ฉันเป็นคนขี้กลัวมากค่ะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังรับการผ่าตัดกรามเหลี่ยมและผ่าตัดตัดกระดูกแบบ T ตอนนี้จะเขียนรีวิวแบบตรงไปตรงมานะคะ ปกติฉันยึดติดกับกรามเหลี่ยมมากเกินไป จนใช้เส้นผมบังรูปหน้าอยู่ตลอด แต่หลังผ่าตัด ฉันถึงได้รู้ว่าการใช้ผมบังใบหน้านั่นแหละเป็นเรื่องแปลก ตอนนี้สามารถเหน็บผมไว้หลังหูและมัดผมออกไปข้างนอกได้แล้ว~ ถึงขั้นสงสัยว่าเมื่อก่อนฉันใช้ผมบังหน้าเดินไปมาได้ยังไงㅎㅎ
รีวิวการผ่าตัด วันผ่าตัดต้องงดอาหาร งดสูบบุหรี่ งดดื่มแอลกอฮอล์ แต่ฉันฝ่าฝืนเรื่องงดบุหรี่ค่ะ... เลยโดนดุ.. ㅎㅎ จริงๆ ฉันบอกพี่พยาบาลว่าสูบไปหนึ่งสองมวน แต่ความจริงสูบไปประมาณห้าหกมวน.. พอพี่พยาบาลบอกว่าถ้าแบบนี้จะผ่าตัดไม่ได้ ฉันก็เริ่มกังวล และเพราะอย่างนั้นเลยมีเวลารอนิดหน่อย พอตัดสินใจผ่าตัดแล้ว ก็เข้าแอร์ชาวเวอร์แล้วนอนบนเตียงผ่าตัด ฉันที่ขี้กลัวก็สั่นไปหมด เตียงผ่าตัดเย็นมากจริงๆ.. (คงเป็นเพราะรู้สึกไปเองว่าเย็น) พอให้น้ำเกลือแล้วก็หมดสติไปเหมือนเป็นลมเลย.. ㅎㅎ เพราะเสียงดัง และพี่พยาบาลเรียกอยู่เรื่อยๆ ถึงจะไม่อยากตื่นและหงุดหงิด แต่ฉันก็ตื่นค่ะ! หลังจากนั้นก็พูดไม่ได้เลย~ ฉันไม่ได้อ่านรีวิวศัลยกรรมมาเยอะมาก แต่ก็เคยอ่านอยู่บ้าง ส่วนใหญ่เขียนว่าไม่เจ็บมาก พอทนได้ ฉันเลยรู้สึกเหมือนถูกหักหลังมาก ความเจ็บที่ฉันเจอ ควรเรียกว่าแสบๆ ปวดๆ ไหมนะ? มันเป็นความเจ็บที่เกินกว่าที่จินตนาการไว้ ขากรรไกรเจ็บมากๆๆ เลยค่ะ! พี่พยาบาลให้สิ่งที่เรียกว่ายาแก้ปวดแบบกดเองไว้ บอกว่าเวลาปวดให้กด ฉันก็ต้องกดมันตลอด.. พูดก็ไม่ได้ เอาแต่กดยาแก้ปวดแบบกดเองอย่างเดียว,,ㅜㅜ น้องชายฉันมาที่ห้องผู้ป่วยด้วยค่ะㅋㅋ ฉันเคยจับมือน้องชายก็ตอนเป็นเด็กเท่านั้น ตั้งแต่โตมาแบบตอนนี้ไม่เคยจับมือเขาเลยสักครั้ง แต่ตอนนั้นฉันจับมือน้องชายไว้แน่นและปล่อยไม่ได้เลยㅋㅋㅋㅋ เจ็บขนาดไหนกันนะ.. ㅠㅠ คอก็เจ็บมากค่ะ เสียงแหบไปหมด และแสบๆ จนพูดไม่ค่อยออก ดื่มน้ำก็ไม่ได้ เลยต้องอดทนแล้วอดทนอีก จนถึงรุ่งเช้าพี่พยาบาลถึงเอาหลอดเสียบในน้ำหนึ่งแก้วให้ ปากห่อไม่ได้ การงับหลอดก็ยาก และดูดก็ไม่ได้ เลยดื่มน้ำอย่างยากลำบากแบบครึ่งอากาศครึ่งน้ำ.. พยาบาลเข้ามาตามเวลาที่กำหนดเพื่อเปลี่ยนถุงประคบน้ำแข็งให้.. ยิ่งเวลาผ่านไปก็รู้สึกว่าเริ่มดีขึ้น และความเจ็บก็ค่อยๆ ลดลง เริ่มพูดได้นิดหน่อย และไปห้องน้ำเองได้ดีแล้ว
