ในที่สุดวันนี้ฉันจะไปเอาออกแล้วค่ะ

ฉันคือคนที่ครั้งก่อนบอกว่าจะไปเอาออกหลังผ่าตัดจมูกได้แค่หนึ่งสัปดาห์ค่ะ  ผู้อำนวยการบอกว่าแม้แต่ไหมก็ยังไม่ได้ตัดเลย แบบนี้ไม่น่าจะใช่จริง ๆ พออาการบวมยุบลง ความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมก็จะลดลงด้วย แล้วจะรู้สึกเหมือนจมูกของตัวเอง ให้รออีกสักหน่อย ถ้ายังแปลกอยู่ก็จะเอาออกให้ได้ทุกเมื่อ แต่ฉันก็ยังขอให้เอาออก ท่านเลยบอกว่างั้นลองรออีกแค่สองวัน วันนี้ตัดไหม แล้วอีกสองวันตอนเช้าให้ลองแกะเทปที่บ้านดู ถ้ายังทนไม่ได้จริง ๆ ก็ให้มา... ฉันเสียใจมากจนตอนทำความสะอาดน้ำตาไหลออกมาหมดเลยค่ะ.. พยาบาลสามคนก็เอาแต่มองฉัน.. ผู้อำนวยการก็พูดซ้ำ ๆ ว่าไม่รู้ว่านี่กำลังทำอะไรอยู่.. แล้วบอกให้รอดูอีกหน่อย.. มันหนักมากค่ะ เพราะฉันเดินทางไปกลับจากต่างจังหวัด เรื่องนั้นก็ลำบากด้วยค่ะ เหนือสิ่งอื่นใด เหตุผลใหญ่ที่สุดที่อยากเอาออกคือความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอม สุดท้ายวันนี้ก็มาถึง หลังจากผ่านไปสองวัน ฉันเพิ่งแกะเทปออก เฮ้อ... รู้งี้ไม่น่าแกะเลยดีกว่า.. รูจมูกไม่เท่ากันอย่างหนัก และรู้สึกเหมือนถูกหนีบอยู่... ใจที่บอกตัวเองว่า วันนี้จะเอาออกแล้ว ให้สบายใจไว้ กลับสั่นไหวอีกครั้ง และหัวใจก็เต้นแรงค่ะ วันนี้เป็นวันที่ 9 หลังผ่าตัด ฉันจะไปเอาออกค่ะ วันนี้   ตอนปรึกษากับผู้อำนวยการเมื่อสองวันก่อน ท่านบอกว่าไม่สามารถกลับไปเป็นจมูกเดิมได้ทั้งหมด ฉันทำการตัดกระดูก และสันฮัมพ์ที่นูนออกมาเล็กน้อยก็ถูกกรอไปแล้ว ส่วนนั้น มันเป็นสถานการณ์ที่ช่วยไม่ได้แล้ว.. ฉันถามว่าแม้จะไม่นับส่วนนั้นแล้ว จมูกจะดูแปลกกว่าจมูกเดิมได้ไหม ท่านบอกว่าก็มีความเป็นไปได้นั้น... และถ้าต้องเอากระดูกอ่อนออกทั้งหมดด้วย ก็ต้องทำแบบเปิดค่ะ... ทั้งที่หลายคนที่นี่ก็ทำแบบปิดกันเยอะ   ไม่รู้ว่าเพราะตอนผ่าตัดมีการตัดกระดูกหรือเปล่า ฉันเคยบวมเหมือนคนทำผ่าตัดขากรรไกรสองข้างเลยค่ะ.. กลัวมากค่ะ ว่าจะบวมขนาดนั้นอีกและทำให้ฉันทรมานไหม จมูกเดิมก็ไม่ได้แย่หรืออะไรเลย ฉันอยากย้อนเวลากลับไปจริง ๆ และตอนนี้ที่เป็นวันที่ 9 แล้ว ฉันคิดว่าตัวเองทำอะไรลงไป   งานก็วางไว้ว่าจะกลับไปทำทันทีตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายน แย่แล้วค่ะ   อ้อ เมื่อวานประจำเดือนมา.................. ทำได้ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ ตอนนี้ฉันคงรอไม่ไหวแล้ว..