คนที่กำลังลังเลเรื่องผ่าตัดสองขากรรไกร มาดูด้วยกันนะคะ^^!

สวัสดีค่ะ, ฉันเป็นคนที่ผ่าตัดสองขากรรไกรเมื่อวันที่ 12 ตุลาคมค่ะ.. ตอนนี้กำลังใช้ชีวิตด้วยความคาดหวังครึ่งหนึ่งและความกังวลครึ่งหนึ่งจากการผ่าตัดสองขากรรไกร, ตั้งแต่เด็ก สิ่งที่กังวลคือเป็นเจ้าหญิงหัวโต.. คนอื่นเห็นหน้าฉันทีไรก็ล้อว่าหน้าใหญ่, ตอนวัยรุ่นเรื่องแบบนั้นทำให้เจ็บปวดใจเสมอ, ดังนั้นพออายุ 20 ปุ๊บ ก็ไปทำกรามกับโหนกแก้มเลย ระหว่างทำงานพาร์ตไทม์นู่นนี่.. แต่ในสายตาคนอื่น เขาบอกว่าตา จมูก ปากเธอก็ดีนะ แค่ทำศัลยกรรมปรับโครงหน้าก็สวยแล้ว.. ทั้งที่ฉันก็ทำในแบบของฉันแล้ว.. น่าเสียใจมากใช่ไหมคะ..? สุดท้ายหลังจากคิดหนัก ฉันเก็บเงินจากงานพาร์ตไทม์ 2 ปี แล้วตัดสินใจผ่าตัดสองขากรรไกรค่ะ, พูดตรง ๆ การสบฟันของฉันก็ไม่ได้เป็นการสบฟันผิดปกติ, <แม้ว่าฉันจะไม่มีความรู้ทางการแพทย์แบบมืออาชีพก็ตาม..> ฉันตัดสินใจทำสองขากรรไกรเพราะอยากให้หน้าเล็กลง แก้ความไม่สมมาตร และเพราะมีฟันกระต่ายค่ะ ฉันเองก็คิดจริง ๆ ว่าเป็นคนทนเจ็บได้ดี, แต่พอผ่าตัดเสร็จแล้วเข้าห้องพักฟื้น เลือดไม่หยุดไหลค่ะ.. เศร้ามาก.. เลือดไหลออกจากในปากไม่หยุด แม้จะมีสายระบายเลือดเสียบอยู่.. ชุดผู้ป่วยเปียกชุ่มไปด้วยเลือดจนจินตนาการไม่ออก และใช้เครื่องดูดก็ดูดไม่ไหว คุณหมอทนดูไม่ได้เลยบอกว่าต้องกลับเข้าไปผ่าตัดอีกครั้งเพื่อห้ามเลือด.. สั่นเลย...ตอนนั้นฉันอยากตายจริง ๆ ค่ะ... ตอนนั้นฉันเสียใจแล้วค่ะ พูดตรง ๆ แม่ฉันไม่รู้ว่าฉันผ่าตัด ฉันแอบทำ.. แต่หนึ่งสัปดาห์ก่อนผ่าตัด แม่โทรมาหา บอกว่าในฝันเห็นฉันหน้าดำไปประมาณครึ่งหน้า พันผ้าพันแผลอยู่ และมีคนประมาณ 8 คนพาฉันไป.. ฉันก็คิดว่าเป็นเพราะไม่ฟังคำแม่แล้วไปผ่าตัด เลยถูกลงโทษหรือเปล่า.. หลังจากสับสนทางใจมากมาย ผ่าตัดก็จบลงและฉันเข้าห้องพักฟื้น, พอมาถึงห้องพักฟื้นก็เวียนหัว และเขาบอกว่าต้องหายใจเอาแก๊สดมยาสลบออก แต่หายใจก็ลำบาก สายระบายเลือดในปากก็จั๊กจี้ และอยากดื่มน้ำมาก ๆ...เขาบอกว่าน้ำก็ต้องรอหลังผ่าตัดผ่านไปหลายชั่วโมงถึงจะดื่มได้.. อา.. ฉันคิดว่าแค่ได้ดื่มน้ำก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว,, หลังจากผ่านไปหลายชั่วโมง ห้องผู้ป่วยก็จัดไว้ดีมากค่ะ! ฉันดูทีวีในห้องผู้ป่วยและพยายามอดทนกับเวลาไปอย่างยากลำบาก, ระหว่างอดทน ฉันตั้งใจหายใจด้วยหน้าท้อง, เขาบอกว่าแก๊สดมยาสลบเข้าไปข้างใน ต้องผายลมออกมา, ฉันทำตามที่พี่พยาบาลบอกจริง ๆ ค่ะ, ผายลมก็ออก ปัสสาวะก็ออก!! อา มีความสุข >_< แต่คนเรานี่เปลี่ยนใจง่ายจริง ๆ จากนั้นฉันก็คิดว่าแค่รีบเอาสายระบายเลือดออกก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว... วันต่อมาก็เอาสายระบายเลือดออกค่ะ,@_@ พอเอาสายระบายเลือดออก อา อา ภาพข้าวลอยมาอยู่ตรงหน้าเลย,, ฉันทนอยู่โรงพยาบาลแบบนั้น 3 คืน 4 วัน และออกจากโรงพยาบาลวันที่ 15 ตุลาคมค่ะ คนที่กำลังลังเลว่าจะทำสองขากรรไกรจริง ๆ.. ถึงอย่างนั้น ฉันก็ภูมิใจที่เห็นตัวเองดีขึ้นในแต่ละวัน,,,, แต่ตอนนี้ก็ยังเสียใจมากอยู่ค่ะ,, ตอนนี้ก่อนอื่นคืออยากกินข้าวมาก ๆ เลย รูป..เดี๋ยวจะอัปโหลดนะคะ!