อืม...ถึงจะอาย แต่ยังไงก็เป็นแบบไม่เปิดเผยตัว และไม่ได้เปิดหน้าทั้งหมด อีกทั้งที่ผ่านมาได้รับประโยชน์จากข้อมูลในชุมชนนี้อยู่บ้าง เลยลองใจกล้าเขียนรีวิวดูค่ะ ฉันทำแก้กล้ามเนื้อตาแบบไม่กรีด ส่วนเปิดหัวตาทำแค่เปิดรอยพับมองโกเลียนเล็กน้อย (เพราะกลัวว่าระยะหว่างตาแคบแล้วจะดูตาชิด) ส่วนเปิดหางตาก็ลดหางตาลงนิดหน่อยค่ะ... คอมเมนต์ร้ายๆ ขอให้เก็บไว้ในใจนะคะ... อายุฉันก็ปลายๆ 30 แล้วค่ะ ตาน่าจะทำแบบเย็บฝังมาประมาณเกือบ 15 ปีแล้ว ระหว่างนั้นโลกก็เปลี่ยนไปสามสี่รอบแล้ว (เดี๋ยวนี้เขาว่ากันว่าโลกเปลี่ยนทุก 5 ปี,,,ㅡ.ㅡ;;;) ถึงตอนนั้นจะจ่ายไปหนึ่งล้านวอนเพื่อเย็บไว้ ก็ถือว่าคุ้มทุนไปนานแล้ว แถมคุ้มไปอีกเป็นร้อยๆ รอบแล้วยังเหลือด้วยซ้ำ สำหรับการทำแบบเย็บฝังครั้งนั้น ㅎㅎ แต่กาลเวลาเป็นสิ่งที่ไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้... พอเปลือกตาหย่อนลง เส้นตาสองชั้นก็เริ่มจาง และเมื่อเปลือกตาคลุมตาดำมากขึ้น ดวงตาก็ค่อยๆ กลายเป็นตาง่วงนอน... คำว่า “ง่วงเหรอ” ที่ได้ยินอยู่บ่อยๆ... ตอนนี้ถึงขั้นไม่รู้สึกเบื่อแล้วด้วยซ้ำ... แต่ถ้าตอนนี้จะผ่าตัดแก้ตาสองชั้นใหม่ หากไม่ตัดเปลือกตาที่หย่อนออกแล้วผ่าตัดใหม่แบบกรีด ก็ไม่มีความหมาย เลยคิดแล้วคิดอีกว่าการกรีดคือทางเลือกที่ดีที่สุดจริงๆ หรือเปล่า แล้วเวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ระหว่างที่ลังเลอยู่แบบนั้น จนมาเจอสิ่งที่เรียกว่าการแก้กล้ามเนื้อตาในที่นี่... ถ้าเป็นการผ่าตัดที่จับกล้ามเนื้อที่ใช้ลืมตาไว้ กรณีแบบฉันจะทำได้ไหมนะ...? ด้วยความสงสัยนั้นและความหวังว่าอาจไม่ต้องกรีด ฉันอ่านรีวิวที่นี่ ขอคำปรึกษาจากบางคน รวบรวมข้อมูลของโรงพยาบาลหลายแห่ง แล้วเลือกสถานที่ที่ชอบไว้ไม่กี่แห่ง จองปรึกษา แล้วไปเดินหา...ไม่สิ ขับรถตระเวนปรึกษาตามลำดับ (บ้านฉันอยู่บูชอน ถ้าจะเข้าโซลทีต้องกำหนดวันไปเลยค่ะ ㅡ.ㅡ) หลังจากนั้นก็เลือกที่ที่รู้สึกเชื่อใจที่สุด และที่เรียกว่าถูกดึงดูดมากที่สุด แล้วเพราะเขาว่าต้องตีเหล็กตอนร้อน ฉันเลยขอให้ผ่าตัดให้ทันทีในวันถัดจากวันปรึกษา (จริงๆ แล้วใช้การอ้อนวอนและข่มขู่นิดหน่อยว่า บ้านอยู่บูชอนมาโซลลำบาก มีเวลาแค่พรุ่งนี้ ถ้าที่นี่พรุ่งนี้ไม่ได้ ก็ต้องไปทำที่โรงพยาบาลตัวเลือกที่สองซึ่งไม่ได้อยากทำเท่าไหร่ และที่นั่นก็ไม่ค่อยถูกใจ) ดังนั้นวันนี้เลยไปจัดยานอนหลับมาหนึ่งรอบหลังจากไม่ได้ทำมานานค่ะ ถ้าใช้ยาชาเฉพาะที่ เข็มฉีดยาชาจะเจ็บที่สุด แต่พอให้ยานอนหลับก่อนแล้วค่อยฉีดยาชาเฉพาะที่ อันนั้นก็ดีเหมือนกันค่ะ ระหว่างผ่าตัด เพราะต้องเช็กไลน์ตา ฉันจำได้ว่าถูกปลุกขึ้นมาสองครั้ง ให้นั่งขึ้นแล้วเช็กไลน์... ตอนนั้นไม่ว่าเปลือกตาจะหนักแค่ไหน และสติจะเหมือนไปทำงานนอกสถานที่แล้ว