ตลอดช่วงวัยเรียนฉันมีภาวะหมกมุ่นกับรูปลักษณ์อยู่พอสมควร พอสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จปุ๊บก็ตัดสินใจทำตาสองชั้นแบบหุนหันพลันแล่น (มี ADHD...)
เพราะคุณย่า(!!!) ที่เคยบอกตั้งแต่เด็กว่าถ้าโตขึ้นจะให้ทำตาสองชั้น เลยทำได้โดยไม่มีการคัดค้านมากนัก
เพื่อนสนิทสองคนทำที่เดียวกัน
ในสายตาฉัน คนหนึ่งดูนูนออกมานิดๆ?? รู้ใช่ไหม แบบความรู้สึกเหมือนไส้กรอกนิดดดนึง? (ไม่ได้พัง แค่ดูออกกว่าที่คิด?) แต่เจ้าตัวพอใจ ฉันก็เลยคิดว่า อืม งั้นก็โอเค
ตอนนี้มาคิดดู อาจเป็นเพราะเนื้อผิวของเพื่อนคนนั้นค่อนข้างแน่น...? เลยยิ่งเป็นแบบนั้นก็ได้
อีกคนเจ้าตัวก็พอใจมาก และในสายตาฉันเดิมทีเธอก็เป็นเพื่อนที่สวยอยู่แล้ว เลยคิดแค่ว่าเธอคงชอบแหละ แล้วก็จบไป
ยังไงก็ตาม เพื่อนสองคนทำที่เดียวกัน ฉันก็เลยคิดว่า งั้นฉันไปที่นั่นก็แล้วกัน~ (ตอนนั้นเป็นเด็กมัธยมปลาย เลยไม่คิดอะไร ผลข้างเคียง? เป็นแนวคิดที่ไม่มีอยู่ในสมองจริงๆ) แล้วก็จองทันทีและไปปรึกษา
จริงๆ ฉันไม่มีทรงตาที่อยากได้ด้วยซ้ำ แค่คิดว่า ตาสองชั้น ต้องทำแล้ว แบบนั้นไป ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพูดอะไรก็คงตอบค่ะค่ะ,,, แล้วทำไปแน่ <<< โง่และเป็นเหยื่อง่ายมาก
อ้อ แต่มีอย่างหนึ่งที่อยากได้ มากกว่าเรื่องไลน์หรืออะไรแบบนั้น ฉันอยากทำเปิดหัวตาพร้อมกัน
ในรูปอาจจะไม่เห็นชัด... แต่ถึงตอนนี้ก็ยังอยากทำเปิดหัวตาอยู่ ระยะห่างระหว่างตาที่กว้างยังเป็นความเครียดอยู่
ตอนมัธยมต้นมีฉายาว่าอะไรนะ ดอรี่... (ปลาสีน้ำเงินใน Finding Nemo)
ยังไงก็ตาม หมอมองตาฉันปุ๊บแล้วบอกว่าตาแบบนี้ต้องแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรง
จะทำเปิดหัวตาให้ด้วย
แล้วก็จับไลน์ให้ทันที ถามว่าประมาณนี้ได้ไหม?
ฉันลนๆ แบบ เอ๊ะ? ค่ะ? ค่ะค่ะ แล้วเกือบจะจบการปรึกษาใน 5 นาที แต่ก็พยายามยกเรื่องเปิดหัวตาขึ้นมาจนได้
แต่ปรากฏว่าอะไร หมอกลับห้าม??
หมอบอกว่าตานี้เปิดอยู่แล้ว ถ้าตัดเพิ่มจะเห็นเป็นสีแดง (จริงๆ ตอนนั้นฉันต้องการแบบนั้น...) และบอกอย่างเด็ดขาดว่าไม่จำเป็นต้องทำ
พูดแล้วตลกนิดหน่อย แต่ฉันคิดว่า เอ๊ะ? หมอคนนี้โอเคนะ (อ้างอิงว่าเป็นคลินิกหมอคนเดียว) แล้วก็วางเงินจองตรงนั้นเลย เขาบอกว่าวันถัดไปมีคิวว่าง ฉันเลยตัดสินใจทำ...
ตอนผ่าตัดใช้ยานอนหลับเบาๆ (ทีหลังตื่นขึ้นมา) ช่วงครึ่งหลังทำไปคุยกับหมอไป
ลืมตาดูครับ หลับตาครับ ประมาณนี้ หมอให้ทำคร่าวๆ
ตอนนั้นยังคุยเรื่องเกรด เรื่องมหาวิทยาลัยอะไรแบบนั้นด้วย
ยังไงก็ตาม ฉันไปคนเดียวโดดๆ จริงๆ แล้วทำกลับมา หมอใจดี แล้วก็เสร็จเร็ว ฉันเลยนั่งแท็กซี่กลับบ้าน
ตั้งแต่รูปวันที่ 3 ก็ไม่ค่อยบวมแล้ว และวันแรกผู้จัดการเห็นหลังผ่าตัดก็บอกว่า โอ้ ไม่บวมจริงๆ และออกมาดีมาก
แม่ฉัน (คุณย่าก็เป็นคนให้ทำศัลยกรรมเหมือนกัน) อาจเพราะมีประสบการณ์ เลยบอกฉันว่าไม่บวมเลย โอ้ ดีจัง
จากนั้นผ่านไปเดือนเดียวก็เป็นธรรมชาติสุด~~
หลังจากนั้นเข้าที่เร็วมากจนคิดว่าไลน์หายไปแล้ว ต้องผ่าตัดแก้ไหม?!...
จริงๆ ฉันไม่ได้อยากได้ไลน์ใหญ่และหวือหวา (ตอนนี้แอบเสียใจ ฉันก็อยากมีตาหวือหวาเหมือนกัน) เลยใช้ชีวิตแบบธรรมชาติมาจนถึงตอนนี้
เด็กๆ ส่วนใหญ่ถ้าไม่บอกก็ไม่รู้ว่าฉันทำตาสองชั้น!
มีบางครั้งที่อยากได้แบบหวือหวา แต่ฉันรู้สึกขอบคุณมากที่ผ่าตัดครั้งแรก (แถมความบ้าบิ่น 25000%) ออกมาดีโดยไม่มีผลข้างเคียง
เรื่องตา ไลน์ตาสองชั้นนี่ถ้าไม่ใช่ว่าแก่แล้วตาตกหรืออะไรแบบนั้น ก็ไม่มีความคิดจะแตะต้องเลย (แต่ยังอยากทำเปิดหัวตา,,)
อ้อ แล้วเดิมทีฉันมีภาวะหนังตาตก เปิดตาด้วยแรงกล้ามเนื้อหน้าผาก เลยเคยถูกพูดใส่อย่างไม่ยุติธรรมบ่อยมากว่า หน้าดูแรง หรือแค่เหม่ออยู่ก็ถามว่าจ้องทำไม
ตอนนี้ได้ยินว่าดูเป็นคนหน้าตาดีมีมิตรไมตรี! เย้!
ฮิฮิ จริงๆ กำลังดูศัลยกรรมจมูก ดูดไขมันอะไรพวกนี้ใน Instagram แล้วโรคหุนหันกลับมากำเริบ เลยสมัครเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนแล้วกำลังเขียนโพสต์อยู่,,,
อยากเก็บเงินแล้วรีบค่อยๆ ทำทีละนิด ฮ่าๆ
ไลน์สวย ไลน์สวย ทำตาสองชั้น แก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรง เปิดหัวตา คลินิกศัลยกรรมซอมยอน คลินิกศัลยกรรมปูซาน ทำตาสองชั้นปูซาน
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