แต่ถ้าถามว่าสิ่งที่ไม่สะดวกที่สุดคืออะไร ก็คือเตียงในห้องผู้ป่วยค่ะ! อันนี้แย่ที่สุดจริงๆ ถึงขั้นคิดว่าเวลาตัดสินใจผ่าตัดต้องพิจารณาเตียงในห้องผู้ป่วยด้วยเหรอ;; ฉันรู้อยู่แล้วว่าต้องนอนเหมือนนั่ง และก็คงต้องทำแบบนั้น แต่นอนเหมือนนั่งแล้วขาก็ยังเหยียดตรงไม่ได้ด้วย ต่อมาข้อเข่าก็เริ่มปวดอีก ฉันก็ไม่ได้สูงอะไรเลย (ต่ำกว่า 165 ซม.) แต่ความยาวเตียงไม่พอดี และด้านล่างเตียงถูกแผ่นไม้ปิดไว้ ฉันบอกพี่พยาบาลว่ามันไม่สบายมาก เหยียดขาไม่ได้ เขาก็บอกว่าช่วยไม่ได้ㅎㅎ คืนนั้นทำให้ฉันเครียดมากแค่ไหนก็ไม่รู้.. นอนไม่หลับและครางอยู่ตลอดㅎ อยากรีบกลับบ้านมากๆ เลยค่ะ,, ㅋㅋ
ความกลัวตอนถอดสายระบายเลือด... จริงๆ นะ.. ㅎㅎ ไม่ได้เจ็บถึงขนาดนั้นค่ะ~ แค่หน้าจะย่นนิดหน่อย แบบอ๊ะ แสบ ประมาณนั้น?? แสบๆ~ ㅎㅎ ตอนตัดไหม! ความกลัวเรื่องนั้นก็.. ไม่ธรรมดาเหมือนกันㅎㅎ ตอนนั้นก็แสบๆ นิดหน่อยแล้วก็จบค่ะ กลับกัน พอตัดไหมแล้วรู้สึกโล่งดี~^^ หลังจากนั้นก็ไม่มีความเจ็บเลย นอกจากความไม่สะดวกเรื่องกินและนอน อาการบวมก็ยุบดี ได้รับการดูแลหลังผ่าตัดจากโรงพยาบาลดีด้วย ตอนนี้นอกจากบวมเล็กๆ น้อยๆ ที่เหลืออยู่ ก็สมานตัวดีมากค่ะ~^^ เหมือนมันเป็นคางของฉันมาตั้งแต่เดิม จนจำสมัยก่อนไม่ได้ แต่พอเทียบกับรูปเก่าแล้วก็ได้แต่ทึ่งว่ามาเป็นแบบนี้ได้ยังไง แล้วดูเหมือนว่าการผ่าตัดตัดกระดูกแบบ T จะใช้เวลานานกว่าการผ่าตัดกรามเหลี่ยมนะคะ ตอนนี้คางด้านหน้ายังตึง ไม่สบาย และมีความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ ส่วนกราม ตอนนี้เท้าคางก็ได้ นอนตะแคงก็ไม่เป็นไรแล้ว~ โดยส่วนตัวฉันแนะนำการผ่าตัดกรามเหลี่ยม แต่การผ่าตัดตัดกระดูกแบบ T ฉันคิดว่าน่าจะลองคิดให้ดีอีกหน่อยค่ะ อาจเป็นเพราะความกังวลของฉันเองก็ได้~ ฉันจะลงรูปก่อนและหลังผ่าตัดนะคะ
ถูกใจ 0