รีวิวได้ทรงฟูล C สวยพอดีอย่างที่อยากได้

ฉันมีปมเรื่องหน้าอกมานานมากแล้ว แต่กว่าจะตัดสินใจผ่าตัดก็ใช้เวลานานมาก ฉันไม่เคยทำศัลยกรรมมาก่อนเลยด้วย และก็มีอคติว่าการผ่าตัดหน้าอกเป็นการผ่าตัดใหญ่มาก อย่างแรกเลย ฉันเป็นคนขี้กลัวที่เกลียดความเจ็บมาก (เกลียดการไปโรงพยาบาลและเกลียดการฉีดยาด้วย) เลยได้แต่คิดว่าอยากทำหน้าอก แต่ยังไปไม่ถึงขั้นว่า “ต้องทำ!” พออายุมากขึ้น คนรู้จักรอบตัวก็ทำศัลยกรรมกันเยอะขึ้น และเห็นทุกคนพอใจกันมาก ความอยากทำก็ยิ่งชัดขึ้นเรื่อยๆ แล้วอยู่ๆ วันหนึ่งฉันก็รู้สึกขึ้นมาจริงๆ ว่า ฉันก็ควรทำเหมือนกัน! แล้วก็จองคิวในวันนั้นเลยและไปตระเวนปรึกษาหลายที่ ที่อื่นต้องใส่บรากระชับด้วย และฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเหล้ากับบุหรี่ แต่ต้องงดเหล้างดบุหรี่นานมาก สรุปคือมีข้อจำกัดสารพัดอย่าง โชคดีที่คลินิกนี้ให้ใส่แค่สายรัดด้านบน ไม่ต้องใส่บรากระชับ และบอกว่าสามารถใส่เสื้อสายเดี่ยวมีคัพได้สบายๆ แถมยังจองวันที่ฉันต้องการได้ด้วย ฉันอยากผ่าตัดในสัปดาห์ถัดไปทันทีหลังปรึกษา ซึ่งทำได้จริง;; เรื่องซิลิโคนเสริมหน้าอกฉันก็คิดหนักมาก แต่สำหรับฉัน อย่างอื่นไม่จำเป็นเลย คิดว่าสิ่งสำคัญที่สุดคือดูไม่โป๊ะและสัมผัสดี ก็เลยเลือก Mentor Smooth ผู้อำนวยการแพทย์คูลและนิ่งมาก จริงๆ คือเย็นจนเหมือนมีลมเย็นพัดเลย ฉันถามเรื่องที่สงสัยไปเรื่อยๆ แต่พอถึงเวลาถามจริง สมองกลับขาวโพลน เลยถามได้ไม่ค่อยดี ตรงกันข้าม พนักงานคนอื่นๆ ใจดีมาก ให้คำปรึกษาละเอียดดีมากด้วย หลังจากจองคิวแล้ว ตอนนั้นแหละที่เริ่มมีเรื่องสงสัยมากมายและมีความกังวล เลยติดต่อไปถามหลายครั้งเกี่ยวกับหลายๆ เรื่อง แต่พวกเขาอธิบายให้ดีมาก จึงสบายใจขึ้น ในวันผ่าตัดก็ให้คำปรึกษาอีกครั้งหนึ่งอย่างละเอียด เดิมทีตั้งใจว่าจะผ่าใต้ราวนมเพราะอยากให้เจ็บน้อย แต่คิดไปคิดมา ถ้ามีแผลเป็นที่มองเห็นได้คงจะกังวลตลอด เลยเปลี่ยนเป็นผ่าทางรักแร้ในวันผ่าตัด เขาก็เปลี่ยนให้ได้อย่างราบรื่นอีก ตอนนั้นฉันมีประจำเดือนอยู่ เขาบอกว่าช่วงนั้นอาจมีเลือดออกมากขึ้นเล็กน้อย และอาจต้องใส่สายระบายเลือด ซึ่งฉันไม่ชอบมากจริงๆ เพราะรู้ว่าตอนถอดสายระบายเลือดมันเจ็บแบบไหน เลยภาวนาว่าอย่าได้ใส่เลย แล้วก็ไม่ได้ใส่สายระบายเลือด พอเข้าไปในห้องผ่าตัด อย่างที่บอกไปว่าฉันขี้กลัว เลยคิดว่าเอายังไงดี น่ากลัวมาก อยากกลับบ้าน แต่เรื่องที่ว่า พอบอกว่า “จะเริ่มดมยานะคะ” ก็หลับไป แล้วตื่นมาก็อยู่ห้องพักฟื้นแล้ว เป็นเรื่องจริง ที่ห้องพักฟื้นก็ได้พักสบายๆ เลยพักนานกว่ากำหนดก่อนออกมา ทุกคนออกจากโรงพยาบาลกันหมดแล้ว เหลือฉันคนเดียวเหมือนมาพักโรงแรม; โชคดีที่ยาแก้ปวดคงได้ผลดีกับฉัน เลยไม่ได้ถึงขั้น “โอ๊ย จะตายแล้วไหม?” แค่รู้สึกตึงๆ เมื่อยๆ + เพราะผ่าทางรักแร้ เลยมีอาการเจ็บบริเวณรักแร้ประมาณนั้น ฉันพักเต็มๆ สามวัน ตอนพักก็กินข้าวได้ดี เดินไปมาได้ดี (ระหว่างพักยังไปเลือกตั้งและจัดการธุระธนาคารจนเสร็จด้วย) ตั้งแต่วันที่สี่ก็ทำงานได้ดี จนคนรอบตัวกลับเป็นฝ่ายถามว่าผ่าตัดมาแล้วไม่เป็นไรเหรอ ตอนนี้ผ่านไปสองสัปดาห์แล้ว อาการบวมก็ยุบลงมากกว่าที่คิด อาจเป็นเพราะฟื้นตัวดี แม้ยังยกแขนสุดเหนือศีรษะไม่ได้ แต่ก็ทำท่าคล้ายๆ ยกเหนือศีรษะได้แล้ว คนรอบตัวเลยตกใจกันหมด เขาว่ากันว่าความพึงพอใจจากการผ่าตัดหน้าอกสูงมาก และฉันเองก็พอใจมากจริงๆ อย่างแรกเลย ทรงเวลาใส่เสื้อผ้าเปลี่ยนไป ทรงเวลาใส่เสื้อผ้าเปลี่ยนไป!!!!! มันมีทรงการใส่เสื้อผ้าที่ต่างจากบราดันทรง.. ตอนนี้ลองจับดูก็นุ่มๆ แล้ว แต่เขาบอกว่าผ่านไปประมาณหนึ่งเดือนจะนุ่มเต็มที่ เลยกำลังรอให้เวลาผ่านไปเร็วๆ แต่ละวันอาการบวมก็ยุบลงและดูเป็นธรรมชาติมากขึ้น พอใจมาก.. ถึงแต่ละคนจะต่างกัน แต่สำหรับฉันมันไม่เจ็บกว่าที่คิดจริงๆ จนถ้าใครกำลังลังเล ฉันอยากถามว่าทำไมไม่ทำล่ะ? ถ้าทุกคนกำลังลังเลอยู่ แนะนำเลยค่ะ ต้องทำจริงๆ