เมื่อวานทำกรามเหลี่ยมมาค่ะ

มันเป็นปมในใจมาตลอดชีวิต พอมีเงื่อนไขพร้อมจริงๆ ก็เลยตัดสินใจผ่าตัดและจองคิวแบบไม่ลังเลเลย แต่พอถึงวันจริงก็ยังตื่นเต้นอยู่ดีค่ะ เป็นครั้งแรกที่ฉันเคยดมยาสลบแบบหลับ พอเขาใส่ยาอะไรเพิ่มทางสายน้ำเกลือ ภาพตรงหน้าก็เริ่มโคลงเคลง แล้วจู่ๆ ก็หายใจไม่ออกค่ะ;; กลัวมากจริงๆ เลยพยายามจะบอกคุณหมอวิสัญญีและคุณหมอเจ้าของเคสว่า “หายใจไม่ออกค่ะ” แต่เสียงไม่ออก แล้วก็หมดสติไปแบบนั้นเลย หลังจากนั้นลืมตาในห้องพักฟื้น สิ่งเดียวที่คิดจริงๆ คือ “รอดแล้วสินะ” มีกรณีที่ไม่ใส่สายระบายเลือดด้วยไหมคะ? ต่อมาฉันอ้าปาก แล้วคุณหมอตรวจไหมทีละจุดอีกครั้ง จากนั้นใช้เหมือนเครื่องดูด? ดูดแค่เลือดที่ค้างอยู่ในปากออก แต่ไม่แน่ใจว่านั่นคือสายระบายเลือดหรือเปล่า...ตอนนั้นมึนมากค่ะ เขาให้ยาแก้ปวดกับยาปฏิชีวนะ ไม่รู้ว่าเพราะอันนี้หรือเพราะยาสลบ แต่คลื่นไส้จนแทบตายเลยค่ะ รู้สึกเหมือนจะอาเจียน แต่เปิดปากไม่ได้ เลยอาเจียนก็ไม่ได้ พยาบาลบอกให้หายใจลึกๆ แล้วก็ให้ฉันนอนลง พอหลับไปอีกแบบนั้นก็เหมือนจะโอเคขึ้น ผ่าตัดเสร็จเร็วมาก ฉันหลับอยู่แล้วตื่นในห้องพักฟื้นประมาณบ่าย 2 โมง โรงพยาบาลบอกว่าจะดูอาการเลยให้อยู่ต่อ แล้วกลับบ้านประมาณ 6 โมงค่ะ วันผ่าตัดจริงๆ ไม่บวมเลย แต่พอนอนแล้วตื่นขึ้นมาก็บวมตุ่ยมาก...โดยเฉพาะรอยช้ำที่ริมฝีปากหนักมาก วันผ่าตัดดื่มน้ำได้แค่ไม่กี่ช้อนอย่างยากลำบาก แล้วก็อดอาหารทั้งวัน เช้าวันนี้เอาไอศกรีมผสมกับนมกินได้นิดหน่อยแล้วกินยาค่ะ ต้องกินยาเม็ดที่ได้รับตามใบสั่ง ทั้งยาแก้ปวดและอื่นๆ แต่ปากอ้าไม่ออก เลยเหนื่อยมากค่ะ น้ำลายชอบค้างอยู่ในปาก แต่พอกลืนลงไปอึกหนึ่ง จะรู้สึกว่ากรามถูกดึง เลยกังวลมากว่าแผลจะปริ พยายามไม่ขยับแก้มให้มากที่สุด แต่เวลามีเสมหะหรือรู้สึกเหมือนจะไอ แม้จะแค่กระแอมไอแห้งๆ จากคอก็ยังตึงดึงอยู่ค่ะ สิ่งพวกนี้ห้ามทำเด็ดขาดทั้งหมดไหมคะ?

โรงพยาบาลที่ถูกกล่าวถึง

โพสต์อื่นในหมวดนี้