ในที่สุดก็ผ่าตัดแล้วค่ะ เพราะเดินทางมาผ่าตัด ตอนนี้เลยอยู่ที่โมเทล... ความเจ็บปวดฉันคิดไว้ว่ายังไงก็จะอดทนให้ได้ แต่ความอึดอัดจากผ้าพันแผลกดรัดนี่สิ ลำบากจริงๆ.... คือก็ไม่ได้ถึงขั้นทนไม่ได้ แต่พอคิดว่าต้องพูดอะไรสักอย่าง ที่แรกที่นึกถึงก็คือที่นี่ เลยมาเขียนค่ะ อึดอัด แล้วฉันนอนเท่าไหร่ก็ยังเหมือนเหนื่อยและเวียนหัว แต่ต้องนอนหงายตรงๆ เลยกลัวจนไม่กล้านอนตะแคงด้วย.... ㅠ พอนั่งก็อึดอัดอีก ถ้านอนลงอย่างน้อยก็อึดอัดน้อยลงหน่อย ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมหัวถึงปวดตุบๆ แบบนี้ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เสียใจค่ะ คิดมานานมากแล้ว และเป็นการตัดสินใจที่ไม่เสียใจ จึงไม่เสียใจเลย แค่หงุดหงิดที่เวลาไม่ยอมผ่านไปเร็วๆ... บางคนบอกว่าผ่าตัดเสร็จวันนั้นยังไปดูหนังได้ แต่ฉันร่างกายอ่อนแอเกินไปหรือเปล่า? ฉันผ่าตัดผ่านปานนม เลยไม่มีเรื่องถุงระบายเลือดเต็ม.. แค่อึดอัดและไม่มีแรงค่ะ..^^ พอเวลาผ่านไป ฉันจะมาโพสต์รีวิวด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ..
ถูกใจ 0