ก็ต้องลืมตาให้ได้ค่ะ เพื่อไลน์ที่สวย... น้องที่ผ่าตัดด้วยกันบอกว่า พี่พยาบาลเรียกชื่อฉันจนคอแทบแตกเลยค่ะ ㅎㅎ บอกให้ลุกขึ้นมานั่งดู ㅎㅎ แต่หูฉันไม่ได้ยินอะไรเลย ㅎㅎ แต่ก็มีความทรงจำเลือนๆ แวบผ่านมาว่า ฉันนั่งอยู่ คุณหมอจับไลน์ให้ แล้วฉันก็ล้มตัวลงนอนอีกครั้ง..... พอมาผ่าตัดหลังจากไม่ได้ทำนาน โลกนี้ดีขึ้นมากจริงๆ สมัยก่อนเขาปักเข็มยาชาลงบนเปลือกตาโดยตรงเลย...จมูกก็เหมือนกันค่ะ... (ฉันไม่ได้ทำจมูกนะ ㅡ.ㅡ;; แค่เคยได้ยินมา) ไลน์ที่เคยเป็นหลายชั้นเพราะเปลือกตายืดก็ได้รับการแก้ไข (วาดอายไลเนอร์ยากมาก) รอยพับมองโกเลียนที่ปิดอยู่ก็เปิดออก และเหนือสิ่งอื่นใด ความคิดว่าตาจะใหญ่และชัดกว่าตอนนี้ทำให้คืนนี้ตื่นเต้นและอารมณ์ดีมากค่ะ แม้ว่าตอนนี้ ไม่ได้เศร้าแต่น้ำตาก็ไหล ไม่ได้โดนตีแต่มีรอยช้ำเลือด และปวดตุบๆ อยู่ก็ตาม... แต่ความรู้สึกเหมือนถอนฟันที่ปวดอยู่ออกไป...โล่งและดีค่ะ เหมือนความรู้สึกที่เขียนไดอารี่รูปภาพที่ค้างไว้เสร็จหมดในคืนก่อนเปิดเทอม...?ㅎ ตั้งแต่ก่อน ดวงตาที่ยาว ใหญ่ และชัดคือสิ่งที่ฉันฝันไว้ ฉันเลยตั้งใจจะขอแบบง่ายๆ โง่ๆ และหนักแน่นว่า ช่วยเปิดตาให้มากที่สุดทั้งบนล่าง แต่คุณหมอที่โรงพยาบาลนี้เป็นหมอที่ทำให้รู้สึกเชื่อใจอย่างไม่มีที่สิ้นสุดแบบแปลกๆ ฉันเลยแค่ปิดปากเงียบและฝากทุกอย่างไว้กับคุณหมอทั้งหมดค่ะ ตอนนี้เป็นวันแรกหลังผ่าตัด... ผ่านไปหนึ่งวันแล้วค่ะ เพราะตอนนี้ตี 3... ไหนดูซิ...ผ่านไปประมาณ 15 ชั่วโมงแล้ว บวมประมาณในรูปนั้นค่ะ กินยาไปสองครั้งแล้ว ตอนนี้กำลังจะประคบ ฉันพักนิดหน่อยแล้วขับรถกลับมาเลยค่ะ โชคดีที่บวมน้อยกว่าที่คิด ต้องรอดูหลังตัดไหมและยุบบวมก่อนถึงจะรู้ แต่จากสภาพตอนนี้ อืม...ไม่แย่ค่ะ พอใจนะ หลายปีแล้วตั้งแต่เคยลงรีวิวครั้งก่อน พอกลับมาเขียนรีวิวอีกก็รู้สึกแปลกใหม่...นอนไม่หลับด้วย...ㅎㅎ ★รูปบนสุดคือรูปก่อนผ่าตัด...ถ่ายตอนพยายามใช้แรงลืมตาให้มากที่สุดแล้วค่ะ ถึงอย่างนั้นตาดำก็ยังไม่โผล่ทั้งหมด และดูอึดอัดนิดๆ ใช่ไหมคะ ความยาวแนวนอนของตาก็สั้นนิดหน่อย ต้องฝืนลืมตาถึงจะเห็นตาดำประมาณสองในสาม ตอนปล่อยตาตามปกติ เปลือกตาจะลงมาต่ำกว่านั้นอีก เลยบังตาดำมากกว่ารูปนั้น...เป็นตาเหม่อ~~~จริงๆ ค่ะ ★รูปที่สอง...ยังลืมตาได้ไม่หมดเพราะยังเจ็บอยู่ค่ะ ให้คิดว่ายังลืมได้ไม่สุดประมาณหนึ่งในสาม แต่ก็เห็นว่าตาดำเปิดออกได้เท่ากับก่อนผ่าตัดแล้ว ถ้าหายเจ็บและลืมตาได้เต็มตามปกติ ตาดำน่าจะเปิดหมดและได้ดวงตาที่ดูสดใสค่ะ ถ้าใส่คอนแทคเลนส์บิ๊กอายเข้าไปด้วย พูดคำเดียวว่า โอ้โห...น่าจะปังมาก... ★รูปด้านล่างสุดคือรูปที่ถ่ายตอนหลับตาตอนนี้ค่ะ เข้าใจแล้วใช่ไหมคะว่าทำไมลืมตาให้กว้างไม่ได้? อยากลืมก็ลืมไม่ได้ เพราะยังเจ็บอยู่...ㅜ.ㅜ อยากตัดไหมเร็วๆ จัง~~~
ถูกใจ 0