1. ความกังวลโดยไม่รู้ตัวว่าใครจะดูออกไหมว่าทำจมูกมา จะโป๊ะไหม ฯลฯ เป็นอาการหลงคิดเองที่ทำให้คอยใส่ใจและหดตัว (โดยเฉพาะยิ่งหนักต่อหน้าเพศตรงข้ามที่ชอบ) 2. ไม่มีทางออกมาเหมือนทรงจมูกที่ตัวเองต้องการเป๊ะๆ (ถ้าดั้งสูงขึ้นนิดหน่อย แล้วปลายจมูกโด่งเชิดนิดๆ ก็น่าจะสวยนะ~) จินตนาการอย่างตื่นเต้นแบบนั้น แต่ให้ได้ถึง 70% ของทรงที่คิดไว้ก็ยังยาก 3. ตาดูชิดกัน.. (กรณี..ของฉัน..ㅜㅜ) 4. ส่วนใหญ่จมูกจะใหญ่ขึ้นหรือยาวขึ้น ไม่ใช่ว่าจากสภาพจมูกเดิม แล้วจะแค่โด่งขึ้นและสูงขึ้น จมูกจะใหญ่ขึ้นหรือยาว ขึ้น อย่างน้อยหนึ่งในสองอย่างนี้จะตามมา 5. เขาพูดกันว่าหนึ่งสัปดาห์~หนึ่งเดือน แต่ถ้าไม่ใช่การผ่าตัดเล็กมากๆ จะมีอาการหลีกเลี่ยงผู้คนเกือบ 3 เดือน (ขึ้นอยู่กับอาการบวมและอารมณ์ ในวันนั้น อาจรู้สึกว่าจมูกดูไม่สวยหรือดูยาว หรือรู้สึกว่าดูออกว่า ทำศัลยกรรมชัดเกินไป หรือภายใต้ไฟร้านเหล้าและแสงพิเศษอื่นๆ รู้สึกว่าซิลิโคนดูทะลุออกมา หรือรู้สึกว่าโป๊ะมาก ฯลฯ..) 6. รู้สึกอย่างสิ้นหวังว่าถ้าเป็นไปได้ ไม่ทำจะดีกว่า โดยเฉพาะคนที่ทรงจมูกปกติอยู่แล้ว แค่จมูกต่ำ หรืออยากให้ปลายจมูกโด่งเชิดขึ้น แบบนี้ภายหลัง ต้องแก้จมูก or เสียใจแน่นอน 6. กรณีจมูกชมพู่ จมูกฮัมพ์ จมูกคด บางคนได้ผลดีมาก แต่ยกเว้น 2~3 คนจาก 10 คนแล้ว จะได้เจอกับความรู้สึกแปลกๆ แบบไม่ทำก็เสียใจ ทำแล้วก็เสียใจ 7. รู้สึกด้วยตัวเองว่าการศัลยกรรมแล้วสวยขึ้นก็เป็นความสามารถอย่างหนึ่ง (พอเห็นคนที่ไม่เคยทำศัลยกรรมพูดเล่นเรื่องเฟซออฟอะไรทำนองนั้น ก็หัวเราะหึในใจว่า “แกทำแล้วจะได้แบบนั้นเหรอ? คิดว่าผ่าตัดแล้วแกจะหล่อหรือสวยขึ้นสุดๆ เลยหรือไง?” อะไรแบบนี้) 8. ถ้าไม่ชอบทรง ก็ใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกปลงๆ ขอแค่อย่าให้เกิดการหดรั้งก็พอ .. ประมาณนี้คือความรู้สึกและภาพลักษณ์ที่เปลี่ยนไปของฉันค่ะ;; ฉันคิดว่าตัวเองอยู่ในสภาพทำก็เสียใจ ไม่ทำก็เสียใจจริงๆ คนบอกว่ามุมข้างดูหล่อขึ้น แต่ด้านหน้าจมูก ดูยาวขึ้น เลยได้ยินบ่อยมากว่าเมื่อก่อนดีกว่าเยอะ และเพราะจมูกยาวขึ้น ภาพลักษณ์ดูเด็กเลยหายไป...เฮ้อ
ถูกใจ 0