ฉันไปถอด Silitex อย่างเดียวมาแล้วค่ะ! (ตัดกระดูก)

แค่จมูกอย่างเดียวก็ครั้งที่ 6 แล้ว....... ครั้งสุดท้ายที่ได้นอนบนเตียงผ่าตัดค่ะ อา เป็นการเดินทางที่เลวร้ายจริงๆ ไม่อยากเจออีกแล้วค่ะ... ไม่อยากเห็นไฟบนเตียงผ่าตัดอีกแล้ว! ก่อนอื่น ฉันตัดสินใจเหลือกระดูกอ่อนหูที่ปลายจมูกและ Medpor ที่คอลัมเมลลาไว้ และถอดเฉพาะ Silitex 4.5 มม. ที่สันจมูกค่ะ เขาเปิดเพลงที่ฉันชอบให้ฟัง ระหว่างฟังก็เข้าสู่โลกแห่งการหลับ......... แต่รู้สึกเหมือนกำลังเปิดจมูก....ฮือๆ เวลาผ่านไปสักพัก ฉันก็รู้สึกตัวกลับมา การผ่าตัดยังดำเนินอยู่ และเพราะได้ยินมาว่าอาจตื่นกลางคัน เลยเตรียมใจไว้แล้ว แต่ความเกร็งนั้นก็ช่วยไม่ได้จริงๆ ค่ะ ฉันกลัวมากๆ เลยทำให้อัตราการเต้นหัวใจแกว่งหนัก... ผู้ช่วยเลยรีบไปเปิดเพลงที่ฉันชอบให้อีก ขอโทษค่ะ... ระหว่างผ่าตัดแบบนั้น..... ฉันเริ่มสาปแช่งวัสดุที่ชื่อว่า Silitex จริงๆ ค่ะ ถอดออกยากสุดๆ... ฉันลืมความรู้สึกตอนมันถูกแยกออกจากเนื้อเยื่อผิวไม่ได้เลยค่ะ แล้วตอนถึงช่วงสำคัญที่ลอกตรงหว่างคิ้ว.... ฉีดยาชาเพิ่มค่ะ ไม่รู้เพราะฉันสำออยมากหรือเปล่า แต่แค่ความรู้สึกนั้นก็ไม่ชอบแล้ว.. ฉันงอแงขอให้ทำให้หลับอีกครั้ง แต่ไม่ได้ผล.........^^; เลยโดนฉีดยาชาสามเข็มแล้วเงียบ...... ลอกออกดังครืดๆ... แล้วเย็บ........ เฮ้อ.... จริงๆ นะ... ฉันจะสาปแช่ง Silitex ค่ะ ไม่สิ จะสาปแช่งโรงพยาบาลก่อนหน้านั้น รู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปช้ามากจนแทบตาย เมื่อไหร่เวลานรกแบบนี้จะจบสักที...... เฮ้อ.. อยากให้สติหลุดไปเลยค่ะ พอเวลานรกนั้นจบลง และตอนเย็บ ฉันซาบซึ้งจนพูดกับผู้อำนวยการว่า “ขอบคุณค่ะ ขอบคุณค่ะคุณหมอ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ เหนื่อยมากนะคะ ไอเลิฟยู” แล้วก็......; ฉันคงบ้าไปแล้ว... และเรื่องตัดกระดูกที่กังวล.. เขาบอกว่าบริเวณนั้นไม่ได้แตกละเอียด หรือขรุขระอะไรแบบนั้นค่ะ อย่างน้อยก็นับว่าโชคดีมาก....... แล้วเขายังบอกว่า “สันจมูกเดิมก็มีอยู่นี่นา~” ฉันเลยลองมีความหวังมากขึ้นค่ะ ไปห้องพักฟื้นแล้วส่องกระจก คิดว่าจะเหมือนสัตว์ประหลาด แต่แทบไม่บวมและไม่มีรอยช้ำเลยค่ะ แค่ตาดูเข้ามาหากันนิดหน่อย? คงเพิ่งเริ่มต้นสินะคะ ถึงจะกลัว แต่ถ้าหลีกเลี่ยงความกลัวนี้ไม่ได้ ก็จะลองสนุกกับมันดูค่ะ...... ความสนุกของการเห็นบวมยุบลงทุกวัน.. เพราะฉันรู้จักมันแล้ว.... ตอนนี้จะจินตนาการว่าภาพลักษณ์หน้าเด็กกลับมาอีกครั้ง คิดแต่ด้านดีๆ จินตนาการไปเรื่อยๆ และใช้ชีวิตแต่ละวันอย่างบวกค่ะ! เพิ่มเติมคือ ฉันสบายดีมาก...... จน; ออกมาก็ตรงไปที่ DunX Donuts ซื้อโดนัทมาหมื่นวอน แล้วพอถึงบ้านก็กินหมดเลย ทั้งที่งอแงว่าตรงแผลเปิดเจ็บ แต่ก็กินเก่งขนาดนี้ พ่อแม่เลยบ่นว่า “แบบนั้นก็ดูอยู่ได้สบายแล้วนี่”........ ปัง!!!! ต่อไปฉันจะไม่ผ่าตัดอีกแล้วค่ะ^^ ฉันจะอยู่ตามที่เกิดมาแบบนี้แหละ จมูกนี่ ถ้าไม่ผิดรูปจริงๆ ฉันว่าจริงๆ แล้วไม่ควรไปแตะต้องเลยค่ะ! ทุกคนที่กำลังถอดออก ขอให้มีความหวังและสู้ๆ นะคะ! อย่าไปคิดเรื่องการหดรั้งอะไรพวกนั้นเลย ให้คิดว่า “ฉันเป็นคนโชคดี เรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดกับฉัน!!!” ทำใจให้เข้มแข็งแบบนี้นะคะ~! ฉันไม่ได้ถอดคอลัมเมลลาและปลายจมูกออก เลยคิดว่าการหดรั้งคงไม่มา...! และได้ยินว่าถ้าไม่ได้ถอดเพราะการอักเสบ โอกาสเกิดการหดรั้งแทบไม่มีเลยค่ะ^^