ก่อนก่อนหลังหลังสวัสดีครับ เผลอแป๊บเดียวก็เข้าสู่เดือนที่ 3 หลังผ่าตัดจมูกแล้วครับ
ตอนนี้เข้าที่ดีมากจนแทบจำจมูกก่อนผ่าตัดไม่ได้แล้วจริงๆ
เวลาออกกำลังกายแล้วหายใจทางจมูก ผมรู้สึกได้ว่าลมเข้าออกทั้งสองข้างของจมูก
และเวลาวิ่งก็หายใจได้โดยไม่ต้องหายใจทางปากครับ (เขาว่ากันว่าการหายใจทางปากทำให้ดูแย่ลงตามหลักวิทยาศาสตร์! มาหายใจทางจมูกกันครับ!)
ที่สำคัญที่สุดคือพอจมูกชัดขึ้น ใบหน้าก็มีมิติมากขึ้น ไม่ว่าจะทำผมทรงไหนหรือใส่หมวก ก็ไม่รู้สึกแปลกและเก้กังเหมือนเมื่อก่อน
แต่ก่อนต่อให้ใส่อะไรหรือทำผมทรงไหนก็เฉยๆ หลบหน้าตัวเองในกระจก และไม่รู้สึกตื่นเต้นอะไรเลย
ตอนนี้ผมมองตัวเองในกระจกแล้วคิดว่า อะไรจะเหมาะกับหน้าผมมากกว่านะ? เริ่มอยากแต่งตัวและดูแลตัวเองมากขึ้น
พอเป็นแบบนั้นก็ใส่ใจการดูแลตัวเองขึ้นมาเอง และใช้ชีวิตสดใส กระฉับกระเฉงขึ้นครับ
ก็มีเสียดายนิดหน่อยครับ เพราะได้ยินแต่คำว่า “ธรรมชาติมาก” “ไม่รู้เลยว่าไปทำจมูกมา” เลยคิดว่าตอนนั้นน่าจะขอให้ทำทรงหรูชัดกว่านี้ดีไหม
หรือไม่ก็ แทนที่จะไม่ใช้ซิลิโคน ไหนๆ ก็ทำแล้ว ถ้าใส่ซิลิโคนไปจะเป็นยังไงนะ เป็นการบ่นของมนุษย์โลภมากคนหนึ่ง...
ผมชอบสถานการณ์ที่ตัวเองโลภแบบนี้มากครับ เพราะมันหมายความว่าผม “อิ่มจนเหลือ” ถึงขั้นพูดเพ้อเจ้อได้
ถึงจะพูดแบบนี้ แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปยืนอยู่ต่อหน้าผู้อำนวยการ ผมคิดว่าก็คงจะพูดเหมือนเดิมกับตอนนั้นครับ
“คุณหมอเป็นคนที่เห็นใบหน้ามาเป็นพันเป็นหมื่นคน ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นทรงหรือวิธีผ่าตัด ผมคิดว่าสิ่งที่คุณหมอแนะนำถูกต้องแน่นอนครับ
ยังไงด้วยพื้นฐานของผม ถ้าไม่ใช้วัสดุเสริมก็คงทำเวทมนตร์ไม่ได้อยู่แล้ว ดังนั้นช่วยรวบรวมทุกอย่างที่ทำได้แล้วตั้งจมูกให้เต็มที่เลยครับ”
การที่ตัวเลือกนี้ไม่ผิด ได้รับการพิสูจน์จากคำวิจารณ์ของคนรอบตัวที่ถ้าผมไม่บอก ก็ไม่มีทางฝันถึงเลยว่าผมทำศัลยกรรมมาครับ
ผอมลงหรือเปล่า? ภาพลักษณ์ดูสดใสขึ้นมาก ดูหล่อโปร่งขึ้น เหมือนมีอะไรเปลี่ยนไปชัดเจน แต่เป็นเพราะทำจมูกมาหรือเปล่า??
ต่อให้ภายหลังผมบอกว่าทำจมูกมา พวกเขาก็บอกว่ามองยังไงก็ไม่รู้ว่าผ่าตัดมา ไม่มีความรู้สึกปลอมเลย แต่บรรยากาศโดยรวมเปลี่ยนไปมาก
ธรรมชาติมาก ทั้งหมดเป็นคำวิจารณ์แบบนี้ครับ ถ้าผมบอกให้ทำทรงหรูชัดกว่านี้ ก็คงได้ยินว่า หล่อขึ้นนะ แต่ดูออกเลยว่าไปทำจมูกมาใช่ไหม
คงมีปฏิกิริยาแบบนั้นเยอะใช่ไหมครับ? ถ้าอย่างนั้นก็คงเสียดายในแบบนั้นเหมือนกัน คงคิดว่าน่าจะทำให้ธรรมชาติกว่านี้... ฮะ
สรุป 3 บรรทัด
1. ครบ 3 เดือน เข้าที่ดี 2. สิ่งที่ผู้อำนวยการแนะนำคือคำตอบที่ถูกต้อง 3. พอพอใจมากจนพูดเพ้อเจ้อว่า น่าจะทำให้หรูชัดกว่านี้