ไม่ใช่วันนี้สิ เมื่อวานแล้วนี่นา ยังไงก็ตาม ตอนนี้ผ่าตัดมาได้ 12 ชั่วโมงแล้ว! ขอเขียนไว้ก่อนจะลืม จริงๆ ช่วงนี้การทำตาสองชั้นเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยมากก็จริง แต่การนอนบนเตียงผ่าตัด <- สำหรับคนอย่างฉันที่ไม่เคยมีประสบการณ์แบบนั้นมาก่อน มันเป็นการผ่าตัดที่ใหญ่มากๆ ต่อให้บอกว่าเป็นการผ่าตัดที่ง่ายแค่ไหน ก็ไม่มีใครที่ไม่มีผลข้างเคียงเลย และยิ่งค้นหาก็ยิ่งเห็นโพสต์แบบนั้นมากขึ้นใช่ไหมล่ะ ดังนั้นพอใกล้วันผ่าตัดจริงๆ ฉันกังวลถึงขีดสุด จนทั้งวันแทบจะดูแต่คาเฟ่กับชุมชนนี้.. ฉันเป็นคนตาชั้นเดียวตาโต ไม่ใช่ว่าไม่พอใจอะไร แค่จริงๆ แล้วอยากสวย ‘ขึ้นอีก’ เลยอยากทำเล็กน้อย ก็เลยคิดว่าทำด้วยความรู้สึกแบบนี้มันถูกไหม? แล้วพอยิ่งค้นหาก็ยิ่งรู้สึกว่าโบรกเกอร์เยอะมากๆๆๆ จริงๆ หลังๆ พอเห็นโพสต์ที่ขอให้ช่วยหาคลินิกแล้วมีคอมเมนต์รัวๆ เข้ามา ก็ถึงขั้นรู้สึกขยะแขยงนิดๆ.. เยอะเกินไป เพราะงั้นฉันเลยกังวลมาก และพยายามไปปรึกษาด้วยตัวเองหลายๆ ที่ที่ดูรูปในเว็บไซต์คลินิกแล้วคิดว่าโอเค (สุดท้ายสิ่งที่ฉันไปแล้วรู้สึกเองดีที่สุด) ฉันดูรีวิวพรีเมียมทั้งหมด และอ่านโพสต์บนอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับคลินิกกับผู้อำนวยการแพทย์ที่ฉันตัดสินใจจะทำแทบทั้งหมด จนเกือบถึงระดับสะกดรอยทางไซเบอร์เลย ฉันค้นด้วยพยัญชนะย่อด้วย ถ้ามีการพูดถึงแม้แต่นิดเดียว ก็สมัครเข้าคาเฟ่ทั้งหมด เลื่อนระดับสมาชิก แล้วไปถามไปทั่ว คนที่นานมากแล้วเคยเขียนว่าตัดสินใจจะผ่าตัดที่คลินิกนี้ แล้วหลังจากนั้นไม่มีการพูดถึงอีก ฉันก็ไปคอมเมนต์ถามด้วย ขอบคุณคนที่ตอบมากจริงๆ.. บางครั้งถ้าเห็นรีวิวคลินิกไม่ดี ก็ถามด้วยว่าที่ไหน แต่ดูเหมือนจะหาคลินิกที่ไม่มีโบรกเกอร์เลยได้ยาก (ถ้าไม่มีจริงๆ ฉันก็คงไม่รู้จักด้วยซ้ำ) ก็คงทำได้แค่ตั้งใจดูให้มาก เฮ้อ ยังไงก็ตาม จนถึงวันก่อนผ่าตัด ฉันก็ยังกลัวมากว่าจะทำไปแล้วเสียใจ เลยบอกแม่ว่า ก่อนผ่าตัดถ้าเห็นตอนปรึกษากับหมอแล้วรู้สึกว่าไม่ใช่ ก็ช่วยพาฉันออกมาที (แม่เก่งเรื่องแบบนี้,, ขอโทษนะคะคุณหมอ) ไม่ว่ายังไง ในวันผ่าตัด ฉันไปเจอผู้อำนวยการแพทย์ทั้งที่สั่นด้วยความกังวลแบบนั้น