ฉันตกใจมากจริง ๆ ที่มีหลายคนมาคอมเมนต์ และยังมีหลายคนส่งข้อความส่วนตัวมาให้ด้วยค่ะ พอรู้ว่ามีหลายคนกำลังคิดเรื่องถอดจมูก ก็รู้สึกขมขื่นนิด ๆ แต่ก็ขอบคุณมากที่มีหลายคนให้กำลังใจด้วยค่ะ ฉันเคยเป็นความหวังของใครบางคน แต่พอคิดว่าฉันกลับไปทำลายความหวังนั้นอีก ก็ทำให้นึกถึงประสบการณ์ก่อนถอด ที่ฉันเคยร้องไห้และหัวเราะเพราะคำพูดเพียงคำเดียวของใครบางคนที่นี่ เลยรู้สึกขอโทษขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวด้วยค่ะ
แต่ถึงตอนนี้ แค่คิดถึงจมูกก็ยังรู้สึกแน่นหน้าอก และพอมองกระจก ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีจมูกหมูแบน ๆ อยู่ตรงนั้น มันก็ยังลำบากค่ะ
ตอนนี้พอมาคิดดู หลังทำศัลยกรรม ในความรู้สึกของฉัน จมูกค่อนข้างเบี้ยว และถ้ามองในที่สว่าง มันแหลมและดูน่ากลัวจนเพื่อน ๆ กับครอบครัวพูดได้ว่า "จมูกเธอมันก็แปลกอยู่นะ เหมือนเอาจมูกมาติดแยกไว้ต่างหาก" แต่บางทีคนอื่นอาจไม่ได้ใส่ใจมากนักก็ได้ (โดยเฉพาะผู้ชาย) ตอนนั้นน่าอายจริง ๆ แต่ฉันจำได้ว่าได้ยินคำชมว่าสวยเยอะมาก และยังได้ยินว่าดูเหมือน "อีมินจอง" ด้วยค่ะ ในเวลาแค่ 6 เดือน ฉันได้รับการเข้าหาอย่างมากมาย และยังได้เจอเหตุการณ์คล้าย ๆ ถูกจีบตามถนนเป็นครั้งแรกในชีวิตด้วย อาจเพราะฉันเกิดมาไม่สวย และโตมาโดยไม่ได้ยินคำพูดแบบนั้นมากนัก ตอนนั้นแม้แต่เรื่องนั้นก็ยังรู้สึกเกลียด รู้สึกเป็นภาระ และรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังหลอกทุกคนอยู่ เลยไม่ได้ดีใจเลยสักนิด และคิดว่าฉันคงรับไม่ได้จริง ๆ ค่ะ
บางครั้ง แค่เจ็บนิดเดียวหรือมีเลือดออกนิดเดียว ถ้าตกอยู่ในความคิดว่า จะต้องเสียจมูกไปตลอดกาลในสภาพจมูกหมูหรือจมูกเชิดไหม ก็หลุดออกมาไม่ได้จริง ๆ ค่ะ ผู้หญิงที่ดูออกทันทีว่าฉันทำศัลยกรรมจะซุบซิบกัน ไม่สบายใจที่จะสบตา และดูเหมือนจะลำบากใจเวลาปฏิบัติกับฉัน ซึ่งฉันคิดว่านั่นเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เลือกถอดออกค่ะ ยังไงก็ตาม การผ่าตัดของฉันไม่ใช่การผ่าตัดที่ออกมาดี และเป็นจมูกที่ดูออกค่อนข้างชัดค่ะ
แต่ตอนนี้คนบอกว่าฉันดูเรียบ ๆ ดูธรรมดาสบาย ๆ เด็กประถมวาดหน้าฉันให้ แต่มีแค่รูจมูกสองรูโหว่ ๆ ค่ะㅋㅋ มีเด็กบางคนล้อว่าเป็นยัยขี้เหร่ และบอกว่าฉันเหมือนชินบงซอนด้วย เฮ้อ พ่อแม่ก็พูดว่า ตอนนี้ใจเธอสบายแล้วหรือยัง สิ่งที่พวกเราสร้างให้ ก็ใช้ชีวิตไปแบบนั้นอย่างน้อยก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ ผ่าตัดเพื่อให้สวยขึ้น พอสวยแล้วกลับถอดออกหมด มีคนโง่ที่ไหนทำแบบนั้น ฉันก็ได้แต่ร้องไห้ค่ะ
