รีวิววันที่ 4 หลังผ่าตัดโคเจล ทรงกลม ผิวทราย 300cc

สวัสดีค่ะ ฉันจะเขียนรีวิวหลังผ่าตัดแบบสดๆ จริงๆ ของฉันนะคะ ก่อนผ่าตัดหน้าอก ฉันหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต คนที่ผ่าตัดส่วนใหญ่ บอกว่าไม่ค่อยเจ็บ และพอไหวกันค่ะ ฉันก็คิดว่าต่อให้สภาพร่างกายต่างกัน จะต่างกันสักแค่ไหนกัน เลยผ่าตัดอย่างมั่นใจㅋㅋㅋㅋแต่จริงๆ แล้วฉันเจ็บจนอยากตายเลยค่ะ ฉันผ่าตัดเสริมหน้าอกโคเจล ทรงกลม ผิวทราย 300cc วันที่ 4 มิถุนายนค่ะ ฉันสูง 171 ซม. หนัก 55 กก. หน้าอกไม่ได้แบนราบแบบรุนแรง แต่อยากให้รูปทรงและขนาดสวยขึ้น ใหญ่ขึ้น เลยผ่าตัดค่ะ  อยู่ๆ ช่วงไม่กี่เดือนนี้ก็มีแรงกระตุ้นอยากทำหน้าอก.. วันที่ 3 ไปปรึกษาที่โรงพยาบาลแถวอัพกูจอง แล้วนัดผ่าตัดวันถัดไป 10 โมง ตรวจอะไรสองสามอย่างแล้วกลับบ้านค่ะ วันผ่าตัด ฉันไปโรงพยาบาลในสภาพงดน้ำงดอาหาร แม้แต่น้ำก็ไม่ได้ดื่ม ไปออกแบบกับคุณหมอ เพราะงดอาหารอยู่ เขาบอกว่าต้องให้ยาอะไรสักอย่าง ในห้องพักฟื้นเล็กๆ ข้างห้องผ่าตัด  ฉันนอนให้น้ำเกลือ แล้วเข้าไปในห้องผ่าตัด เขามัดแขน ... แล้วฉีดยาสลบเข้าไปในสายน้ำเกลือ ที่กำลังให้ อยู่ คุณหมอดมยาบอกว่า “จะรู้สึกตึงๆ หน่อยนะคะ~” แล้วฉันก็รู้สึกชัดเจนว่ายาสลบ ไหลเข้ามาทางแขน รู้สึกแปลกมาก เหมือนวูบเข้ามาเลยค่ะ แล้วอยู่ๆ เขาก็ปลุก เหมือนผ่าตัดเสร็จแล้ว คุณหมอบอกว่า “คนไข้ ย้ายไปเตียงข้างๆ นะครับ คนไข้ลุกขึ้นแล้วนอนไปที่เตียงข้างๆ ครับ” พูดแบบนั้น ฉันเลยมึนๆ สติเดี๋ยวมาเดี๋ยวไป ย้ายไปที่เตียงแล้วไปห้องพักฟื้น เหมือนฉันฟื้นจากยาสลบตอนที่ตัวสั่นรัวๆ จริงๆ ตัวสั่นบิดๆ เหมือนใบไม้ไหวเลย.. เขาบอกให้หายใจทางปาก ฉันเลยหายใจทางปากตลอด เพราะถ้าไม่หายใจเหมือนจะตายค่ะ ต้องนอนท่าเดิมตลอดเวลา มันทรมานมาก จนคิดว่าฉันทำไปทำไมเนี่ย เกือบเที่ยงถึงเข้าผ่าตัด เสร็จประมาณบ่ายโมง แล้วหลับอยู่ พอฟื้นจากยาสลบตื่นขึ้นมาก็ประมาณ 6 โมงค่ะ แล้วมันเจ็บมากจริงๆ เจ็บมากๆ จนคิดว่านี่จะออกจากโรงพยาบาลวันเดียวกันได้เหรอ ผ่าตัดผิดพลาดหรือเปล่า คนอื่นๆ ชัดเจนว่าบอกว่าเกือบทุกคนพอทนได้ ทำไมมีแต่ฉันที่เจ็บขนาดนี้ เพราะมันเจ็บมากจริงๆ ค่ะ จากนั้นเกือบ 1 ทุ่ม น้ำเกลือหมด เข็มระงับปวดติดอยู่กับผ้าพันแผล แล้วพยาบาลช่วยพยุงให้ลุกขึ้น พอลุกแล้วพาไปห้องน้ำด้วยกัน ฉันรู้สึกเหมือนจะอาเจียน เวียนหัวมาก พอส่องกระจกในห้องน้ำ หน้าเหลืองไปหมด ไม่มีสีเลือดเลยจริงๆ.. คิดว่าอยู่ในห้องน้ำประมาณ 20 นาทีด้วยค่ะ ขาเป็นตะคริวจนยืนไม่ได้ㅋㅋㅋ แล้วลุกขึ้น เปลี่ยนสายระบายเลือดหนึ่งครั้ง แล้วออกจากโรงพยาบาลค่ะ ดีจริงๆ ที่ไปกับแม่ ถ้าไปคนเดียวคงต้องไปรับยาคนเดียวด้วย จากนั้นนั่งแท็กซี่กลับบ้าน เจ็บได้ขนาดนั้นได้ยังไง เวลาเลี้ยวโค้ง เวลาผ่านลูกระนาด จริงๆ ㅋㅋㅋพูดไม่ออกค่ะ ฉันเอาแต่ร้อง อา อา อา เสียงก็แทบไม่ออก กลับมาบ้านแล้วก็คอยคราง เขาบอกให้กินโจ๊กแล้วกินยา ฉันกินโจ๊ก แต่ผ้าพันแผลรัดแน่นมาก จนรู้สึกเหมือนโจ๊กค้างอยู่ที่คอ,, กินไปสักสามสี่ช้อน แล้วดื่มน้ำเฉยๆ ผ่านไป 30 นาทีค่อยกินยา วันแรกหลังผ่าตัดคือเจ็บมากจริงๆ ฉันถึงขั้นคิดว่าเลือกโรงพยาบาลผิดหรือเปล่าㅋㅋㅋㅋทำไมถึงให้ความเจ็บแบบนี้กับฉันได้ㅋㅋㅋ เวลาจะนอน น้องต้องอุ้มพยุงให้นอน พอบอกให้ช่วยลุก ก็อุ้มพยุงให้ลุกค่ะ ทำเองคนเดียวไม่ได้เด็ดขาด ตอนนอนพับผ้าห่มสองผืนซ้อนกัน แล้วใช้หมอนทำเป็นทางลาดให้นอนพิง แต่ก้น;;;;;;;;;;;;ㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋㅋก้นไม่มีความรู้สึกเลยค่ะ หน้าอกก็เจ็บด้วย เลยตื่นอีก แล้วตะโกน แม่!!!!!!ช่วยพยุงหน่อย แม่ทำผิดอะไรเนี่ย ฉันจะกตัญญูจริงๆ ค่ะ ความรู้สึกตึงดึงที่หน้าอกตอนเปลี่ยนจากนอนเป็นนั่ง มันอธิบายไม่ได้เลย เหมือนเลือดไหลไปรวมที่หน้าอกทั้งหมด? กลางคืนเจ็บที่สุดและลำบากที่สุดจริงๆ เจ็บมาก ง่วงก็จริงแต่นอนไม่ได้.. วันที่ 2 หลังผ่าตัด ฉันกอดหน้าอกที่เจ็บไว้ ไม่สนว่าสายระบายจะเห็นหรือไม่เห็น ไม่สนว่าคนจะมองหรือไม่มอง ไม่สระผม ไม่ล้างหน้า แปรงฟันอย่างเดียว แล้วนั่งแท็กซี่ไปโรงพยาบาลอีกค่ะ ข้างซ้ายบวม เขาบอกให้ติดสายระบายไว้อีก 2 วัน เหมือนฟ้าผ่าเลยค่ะ ㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷㄷ เพราะวันที่ 6 เป็นวัน Memorial Day ของเกาหลี เลยเป็นวันหยุด.. วันที่ 2 ก็ยังเจ็บ ถึงจะไม่เท่าวันผ่าตัดก็ตาม ตอนเช้ามืดไม่ต้องพูดถึงเลย เจ็บมาก.. วันที่ 3 การติดสายระบายเลือดไว้ลำบากมาก เหมือนเขากรีดข้างหน้าอกแล้วต่อสายเข้าไปข้างใน แล้วตรงนั้นถูกพันด้วยผ้าพันแผลกดทับ มันคัน อึดอัด และแสบ.. สุดท้ายตอนเช้ามืดก็เจ็บและไม่สบายมากจนตื่นอีก ดูทีวีอยู่แล้วรู้สึกแปลกๆ เลยไปห้องน้ำดู แล้วมีเลือดออกค่ะㅠㅠㅠㅠㅠเกือบร้องไห้จริงๆ.. แค่เดิมก็เจ็บจะตายอยู่แล้วㅠㅠ แล้วฉันบอกแม่ㅋㅋㅋㅋㅋ “แม่...หนูเลือดออก...” พูดปุ๊บ แม่ก็ตื่นจากนอนอีกครั้ง มายึดสายให้ใหม่แล้วพันผ้าพันแผลให้ค่ะ แล้วดูทีวีต่อ เอว ไหล่ หลัง และต้นคอเจ็บมาก เลยจัดท่าใหม่ แล้วนอนค่ะ ฉันไม่ชอบความเจ็บจริงๆ และกลัวว่าจะมีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว เลยกินยาตรงมาก กินตามเวลาด้วยค่ะ ถึงอย่างนั้นความเจ็บก็ช่วยไม่ได้ แค่ไม่เจ็บมากไปกว่านั้นเท่านั้นㅠㅠ แล้วเช้าวันที่ 4 วันนี้ ตื่นขึ้นมากอดหน้าอกที่ตึงๆ แล้วไปโรงพยาบาลอีกค่ะ เขาบอกว่าอาการบวมลดลงเยอะแล้ว รูปทรงก็เข้าที่สวยแล้ว ตอนนี้แค่พักฟื้นให้ดีก็พอ ตอนเอาสายระบายออก เขาจับสายทั้งสองข้างแล้วดึงยาว~~~~~~~~~~~~ออกมา ความรู้สึกคือจริงๆ ;;; อึ๋ย แปลกมาก ตอนนี้คิดแล้วยังแปลกอยู่เลย แล้วเย็บข้างละหนึ่งเข็ม ความเจ็บระดับนั้นเป็นเรื่องง่ายไปเลยค่ะ.. ฉันทนอะไรมาแล้วบ้าง...ตลอด 3 วัน.. อย่างไรก็ตาม พอเอาสายระบายออก ใส่สปอร์ตบรา แล้วพันผ้าพันแผลเพื่อยึดไว้ มันสบายมากจริงๆ.. หน้าอกยังตึงดึงอยู่ และยังมีอาการตึงๆ อยู่บ้าง แต่ก็โล่งใจที่ดีขึ้นทุกวันค่ะ จริงๆ ฉันคิดว่าตัวเองจะไม่หายแล้ว ศัลยกรรมหน้าอกไม่ใช่การผ่าตัดที่ดูเบาได้เลยจริงๆ คนที่ดูเบาแล้วเจ็บหนักก็คือฉันเองค่ะ อีกสักพักถอดไหมแล้วจะอัปโหลดรูปนะคะ!! ถูกใจ 0