แต่คุณหมอก็จับไลน์ให้ต่อหน้าแม่อย่างใจดีเหมือนตอนปรึกษา แม่ดูรูปที่วางอยู่ในห้องปรึกษาแล้วพูดว่า “แบบนี้น่าจะดีนะคะ” คุณหมอก็พูดทันทีว่า “อ๋อ คุณ~~ มีไลน์ที่ต้องการชัดเจนอยู่แล้วครับ~” ฉันเลยค่อนข้างสบายใจ เพราะเหมือนคุณหมอจำสิ่งที่ฉันเคยพูดตอนปรึกษาครั้งก่อนได้ ฉันต้องการแบบธรรมชาติมากๆ ระดับที่แทบจะเห็นแค่หางด้านหลังเท่านั้น เพราะฉันเป็นสไตล์ที่ถ้าไลน์สูงขึ้นนิดเดียวก็ดูเข้มแล้ว อืม (และฉันอยากทำตาสองชั้นแบบไม่กรีดเท่านั้น ดังนั้นตั้งแต่ตอนปรึกษา ที่ไหนแนะนำแก้กล้ามเนื้อตาอ่อนแรงหรือแบบกรีด ฉันก็ตัดออกไปเลย) จากนั้นคุณหมอก็ถามอะไรหลายอย่าง เช่น อยากให้ดึงหางออกไหม แต่ฉันไม่ชอบความรู้สึกที่หางตาหักลง เลยบอกว่าขอแบบธรรมชาติ คุณหมอบอกว่าชอบตายาวเลยมักจะดึงหางออก แต่พอฉันบอกว่าชอบภาพลักษณ์น่ารัก คุณหมอก็บอกว่างั้นจะทำให้แบบนั้น การรู้ให้ชัดว่าตัวเองต้องการอะไรแล้วไปนี่สำคัญจริงๆ แต่ตอนนอนบนเตียงผ่าตัดรอยาสลบ ความรู้สึกมันน่ากลัวมากจริงๆ สั่นมาก ว้าว นี่คือการผ่าตัดจริงๆ สินะ รู้สึกแบบนั้น พยาบาลที่ใส่น้ำเกลือพูดประมาณว่า “ไม่ค่อยสั่นเลยนะคะ อิจฉาความกล้าจัง?” อะไรแบบนั้น ฉันเลยคิดในใจว่า โห ฉันสั่นมากอยู่แท้ๆ พูดอะไรเนี่ย แล้วคุณหมอเข้ามา ตอนใช้ปากกาเมจิกออกแบบให้ฉัน ก็ให้ลืมตาหลับตาจริงๆ ประมาณ 15 ครั้ง เลยรู้สึกว่าละเอียดมาก ตอนนั้นเลยแบบ ในที่สุด? สบายใจขึ้นอีกนิด จากนั้นเขาบอกว่ายาสลบจะเข้าแล้ว และฉันคิดว่าพอได้ยินคำนั้นก็หลับไปทันทีจริงๆ หลังจากนั้นความทรงจำเลือนมาก แต่เหมือนระหว่างทางมีปลุกขึ้นมา แต่เราจะรู้สึกได้ใช่ไหมว่ากำลังผ่าตัดอยู่ ฉันคงทำอะไรไปสักอย่าง จำได้แค่ว่าได้ยินคุณหมอพูดประมาณว่า “อ่า ทำ~~แบบนั้นไม่ได้นะครับ” แล้วพอออกมา ฉันมึนมากจริงๆ ได้รับถุงน้ำแข็งมาประคบเย็น แล้วได้รับกระจก ตอนนั้นคิดว่า อ้าว ค่อนข้างโอเคนะ? หลังจากกลับมาบ้าน มันดูเข้มมากจนฉันแอบกังวลนิดหน่อย แต่ทุกคนบอกว่าถ้าวันผ่าตัดเป็นประมาณนี้ก็โอเคแล้ว ฉันเลยจะรอให้บวมยุบดู! เป็นโพสต์ยาว ถ้ามีคนอ่านจนจบก็ขอบคุณขอบคุณ ถ้ามีใครกำลังกังวลและลังเลเท่าฉัน หวังว่าจะช่วยได้แม้สักนิดนะ!
รีวิวนี้เป็นรีวิวการผ่าตัดที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