ยังไงก็ตาม ฉันคิดเยอะมากตอนอ่านข้อความกับคอมเมนต์ค่ะ ฉันรู้สึกสิ้นหวังกับรูปลักษณ์ตอนนี้และไม่มีความมั่นใจ แต่ถ้ารู้สถานการณ์ตอนนี้แล้วย้อนกลับไปตอนนั้นอีกครั้ง... ก็ไม่แน่ใจค่ะ... แต่ถึงอย่างนั้น ฉันคิดว่าฉันก็คงถอดออกอยู่ดี เพราะมันดูออกชัดเกินไปจนรู้สึกว่าการมีตัวตนของ "ฉัน" เองไม่ซื่อสัตย์ และฉันก็ไม่ใช่นิสัยที่จะอยู่แบบเป็นคนที่ดูศัลยกรรมจัดได้ อีกทั้งเมื่อเวลาผ่านไป ก็ควรจะค่อย ๆ ลืมไปเองว่าเคยทำศัลยกรรมจมูก แต่เพราะมันดูออกชัดเกินไป เลยทำแบบนั้นไม่ได้ค่ะ สุดท้ายคงเพราะนิสัยฉันเป็นคนเรียบ ๆ ธรรมดาแบบนั้นเอง ㅠ
ถึงหลาย ๆ คนที่กำลังกังวลเรื่องการถอดออกค่ะ ถ้าถอดออก จะดูแย่ลงจริง ๆ ค่ะ บางทีคุณอาจรู้สึกว่ามันรุนแรงกว่าที่คิดไว้มาก ต่อให้คุณเกลียดจมูกตอนนี้เหมือนจะตาย แต่สายตาคุณคุ้นเคยกับมันไปแล้ว ดังนั้นแม้กลับไปเป็นจมูกเดิม ก็อาจจะรู้สึกว่ามันไม่สวยและเกลียดมันค่ะ (ถ้าตั้งแต่แรกมันดีสมบูรณ์แบบ ก็คงไม่ผ่าตัดหรอกค่ะ) เว้นแต่ว่ามีการอักเสบรุนแรง หรือการผ่าตัดผิดพลาดอย่างหนักจนวัสดุเสริมหมุนผิดตำแหน่ง หรือเกิดการนูนทะลุ ไม่ว่าคุณจะเขียนถามแพทย์มากแค่ไหน หรือส่งข้อความและคอมเมนต์ไปหาคนที่ถอดออกแล้วมากแค่ไหน มันก็เป็นแค่ความต่างว่ามากหรือน้อยลงเล็กน้อย แต่ข้อเท็จจริงเชิงวัตถุวิสัยที่ว่า "จะดูแย่ลง" คงเลี่ยงไม่ได้ค่ะ ㅠ แม้แต่คนที่สวยก่อนผ่าตัด ก็อาจต้องวางตำแหน่งนั้นลงในทันทีที่ถอดจมูกออก เพราะไม่สามารถกลับไปเป็นใบหน้าเดิมได้ และบรรยากาศกับออร่าของคนเราถูกตัดสินด้วยความต่างเพียง 1 มม. ค่ะ
แต่ความรู้สึกเหมือนใช้ชีวิตหลอกโลก สายตาของผู้คน และความกลัวผลข้างเคียง อย่างน้อยก็จะวางลงได้ค่ะ ยังมีสิ่งที่เหมือน "ความหวัง" ว่าถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็ฉีดฟิลเลอร์ และถ้ายังไม่ได้อีก ตอนนั้นค่อยผ่าตัดแก้ไข ยังไงก็ตาม ที่นี่ก็คือจุดสิ้นสุดแล้วค่ะ... เมื่อวานก็นอนไม่หลับ และอาจเพราะอย่างนั้น วันนี้ใจก็ยังว้าวุ่น เลยครั้งก่อนเขียนเน้นเรื่องสภาพ ครั้งนี้จึงลองเขียนเน้นเรื่องความรู้สึกค่ะ ถ้าจะถอดออกเพราะ "ไม่สวย" การผ่าตัดแก้ไขน่าจะถูกต้องกว่า แต่ถ้ารู้สึกผิดหรือกลัวในทางจิตใจ การถอดออก... ก็คงเป็นคำตอบเดียวค่ะ ฉันคิดว่าคงจับกระต่ายสองตัวพร้อมกันไม่ได้ ㅠ
ฤดูใบไม้ผลิก็กำลังจะผ่านไปแล้วนะคะ ฉันหวังว่าจะละลายใจที่เคยแข็งตัว และปรับตัวเข้ากับใบหน้าของตัวเอง แล้วสวยขึ้นได้ค่ะ ขอให้เข้มแข็งนะคะ ฉันจะคอยให้กำลังใจค่ะ!
ถูกใจ 2