เสียใจหลังถอดแกนพยุงผนังกั้นจมูก..

ฉันใช้ชีวิตโดยมีแกนพยุงผนังกั้นจมูกอยู่ 5 ปี และถอดออกเมื่อประมาณหนึ่งเดือนก่อนค่ะ ตอนนั้นเป็นการกรอฮัมพ์ที่สันจมูกและยกปลายจมูกด้วยกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก แต่จมูกเดิมของฉันก็สูงและใหญ่ แถมยังคางถอย พอแก้จมูกแล้ว แม้แต่ที่ต่างประเทศ คนก็พูดแค่ว่าเป็นลูกครึ่งรัสเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย ฯลฯ ไม่มีใครรู้เลยว่าฉันเป็นคนเกาหลี ถ้าเป็นลูกครึ่งจริงก็คงมั่นใจได้ แต่ไม่ใช่แล้วต้องทำเหมือนใช่ มันรู้สึกแย่มาก และชีวิตที่ไม่สามารถพูดอย่างมั่นใจว่าให้ลองจับจมูกดูได้ก็ดำเนินต่อไป ฉันใช้เวลาหนึ่งปีร้องไห้ทุกครั้งที่มองกระจก แล้วจึงไปถอดออก แต่วันที่สองหลังถอด แม่พูดแบบครึ่งล้อเล่นว่า “ก่อนถอดออกดูทันสมัยกว่ามากเลย ตอนนี้กลายเป็นจมูกชมพู่ไปแล้วเนอะ?” พอแม่พูดแบบนั้น..... จู่ ๆ ใบหน้าที่เคยดูธรรมชาติและสวยสำหรับฉัน ตอนนี้กลับดูแค่น่าเกลียด... เหมือนมองเห็นแต่จมูกในอีกความหมายหนึ่ง เซลฟี่ก็ดูออกมาแย่มาก.... ทางโรงพยาบาลบอกว่ารูปก่อนศัลยกรรมหายไปแล้ว เลยไม่มีรูปให้เปรียบเทียบจริง ๆ ทั้งชีวิตที่ผ่านมา ฉันไม่เคยมีปมเรื่องจมูกชมพู่เลย.... ฮัมพ์ก็เริ่มค่อย ๆ เห็นขึ้นมาอีก... ฉันควรต้องทำอะไรอีกดี..... ฉันรู้สึกสมเพชตัวเองมากที่กลับไปหาข้อมูลเรื่องการเย็บกระดูกอ่อนหรือแกนพยุงกระดูกอ่อนหูอีก ใครก็ได้ช่วยแนะนำที ได้โปรด ฉันยังไม่ได้เริ่มใช้ชีวิตทำงานในสังคม และก็มีส่วนที่ถูกเลื่อนออกไปอย่างโง่ ๆ เพราะจมูกด้วย ถ้าเริ่มทำงาน การที่ทำศัลยกรรมมาจะเป็นข้อดีไหมคะ?? ต่อให้ดูออกแต่สวย คนจะชอบไหม? หรือจะมีแต่คนนินทาลับหลังว่าทำจมูก ทำตา? ฉันวางแผนจะไปปรึกษาจิตแพทย์ด้วย แต่ไม่รู้ว่าควรทำยังไง..

โพสต์อื่นในหมวดนี้