ตอนแรกที่ตัดสินใจผ่าตัด เพราะเพื่อนก็มีรูปหน้าเหมือนฉัน แล้วพอผ่าตัดออกมาก็เหมือนที่เขาเรียกกันว่าปั้นหน้าใหม่ตั้งแต่ท้ายทอยเลย (เพื่อนทำตาด้วย ㅋㅋ) ก็เลยไปตามที่เพื่อนแนะนำ เดิมทีตั้งใจจะไปที่อื่น แต่สุดท้ายก็ไปที่เดียวกับเพื่อน.. วันผ่าตัด ฉันบ้วนปากในห้องพักผู้ป่วยแล้วรอ คุยกับผู้อำนวยการแผนกวิสัญญี แล้วหลังจากนั้นเขาฉีดอะไรคล้ายยาระงับประสาทที่แขนให้ หลังจากนั้นความทรงจำก็............ หลังจากนั้นเขาเขย่าปลุกฉัน พอตื่นขึ้นมาคือมึนมากจริงๆ ผ่านไปสักพักถึงเริ่มได้สติแล้วนั่งอยู่ เขาเอาโจ๊กฟักทองกับไอศกรีมมาให้ ตอนกินมันไหลย้อยออกมา เขาเลยเอาชามมารองให้ (เหมือนเกือบทุกคนจะเป็นแบบนั้น) ฉันเป็นคนตะกละ เลยกินจนหมดอยู่ดี แต่คิดว่าน่าจะไหลออกไปครึ่งหนึ่ง... พอช่วงบ่ายก็ออกจากโรงพยาบาล กลับบ้านไปยืดขาพักนิดหน่อย แต่ตั้งแต่วันถัดมาก็เริ่มเจ็บ คงเพราะยาสลบหรือเปล่า คอก็เจ็บด้วย...ทำไมถึงเจ็บเหมือนเป็นหวัดลงคอขนาดนั้น แล้วคางก็รู้สึกแข็งตึง ในปากก็เหมือนแตะโดนอะไรอยู่เรื่อยๆ.. (เนื้อแผล) ... จนถึงวันที่ 4 หน้าตาดูน่ากลัวมาก แต่พอครบหนึ่งสัปดาห์ ได้ตัดไหมและฉีดยาด้วย ก็ค่อยๆ ยุบลงหน่อย ดูเป็นคนขึ้นมา... หลังจากนั้นเหมือนจะไปดูแลต่อเนื่องตลอด และอาการบวมก็ลดลงต่างกันชัดเจนทุกสัปดาห์ เรื่องกิน ฉันประมาณวันที่ 5 ก็หั่นรามยอนเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วตักกิน.. หลังตัดไหมก็กินเนื้อด้วย.. ฉันชอบเนื้อมากจริงๆ ㅠ ㅠ พอตัดไหมเสร็จปุ๊บก็ไปร้านปิ้งย่าง ขอกรรไกรแล้วหั่นละเอียดกินเลย ㅋㅋ ตอนนี้เท่าที่ฉันดูเอง อาการบวมน่าจะลดไป 70% แล้ว แต่โรงพยาบาลบอกว่ายังเหลืออีกเยอะ.. แต่ฉันชอบประมาณตอนนี้แล้วนะ เพื่อนๆ ก็บอกว่าหน้าเล็กเท่ากำปั้นแล้ว ตัวฉันผอมอยู่แล้ว แต่เมื่อก่อนหน้าใหญ่จนมีชื่อเล่นว่าจูปาจุ๊ปส์ ตอนนี้สัดส่วนดูพอดีแล้ว เขาบอกว่าดูเหมือนประมาณ 6 หัวได้ ㅋㅋ ถ้าคิดถึงขั้นตอนหลังผ่าตัด ก็ลำบากอยู่บ้าง แต่เขาว่าลำบากก่อนแล้วสบายทีหลัง ช่วงนี้เลยแฮปปี้มาก ㅋ
ถูกใจ 0