาดคิดของผู้อำนวยการแล้วน้ำตาไหลอย่างเดียวㅜㅜ วันนั้นเขาคิดค่าเข็มที่ฉีดให้ค่ะ... คนที่ฉีดยาเพราะอักเสบ ปกติต้องจ่ายเพิ่มไหมคะ? ㅜㅜ หลังจากทะเลาะกันหนักวันนั้น ตอนนี้ไม่ว่าจะกินข้าวหรือไม่กิน ฉันก็ตั้งใจกินยา และออกไปฉีดยาทุกวันค่ะ แต่เขาไม่ได้ฉีดตรงบริเวณจมูกหรือบีบอะไรแบบนั้นนะคะ~ แต่จนถึงเมื่อวาน เขาบอกว่าการอักเสบลดลงประมาณครึ่งหนึ่งแล้ว แล้วบอกว่าเพราะเหมือนฉันไม่เข้าใจความร้ายแรงของการอักเสบและการดูแลเลย จึงคิดค่าฉีดยาแยกต่างหาก แต่จากนี้ไปจะไม่คิดแล้วค่ะ~ เฮ้อ...เงินก็เรื่องหนึ่ง แต่ฉันกังวลมากจริงๆ ค่ะ~ ผิวฉันแพ้ง่าย เลยกังวลเรื่องซิลิโคนอักเสบอยู่แล้ว แต่ซิลิโคนยังไม่ทันอักเสบ ปลายจมูกก็อักเสบเสียก่อน.. เดิมทีวันนี้เป็นวันตัดไหม แต่เขาบอกว่าจะตัดวันเสาร์ ซึ่งน่าจะรักษาได้ระดับหนึ่งแล้วค่ะ~ มีใครเป็นเหมือนฉันไหมคะ?ㅜㅜ ช่วยฉันหน่อยค่ะ... หมอก็แค่ดูเป็นครั้งๆ แล้วบอกว่าดีขึ้นอยู่ แต่ฉันยิ่งนานไป บริเวณปลายจมูกยิ่งคันมากกกกกกมากๆ ค่ะ~ ตอนถาม เขาบอกว่าเป็นอาการคันยิบๆ ตอนแผลกำลังหาย แต่ความรู้สึกเหมือนคันเพราะการอักเสบ ตอนแรกตาฉันมองไม่เห็น แต่ตอนนี้บริเวณปลายจมูกมีการอักเสบสะสมอยู่ระดับหนึ่ง และเห็นส่วนที่แดงเล็กน้อยด้วยค่ะ ㅜㅜ เขาพูดถึงกรณีเลวร้ายที่สุดด้วยว่าถ้าการอักเสบรุนแรงขึ้น จมูกอาจยุบตัว.. แต่ฉันอยากเชื่อว่าฉันจะไม่เป็นแบบนั้น... อึดอัดจริงๆ ค่ะ ถึงขั้นอยากใช้เข็มจิ้มแล้วบีบออกมาเอง ข้างในมันคันและกังวลมากค่ะㅜㅜㅜㅜㅜㅜㅜ
ถูกใจ 1