ตอนเย็นวันที่ 4 หลังผ่าตัดเหลาคางเหลี่ยมแบบวนแนวกราม

ฉันใช้ Photoshop ไม่เป็นค่ะ.. เลยใช้ไฟล์เอกสารภาษาเกาหลีกับโปรแกรม Paint แบบคร่าวๆ;; ถ้าดูรูปก่อนผ่าตัดก็คงจะรู้ ฉันเป็นคนค่อนข้างผอม แถมหน้าไม่มีเนื้อเลย.. โหนกแก้มก็ปูด....กรามก็กระดูกปูด.... ยื่นออกมา แฟนเลยล้อบ่อยๆ ว่าเหมือนโครงกระดูก.. ตอนนี้บวมเหมือนปลาปักเป้าอยู่ก็จริง แต่ก็ดีกว่าเมื่อก่อนที่โหนกแก้มยื่นและหน้ากรอบเหลี่ยมค่ะ ^^; วันนี้ในที่สุดก็เป็นวันที่ 4 หลังผ่าตัดแล้ว! ถ้ามีปัญหาเกิดขึ้น ก็คือฉันทนแล้วทนอีกจนเบื่อ วันนี้มื้อเย็นเลยกินบะหมี่ถ้วย.. แล้วเส้นบะหมี่ไปเกี่ยวกับไหมเย็บค่ะ.. เหมือนจะเกี่ยวทั้งสองข้างเลย ฉันส่งข้อความไปหาพี่ผู้จัดการที่โรงพยาบาล เขาบอกให้มาดูพรุ่งนี้^^;; พรุ่งนี้เช้าคงต้องไปโรงพยาบาลแล้ว.. กังวลมาก หวังว่าจะไม่เกิดการอักเสบนะ.. เห็นมีคนบอกว่ากินบะหมี่ถ้วย ฉันก็เลยหักให้ละเอียดมากๆ แล้วต้มกิน..แต่ก็ยังติดอยู่ดี.. ทุกคน ถ้าเป็นไปได้ ก่อนตัดไหม อย่ากินบะหมี่ถ้วยนะคะ^^;; ถ้าเขียนสถานการณ์คร่าวๆ วันผ่าตัด หลังผ่าตัดเสร็จคือสติไม่อยู่กับตัวเลยค่ะ มีแต่.. นอนนอนนอน แน่นอนว่าหลังผ่าตัดทั้งเจ็บมากและเหมือนจะอาเจียน แล้วก็อาเจียนเป็นเลือดจริงๆ ด้วยค่ะ เพราะแอบออกมาจากบ้าน เลยกลับเข้าห้องพักโกชีเทล ก่อนนอนดื่ม Vegemil B หนึ่งกล่อง (วันก่อนต้องอดอาหาร เลยหิวมากค่ะ) บ้วนปากแล้วก็หลับไป ตอนเช้ามืดตื่นทุกๆ หนึ่งชั่วโมง.. วันถัดจากผ่าตัด ในที่สุดก็เป็นสงครามกับอาการบวมค่ะ รูปปากก็ค้างอยู่ในท่า “โอ” พูดไม่ได้ เสียงก็ไม่ออกเพราะข้างในคอถลอก.. เหมือนตายจริงๆ ค่ะ เวลากลืนน้ำลาย คอก็เจ็บมากด้วย แต่คิดว่ายังไงก็ต้องอยู่ให้รอด ต้องกินยา เลยเปิด Vegemil อีกกล่อง และเพราะแม้แต่ช้อนชาก็ยังเข้าปากไม่ได้ จึงใช้ตะเกียบยัดโจ๊กฟักทองที่ต้มมาจากบ้านเข้าไป อร่อยมากๆ เลยค่ะ.. จากนั้นก็กินยาตรงเวลา และออกไปเดินข้างนอกประมาณ 10 นาที;; แต่เพราะยังเป็นแค่วันที่ 1 หลังผ่าตัด ยังมีอาการเวียนหัว เลยนั่งอยู่แทบตลอดค่ะ วันที่สองหลังผ่าตัด อาการบวมบวมกว่าวันแรกมาก สถานการณ์คล้ายกับวันแรกค่ะ วันนั้นแฟนโทรวิดีโอมา แล้วแม่ก็โทรมา จริงๆ แล้วลำบากมาก.. เพราะพันผ้าพันแผลไว้แน่นไปหมด เลยวิดีโอคอลไม่ได้ คอก็ถลอกจนเสียงไม่ออก โทรคุยก็ไม่ได้ ลำบากมากค่ะ.. วันนั้นน่าจะเดินประมาณ 20 นาที วันที่สามหลังผ่าตัด อาการบวมบวมกว่าวันที่สองอีกนิดหน่อย ของที่กินก็เหมือนวันที่สอง วันนั้นฉันแกะผ้าพันแผลออกไปเลยค่ะ.. เพราะผ้าพันแผลพันถึงคอ ทำให้หายใจลำบาก และตอนเช้ามืดของวันที่สอง ฉันหายใจไม่ออกเพราะเสมหะ จนคิดว่าตัวเองจะตายจริงๆ;; ตอนนั้นคิดจริงๆ ว่า อ่า ฉันจะตายตรงนี้เหรอ.. จู่ๆ ตอนหลับอยู่ก็รู้สึกเหมือนมีเสมหะติดคออย่างแรง เลยอะแฮ่ม! หนึ่งครั้ง แล้วกรามก็เจ็บ แถมเสมหะยิ่งติดกว่าเดิม ก็เลยอะแฮ่ม! อะแฮ่ม! แล้วลมหายใจก็ติดขัดไปเลย; น่ากลัวจริงๆ ค่ะ หายใจไม่ออกเลย;; ทุกคน ถ้าเกิดเป็นแบบนี้ ให้ต้มน้ำให้อุ่นร้อน แล้วดื่มนะคะ จะช่วยได้ ^^ ตั้งแต่วันนั้น ฉันต้มน้ำให้อุ่นร้อนแล้วดื่มเยอะมากจริงๆ บ้วนปากอย่างขยันด้วย ส่วนเดินก็ประมาณ 10 นาที;; แล้ววันนี้คือวันที่สี่ค่ะ อาการบวมเหมือนวันที่สาม แต่ไม่รู้เพราะตอนนี้เป็นกลางคืนหรือเปล่า รู้สึกเหมือนยุบลงอีกนิด วันนี้เสียงกลับมาประมาณ 90% แล้ว ปากก็อ้าได้พอให้ใส่นิ้วหนึ่งนิ้วเข้าไปได้ เลยคุยโทรศัพท์ได้แล้วค่ะ แต่เพราะความตะกละของฉัน เส้นราเมนเลยไปติดที่ไหมเย็บ.. พรุ่งนี้เลยต้องไปโรงพยาบาลค่ะ..; ขอแค่อย่าให้เป็นการอักเสบก็พอ ขอเขียนถึงตรงนี้นะคะ.. คนที่แอบทำโดยไม่ให้คนรอบข้างรู้ ช่วงสองสามวันแรกจะลำบากมากๆ ค่ะ.. ขอให้คำนึงถึงเรื่องนี้ก่อนตัดสินใจทำนะคะ แล้วถ้าคอเจ็บมากๆ ต้อง อุ่นน้ำให้ร้อนแล้วดื่มนะคะ อ้อ ฉันก็ประคบเย็นค่อนข้างขยันเหมือนกัน และถ้าเจ็บแล้วไม่กินอะไร เหมือนจะยิ่งเจ็บกว่าเดิมค่ะ น่าจะดีที่สุดถ้ากินให้ดี^^ หลังตัดไหมและอาการบวมยุบลงเยอะแล้ว จะมาโพสต์อีกนะคะ! ทุกคนสู้ๆ * อ้อ แล้วฉันไม่ได้มีภาวะปากยื่นนะคะ แค่อาการบวมที่ริมฝีปากยังไม่ยุบ เลยดูเหมือนยื่นค่ะ ^^;