ไม่คิดเลยว่าการตัดสินใจตอนที่ฉันยังไร้เดียงสาและแย่มากจะกลายเป็นแบบนี้

ตั้งแต่เด็ก จมูกของฉันบานและต่ำมาก เลยเครียดกับมันสุด ๆ ค่ะ ชื่อเล่นก็ประมาณว่าจมูกใหญ่ และส่วนกลางของใบหน้าก็ดูเหมือนถูกกดอยู่ตลอด... แล้วพอเข้ามหาวิทยาลัย ก็มีคนสวย ๆ เยอะมากจริง ๆ ฉันคิดตลอดว่าทำไมหน้าฉันถึงเป็นแบบนี้ แล้วก็สิ้นหวังบ่อยมากจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันหน้าตาน่าเกลียดนะคะ เป็นหน้าตาแบบน่ารัก และตอนนี้พอมาคิดดู ฉันก็เคยเป็นที่นิยมอยู่เหมือนกัน แต่หลังจากนั้นความมั่นใจในรูปลักษณ์ก็ค่อย ๆ ดิ่งลงจนถึงจุดต่ำสุด แล้วฉันก็ตัดสินใจทำศัลยกรรมจมูก โลกนี้ช่างใจร้ายจริง ๆ พอได้เจอกับตัวเองว่าท่าทีที่คนอื่นปฏิบัติต่อเราเปลี่ยนไปตามหน้าตา ฉันก็คิดว่าไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้ บ้านฉันไม่ใช่บ้านที่สามารถออกค่าผ่าตัดอะไรแบบนั้นให้ได้ค่ะ ฉันเลยใช้เงินทุนการศึกษาที่ได้จากโรงเรียน บวกกับเงินของแม่อีกนิดหน่อย แล้วเลือกโรงพยาบาลอย่างระมัดระวังมากจริง ๆ ก่อนจะผ่าตัด ฉันรู้สึกผิดกับพ่อแม่ แต่ก็ดีใจมากที่คิดว่าจะสวยขึ้นได้ ตอนนั้นฉันยังไร้เดียงสามากจริง ๆ... ทำไมถึงทำแบบนั้นนะ แล้วพอผ่าตัดออกมา นี่มันอะไรกัน เขาทำจมูกผู้ชายให้ฉันค่ะ เป็นโรงพยาบาลที่ผู้อำนวยการซึ่งเป็นแพทย์หูคอจมูกเปิดเอง พอเห็นผลลัพธ์แล้วฉันอึ้งมากจริง ๆ ทางโรงพยาบาลบอกว่าเป็นอาการบวม พอยุบแล้วจะดีขึ้น แต่สิ่งนี้ไม่ใช่อาการบวมเลย เหมือนใส่ซิลิโคนเปลือย ๆ ที่ทั้งหนาและสูงเข้าไปเลยค่ะ เมื่อเทียบกับก่อนผ่าตัด ไม่มีอะไรที่ดูเรียวขึ้นเลย แค่จมูกใหญ่ขึ้นเท่านั้น แถมดูออกชัดมากว่าทำมา.... เพื่อน ๆ ทุกคนถามว่าทำไปทำไม ก่อนทำดีกว่ามาก... ฉันเองก็มองแบบนั้นค่ะ ใครมองก็คงคิดแบบนั้น การผ่าตัดแก้ไขนี่ไม่กล้าฝันถึงเลย แค่อยากกลับไปเป็นจมูกเดิม... แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมคะ ฉันก็รู้ค่ะ พออ่านโพสต์ของคนที่เอาซิลิโคนออกแล้ว ฉันกลัวและกังวลมาก เดิมทีจมูกก็ต่ำอยู่แล้ว ถ้ามันต่ำลงกว่าเดิมจะทำยังไง เหนือสิ่งอื่นใด ความรู้สึกถูกทรยศจากโรงพยาบาล รวมถึงผู้อำนวยการและผู้จัดการให้คำปรึกษานั้นมากเกินไปค่ะ ฉันผอมลงเพราะความเครียด แต่จมูกกลับดูเด่นขึ้นกว่าเดิม ช่วงนี้ฉันแค่ไม่อยากมีชีวิตอยู่เลยค่ะ ฉันทำสันจมูกด้วยซิลิโคน และปลายจมูกด้วยกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก + กระดูกอ่อนหูค่ะ ตรงหว่างคิ้วใส่ 3.5 และสันจมูกน่าจะใส่ 6 ค่ะ คงสูงมากเลยใช่ไหม... ถ้าเอาซิลิโคนออก... จมูกจะเปลี่ยนไปมากไหมคะ...? แค่กลับไปเป็นจมูกเดิมก็พอแล้ว... ฉันเสียใจมาก.... ไม่น่าทำเลย... รู้สึกผิดกับแม่มากด้วย น่าจะเอาเงินนั้นไปจ่ายค่าเทอมดีกว่า... ไม่ได้เจอเพื่อน ๆ มานานมากแล้วค่ะ ไปโรงเรียนก็แค่เข้าเรียนแล้วกลับบ้านทันที ยังมีเรื่องอยากเขียนอีกเยอะ แต่พิมพ์ในมือถือเลยลำบากค่ะ ขอบคุณที่อ่านนะคะ ตอนนี้ฉันทำงานพาร์ตไทม์อยู่ และจะเก็บเงินไปผ่าตัดเอาออกให้ได้แน่นอนค่ะ