วันนี้ผ่าตัดกรามเหลี่ยมแล้ว~

จริงๆ..วันนี้...ฉันทำศัลยกรรมมาเป็นครั้งที่สามแล้ว ทั้งจมูก ฉีดไขมัน แล้วก็กรามเหลี่ยม... แต่ดูเหมือนครั้งนี้จะลำบากที่สุดเลย. ฉันอยู่ไกลมากๆ ในต่างจังหวัด.. เลยต้องขึ้นรถรอบตี 1 ไปโซล... แต่จะหลับได้ดีแค่ไหนบนรถที่สั่นไปมาเนอะ.. นอนไม่หลับ แถมเพลียมาก... แล้วก็มาถึงตอน 6 โมงเช้า... 9 โมงก็ไปแผนกรังสีวิทยาเพื่อถ่ายรูป.. แต่ยังเหลืออีก 3 ชั่วโมง... แถมฉันยังไม่ได้กดเงินสดมาด้วย เลยต้องไปหาธนาคารปูซานในโซลอีก.ㄷㄷ แต่ดันบอกว่าเขาเปิด 7 โมง บ้าชะมัด เหลืออีกตั้ง 50 นาที เลยเดินวนไปเรื่อยๆ แบบไม่มีจุดหมาย แต่ทั้งที่เดินถนนเส้นเดิม.. ทำไมตอนขาไปใช้ 20 นาที แต่ตอนขากลับใช้แค่ 10 นาทีเองล่ะ..ㄷㄷ ยังไงก็ตาม พอกลับไปตรงที่มีธนาคารแล้วก็ยังมีเวลาเหลือ เลยนั่งแป๊บหนึ่งบนม้านั่ง ถ่วงเวลา แล้วกดเงิน... จากนั้นก็ไปแผนกรังสีวิทยา... ไปถึงเกือบ 8 โมง แล้วก็ยังต้องรออีกชั่วโมง เลยไปนั่งที่สถานีรถไฟใต้ดิน นั่งมองคนไปเรื่อยๆ ฆ่าเวลาอีก... เพราะต้องงดอาหาร เลยกินอะไรไม่ได้ หงุดหงิดนิดหน่อย. พอถึงเวลาของโรงพยาบาลก็ไปถ่ายรูป.. แล้วก็ไปที่ศัลยกรรมตกแต่ง.. คุณหมอก็ถ่ายรูปให้.. เตรียมของนู่นนี่.. คุณหมอวิสัญญีมาก็วางยาสลบ... จำอะไรไม่ได้เลย พอตื่นขึ้นมาก็ลืมตาไม่ขึ้น.. ฉันยังไม่แน่ใจเลยว่าผ่าตัดเสร็จแล้วหรือยัง เลยกังวลมาก. แต่พอลืมตาขึ้นมาได้ก็พบว่าอยู่ห้องพักฟื้น.. อ๋อ ผ่าตัดเสร็จแล้ว สุดท้ายก็เสร็จ. แต่เจ็บมากจริงๆ. พูดตรงๆ..เจ็บ. อาจจะเพราะฉันนอนไม่พอ สภาพร่างกายไม่ดีเลยเจ็บก็ได้ แล้วโรงพยาบาลนี้ไม่ใส่สายระบายเลือด เพราะเลือดออกน้อย เขาเลยให้แค่คาบผ้าก๊อซไว้ในปาก เลยอ้าปากไม่ได้น พูดก็ไม่ได้ พยาบาลผู้หญิงปลุกให้ลุกขึ้นมาเดิน เพราะต้องขยับร่างกาย ฉันก็เลยเดินวนในโรงพยาบาล ตอนลุกขึ้นเดินครั้งแรกนี่แทบจะตายเลย หน้าก็เจ็บ... คลื่นไส้... ขาก็ไม่มีแรงเลย... เหมือนเป็นไข้หนักทั้งตัวเลย แล้วก็กลับไปนอน แล้วก็ลุกขึ้นมาเดินอีกนิด... ค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ.. ความเจ็บก็หาย คลื่นไส้ก็เริ่มดีขึ้น.. แต่คอเจ็บ. หลังจากนั้นก็เก็บของตอนประมาณ 6 โมงแล้วออกจากโรงพยาบาล.. ขึ้นรถรอบ 7 โมง แล้วนั่งไปเกือบ 5 ชั่วโมงกว่าจะถึงบ้าน... เขาพันผ้าพันแผลแน่นมาก.. อึดอัดสุดๆ อยากแกะออก แต่เขาบอกว่าอย่าแกะ เลยยังไม่แกะไว้แบบนั้น แต่ดูรีวิวจากเว็บอื่น เหมือนบางคนแกะผ้าพันแผลแล้วใส่แค่สายรัดหน้า ไม่รู้ทำแบบนั้นได้ไหม... น้ำยาบ้วนปากก็ต้องซื้อ เพราะมีแค่ที่เหลือจากตอนถอนฟันคุดครั้งก่อน... ฉันก็ประคบเย็นด้วย ตั้งแต่เหนือริมฝีปากบนขึ้นไปยังปกติดี แต่ตั้งแต่ใต้ริมฝีปากล่างลงไปไม่มีความรู้สึกและบวมด้วย. จะเป็นบ้าแล้ว ฉันก็แอบมาทำด้วย.. ไม่มีใครอยู่ข้างๆ คอยช่วยเลย..ลำบากมาก. 흙흙. รอบหน้าจะกลับมาเล่าภาค 2 นะ~