ฉันก็เป็นคนที่เคยโพสต์เพราะศัลยกรรมพัง... และเป็นคนที่เคยอ่านโพสต์ของคนที่พังแล้วตอบกลับเหมือนกันค่ะ
เลยคิดว่า ถ้าลองเปลี่ยนมุมมองกันสักนิด...ลองเอาใจเขามาใส่ใจเราดูจะเป็นยังไง
แค่ผ่าตัดพังก็ทั้งลำบากและรู้สึกไม่ยุติธรรมมากแล้ว.. คนเขียนโพสต์เพราะอยากได้รับการปลอบใจ และอยากหาทางออกสักทาง
แต่กลับมีคอมเมนต์ที่ไม่สนอะไรเลย....ตัดทุกอย่างทิ้ง...แล้วถามแค่ว่า “โรงพยาบาลนั้นที่ไหนคะ..ㅜ.ㅜ”..
สำหรับฉัน..มันรู้สึกน่าหมั่นไส้มากเลยค่ะ......เข้าใจนะคะว่าเจ้าตัวอยากเลี่ยงโรงพยาบาลนั้น
โชคดีที่..ถ้าคนเขียนโพสต์..เป็นคนใจดี..และอยากบอกทุกคนทีละคนว่าเป็นโรงพยาบาลไหน ก็ไม่เป็นไรค่ะ
แต่แค่..ในโพสต์แบบนั้น....อยากให้วางความอยากได้ข้อมูลโรงพยาบาลไว้ก่อน
แล้วเข้าไปหาเขาด้วยความรู้สึกแบบมนุษย์ก่อน
คำปลอบใจที่จริงใจสักคำ....และอย่างจริงจัง.....วิธีที่อาจช่วยให้ฟื้นตัวได้...หรือคำแนะนำที่เป็นกลางเกี่ยวกับการผ่าตัด
สิ่งแบบนี้ไม่น่าจะช่วยได้มากกว่าหรือคะ
“เธอพังที่นั่น แต่ฉันไม่มีวันพังแน่นอน!!!”
คงไม่ได้คิดกันถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ....แต่ศัลยกรรมเนี่ย..อย่างที่รู้กันว่ามีส่วนของดวงอยู่
โรงพยาบาลที่ฉันพัง คนอื่นอาจสำเร็จก็ได้
โรงพยาบาลที่คนอื่นพัง ฉันอาจสำเร็จก็ได้ค่ะ
สิ่งที่เรียกว่าแบล็กลิสต์..พูดตรงๆ ฉัน...คิดว่าไม่ได้มีความหมายมากขนาดนั้น..
เหมือนว่าต้องมีดวงของตัวเอง...บุญของตัวเองด้วย
สภาพร่างกายของศัลยแพทย์ในวันนั้น ㅋㅋ ก็น่าจะมีส่วน..
แล้วหน้าของเราเป็นเคสที่เหมาะจะศัลยกรรมให้สำเร็จหรือเปล่า...ก็น่าจะสำคัญด้วยค่ะ..
พอผ่านศัลยกรรมมาหลายครั้ง สิ่งที่รู้สึกคือ..
ต้องใช้จิตใจให้ดี....เรื่องที่เราทำ ทุกอย่างที่เราทำ..
แม้กระทั่ง.....ศัลยกรรมที่เราทำก็ดูเหมือนจะสำเร็จไปด้วยค่ะ
ฉันคง..ไม่ได้ใช้ชีวิตด้วยจิตใจที่ดีพอมาตลอดสินะคะ.ㅜ.ㅜ.ㅜ. เฮ้อ.ㅜ.ㅜ.
สำหรับคนที่เจ็บปวดจากความล้มเหลว..คอมเมนต์ที่กลายเป็นบาดแผลอีกชั้นหนึ่ง เราน่าจะช่วยกันงดไว้ดีกว่าไหมคะ
ทุกคน....ขอให้ตั้งสติให้ดีและผ่านสงครามกับศัลยกรรมไปให้ได้นะคะ........
ถูกใจ 0