มาโพสต์รีวิวหลังเอาออก 1 เดือน 24 วันค่ะ

มีข้อความส่งมาหาเยอะ เลยมาเขียนไว้ค่ะ; ถ้าลองค้นโพสต์ดูคงจะรู้.. ฉันเอาออกหลังผ่าตัดได้ 15 วัน แล้วตอนครบ 1 เดือนก็เคยเขียนว่าเครียดมากเพราะหมกมุ่นกับจมูก.. ช่วงนี้ออกไปข้างนอกแล้วค่ะ ส่วนแผลที่คอลัมเมลลายุบเข้าไปก็ยังเหมือนเดิมค่ะ รอยแผลเป็น...ถ้าทาไพรเมอร์ ทาบีบี ทาคอนซีลเลอร์ แล้วลงแป้ง ก็ไม่ค่อยเห็นค่ะ แล้วประมาณเดือนครึ่ง จมูกเคยนิ่มนิดหน่อย แต่ช่วงนี้จมูกแข็งขึ้นมากจริงๆ.. Rizaben ก็ยังกินตรงเวลา วันละ 3 ครั้งค่ะ ตอนนี้แทบไม่ได้ประคบอุ่นแล้ว เวลาล้างหน้าก็ใช้น้ำอุ่น และปกติพอนึกขึ้นได้ก็จะนวดและบีบคลึงจมูก; ที่ฉันเริ่มออกไปข้างนอกได้คือ.. เพื่อนเป็นห่วงฉัน เลยตอนกลางคืนมาคุยที่หน้าบ้าน แล้วบอกว่าดูไม่ค่อยออกว่าจมูกเปลี่ยนไป- - ฉันคิดว่าอาจเพราะตอนกลางคืนมันมืด เลยกลับไปเก็บตัวอยู่บ้านอีก แต่มีครั้งหนึ่งเพื่อนถือเค้กมาแบบกะทันหันตอนกลางวัน เพราะเป็นวันเกิดฉัน (ตอนนั้นก็กำลังส่องกระจกแล้วร้องไห้อีก..) แต่เพื่อนบอกว่าจริงๆ มันไม่เห็นชัดเลย เว้นแต่จะจงใจให้เงยหน้าแล้วมองใกล้ๆ- -... แน่นอนว่าฉันแต่งหน้าเต็มแล้วออกไปค่ะ.. ถ้าไม่แต่งหน้าจะเห็นชัดมาก;; ดังนั้น...ฉันเลยคิดว่า อา มันโอเคจริงๆ เหรอ... แล้วก็ค่อยๆ ออกไปหน้าบ้าน.. ตอนกลางคืนใส่หมวกไปคาเฟ่ดู.. พอทำแบบนั้น ตอนนี้ก็ออกไปในเมืองได้แล้วค่ะ แน่นอนว่ายังนวดจมูก บีบคลึง คอยใส่ใจ และส่องกระจกอยู่ตลอดค่ะ ดังนั้นตอนนี้เจอแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น รูจมูกไม่เท่ากันนิดหน่อยเพราะเนื้อแผลเป็น แต่ไม่ใส่ใจค่ะ ช่วงนี้ลองสังเกตจมูกดู...มองจากด้านหน้าแล้วรูจมูกซ้ายเห็นมากกว่า.. ดังนั้นเวลานวด ฉันจะลูบข้างนั้นลงมากกว่าเดิมค่ะ แล้วรู้สึกว่าจมูกดูทู่ขึ้นนิดหน่อย;.. รูขุมขนที่จมูกก็พังมาก.. ตอนนี้ก็กังวลที่จมูกแข็งขึ้นเรื่อยๆ อยู่ค่ะ.. แต่คงต้องรอต่อไป เรื่องจมูกเชิดหรืออะไรแบบนั้นฉันไม่ค่อยรู้ค่ะ การที่รูจมูกข้างหนึ่งเห็นมากกว่าอาจเป็นเพราะเนื้อแผลเป็นกับการหดรั้งก็ได้.. แต่พยายามไม่ใส่ใจมากเกินไป... เพราะมันไม่ได้ดูแย่จนใครจะมาพูดอะไรแรงๆ...ก็จะใช้ชีวิตไปแบบนี้ค่ะ เวลาผ่านไปก็คงลงมาเอง... ถ้าอยู่แต่ในบ้านจริงๆ...ฉันว่าการที่สภาพจิตใจจะพังเป็นแค่เรื่องของเวลา...คิดไปสารพัด..เอาแต่ดูจมูกอย่างเดียว .. พอได้เจอเพื่อนบ้างและออกไปข้างนอก...ใจก็สบายขึ้นนิดหน่อย แน่นอนว่าฉันคงออกไปไหนมาไหนแบบนี้ได้ เพราะจมูกไม่ได้หดเล็ก เชิด หรือยุบลงรุนแรง.. ส่วนคอลัมเมลลายังทำให้กังวลอยู่...แต่ฉันจะใช้ชีวิตโดยคิดว่าแค่นี้ก็น่าขอบคุณแล้ว...ขอแค่อย่าแย่ลงไปกว่านี้..ตอนนี้จะไม่โลภแล้วจริงๆ จะใช้ชีวิตอย่างขอบคุณกับสภาพตอนนี้ค่ะ.. การได้ออกไปข้างนอก การได้ทำงานพาร์ตไทม์ การได้ไปโรงเรียน จะใช้ชีวิตด้วยความรู้สึกขอบคุณค่ะ ฮือ ตอนที่ขังตัวเองอยู่ในบ้าน จมูกดูแปลกมากจริงๆ แต่เพื่อนๆ คอยบอกว่าไม่เป็นไร ไม่เห็นชัด เหมือนเดิม ก็เลย.... เริ่มคิดว่า จริงเหรอ? ไม่เห็นชัดเหรอ? ทุกคนก็เหมือนกันจริงๆ...อย่ากังวลมากเกินไป..ลองไปเจอเพื่อนสนิทแล้วคุยกันดูก็ได้ค่ะ.. ถ้ารู้สึกกดดันก็ออกไปตอนกลางคืน ฉันออกมาข้างนอกได้จริงๆ เพราะเพื่อนๆ เลยค่ะ... ด้วยความเชื่อว่ามันจะค่อยๆ ดีขึ้นเรื่อยๆ ฉันก็กลับมาบีบคลึงจมูกอีกครั้งค่ะ... คราวหน้าจะมาอัปเดตอาการอีกนะคะ~~