ทำศัลยกรรมแก้ความไม่สมมาตร (ผ่าตัดสองขากรรไกร) แล้วค่ะ

ก่อนหน้านี้ฉันเคยโพสต์ในหมวด “ถ้าแก้แล้วจะเป็นยังไง?” ของชุมชนหนึ่ง แล้วทุกคนให้ข้อมูลและเอกสารมามากมาย ขอบคุณมากจริง ๆ ค่ะ^^ รูปด้านบนเป็นรูปที่ถ่ายที่โรงพยาบาลในวันผ่าตัด เพราะอยากเก็บใบหน้าสุดท้ายไว้ค่ะ รูปที่สองคือหลังผ่าตัดวันถัดมาทันที ถึงจะมึน ๆ แต่ดูเหมือนยังมีสติพอจะชูนิ้ว V อยู่นะคะㅡ_-;; ช่วงนี้มีคนทำศัลยกรรมสองขากรรไกรกันเยอะ และฉันคิดว่าน่าจะมีหลายคนที่ข้อมูลไม่มากเหมือนฉัน เลยเขียนรีวิวหลังผ่าตัดไว้ หวังว่าจะช่วยได้นะคะ ถึงจะเพิ่งผ่าตัดมาได้ไม่นาน แต่ถ้ามีใครกำลังพิจารณาการผ่าตัดอยู่ ก็หวังว่าจะใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงได้ค่ะ^^ สมัยเรียน ฉันเอาคางไปกระแทกดัมเบลอย่างแรง จนต้องเข้าโรงพยาบาลอยู่พักหนึ่ง หลังจากนั้นหลายปีผ่านไป ใบหน้าด้านขวากับด้านซ้ายเริ่มต่างกันมาก และเกิดภาวะใบหน้าไม่สมมาตรขึ้นค่ะ ดังนั้นเวลาถ่ายรูปก็ถ่ายแต่ด้านซ้ายเสมอ บางครั้งคางก็เจ็บ แล้วปวดลามขึ้นไปถึงศีรษะ ความเครียดจึงหนักขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ หลังจากลังเลอยู่นานมาก ฉันตัดสินใจทำผ่าตัดสองขากรรไกรเพื่อแก้ความไม่สมมาตร เพราะเป็นการผ่าตัดที่ยาก มีคนบอกให้เลือกโรงพยาบาลอย่างรอบคอบ ฉันเลยใช้เวลานานมากในการหาข้อมูลจำนวนมาก และไปดูโรงพยาบาลหลายแห่งค่ะ ระหว่างที่หาข้อมูลไปหลายที่ คนรู้จักคนหนึ่งแนะนำโรงพยาบาลแห่งหนึ่งที่อัพกูจองให้ ฉันเลยไปปรึกษาพร้อมเพื่อนค่ะ สิ่งที่รู้สึกดีเมื่อไปโรงพยาบาลคือพนักงานใจดี และที่สำคัญที่สุดคือผู้อำนวยการดูคางของฉันแล้ว อธิบายได้ชัดเจนและเข้าใจง่ายว่าการผ่าตัดแบบไหนเหมาะกับฉัน ฉันเลยถูกใจค่ะ แถมฉันไม่ค่อยรู้เรื่องการผ่าตัดสองขากรรไกร จึงถามละเอียดมากมาย แต่ท่านก็อธิบายอย่างตั้งใจโดยไม่แสดงท่าทีไม่พอใจเลย ฉันชอบตรงนี้ค่ะ ในที่สุดก็เลยตัดสินใจ!! จองคิวผ่าตัดและตรวจหลายอย่างค่ะ^^ หลังจากตรวจหลายอย่างแล้ว ในที่สุดก็นัดวันผ่าตัดเป็นวันที่ 24 พฤศจิกายนค่ะ ในที่สุดก็ถึงวันผ่าตัด!! ฉันไปถึงโรงพยาบาลตอนบ่าย 2 แล้วนั่งรอในห้องรอ รู้สึกสั่นมากค่ะ ทั้งที่ตั้งใจแน่วแน่มาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมถึงตื่นเต้นขนาดนี้;; ปรึกษากับผู้อำนวยการที่จะผ่าตัดให้อีกครั้ง แล้วเข้าห้องผ่าตัดช่วงเย็น ๆ ค่ะ พอเข้าห้องผ่าตัดก็ยิ่งสั่น รู้สึกหนาวนิดหน่อย และเหมือนไม่มีสติเท่าไรค่ะ พี่พยาบาลพูดว่า “อาจเวียนหัวเล็กน้อยนะคะ” แล้วพอตื่นขึ้นมา ฉันก็อยู่ในห้องพักฟื้นแล้วค่ะ พอตื่นในห้องพักฟื้น สิ่งที่ไม่สบายมากกว่าความเจ็บคือจมูกกับคอบวม ทำให้หายใจลำบากค่ะ ฉันมีปัญหาทางหลอดลมค่อนข้างมาก เลยคิดว่ายิ่งลำบากเพราะต่อมทอนซิลกับจมูกอักเสบภูมิแพ้ค่ะ ในห้องพักฟื้น พี่พยาบาลใส่เครื่องช่วยหายใจ(?) ให้เพื่อให้ฉันหายใจได้สบายขึ้นเล็กน้อย และตลอดทั้งคืนก็เดินไปมา ดูแลให้ไม่รู้สึกไม่สบายมากที่สุด จึงช่วยลดความลำบากลงได้บ้างค่ะ คงลำบากเพราะฉันมากแน่ ๆ ^^;;; D+1,+2 อาจเป็นเพราะคุณหมอผ่าตัดได้ดี ต่างจากที่เคยได้ยินมา ฉันแทบไม่มีรอยช้ำ และมีคนบอกว่าบวมไม่มากค่ะ ตอนเช้าฉันส่องกระจกแล้วก็ดีกว่าที่คิดไว้ เลยรู้สึกงง ๆ นิดหน่อยค่ะ เพื่อน ๆ ที่มาเยี่ยมก็ประหลาดใจ บอกว่าดูไม่ออกเลยว่าเป็นคนเพิ่งผ่าตัดหรือเป็นคนที่เข้าสู่ช่วงพักฟื้นแล้ว สิ่งที่ไม่สะดวกคือหายใจลำบากเพราะจมูกอักเสบภูมิแพ้ แต่พอยืนและขยับตัวก็ดูเหมือนดีขึ้นนิดหน่อยค่ะ ถึงอย่างนั้นการหายใจก็ยังไม่สะดวกค่ะ แทนที่จะเป็นทันทีหลังผ่าตัด วันที่ 2 แก้มกลับบวมป่องมากขึ้นค่ะ เพื่อน ๆ บอกว่าไม่ค่อยเห็น แต่ฉันเจ็บนิดหน่อยเพราะบริเวณที่พันแถบบวมค่ะ ฟังจากคนที่เคยผ่าตัด เขาบอกว่าวันที่ 2-3 จะบวมที่สุด ก็คงเป็นแบบนั้นค่ะ วันนั้นถอดถุงระบายเลือดที่ติดอยู่ทั้งสองข้างออกค่ะ ดูรีวิวของคนที่เคยผ่าตัด เขาบอกว่าถอดถุงระบายเลือดแล้วโล่ง แต่ไม่รู้ว่าฉันรู้สึกช้าหรือเปล่า แทบไม่รู้สึกอะไรค่ะ พี่พยาบาลบอกว่า “เสร็จแล้วนะคะ ขอฆ่าเชื้อนิดหน่อยค่ะ” ฉันเลยคิดว่า อ๋อ ถอดออกแล้วสินะ หมอบอกว่าออกจากโรงพยาบาลได้ ฉันเลยกลับบ้านพร้อมเพื่อนค่ะ ตอนนี้ยังมึน ๆ อยู่บ้าง แต่พอคิดถึงภาพที่จะเปลี่ยนไป ก็รู้สึกอารมณ์ดีขึ้นมาเฉย ๆ ค่ะ ^^ ถ้ามีเวลาภายหลัง จะอัปโหลดรูปหลังจากนั้นด้วยนะคะ~^^ ทุกคนในชุมชน ตอนนั้นช่วยฉันไว้มาก ขอบคุณค่ะ^^