พออายุมากขึ้น ไขมันบนหน้าก็หายไปอย่างรวดเร็ว.. ไลน์หน้าดูแข็ง.. แล้วคงไม่สามารถเพิ่มไขมันแค่บนหน้าได้ สุดท้ายเลยตัดสินใจผ่าตัด.. อา... ไม่คิดเลยจริงๆ ว่าจะลำบากขนาดนี้ ㅠ_ㅠ
คืนวันแรกหลังผ่าตัด.. พอตื่นจากการดมยาสลบ ทั้งตัวก็สั่นไปหมด ยังไม่ถึงชั่วโมงก็ตื่นขึ้นมาเรื่อยๆ มีเลือดออกจากจมูก และมีเสมหะปนเลือดออกมาเยอะมาก.. คนอื่นดูเหมือนจะไม่ค่อยเป็นเท่าไร แต่ฉันมีเสมหะปนเลือดออกมาเยอะเป็นพิเศษ เลยทรมานมากค่ะ
เพราะบ้านอยู่ต่างจังหวัด วันต่อมาเลยออกจากโรงพยาบาลแล้วพักที่โรงแรมที่เชื่อมกับคลินิก 3 วัน.. นอนราบก็ไม่ได้ ต้องนั่งพิงแล้วหลับเป็นพักๆ.... ส่วนการกิน ปากบวมมากจนกินอะไรแทบไม่ได้..ㅠㅠ คอเจ็บมากเพราะไอและเสมหะปนเลือด จนกลืนน้ำลายยังไม่ได้ สุดท้ายเสียงก็ไม่ออก.. แม้แต่เสียงแหบก็ยังไม่มี....
ทรมานจนคิดว่า หรือฉันจะตายแบบนี้นะ.. ตั้งแต่วันแรก ตากับริมฝีปากบวมตุ่ย พอวันที่ 3 ตอนเช้าลืมตาแล้วมองไม่เห็นข้างหน้า ใจหายวูบเลยค่ะ.. บวมมากจนข้างขวาปวดไมเกรนด้วย วันสุดท้ายนี่แทบเอาตัวไม่รอดเลย เขาบอกว่าฉันเป็นคนที่หน้าแทบไม่มีไขมันจริงๆ เลยไม่คิดว่าจะบวมขนาดนี้.,, เฮ้อ
แกะผ้าพันแผลแล้วกลับบ้านมา... ตาทั้งสองข้างเหมือนแต่งหน้าด้วยรอยช้ำสีแดง หูก็ช้ำไปหมด... ใต้ตาทั้งสองข้าง.. บริเวณกราม.. แล้วก็ถึงคอมีรอยช้ำสีเขียวอมเหลือง ริมฝีปากยังบวมอยู่ และตั้งแต่ด้านในปากออกมาถึงด้านนอกมีรอยช้ำสีดำ... สภาพเกินจินตนาการจริงๆ... เฮ้อ.... เหมือนเชร็ค.. เหมือนเจ้าหญิงฟิโอน่าเลย....
เขาว่ากันว่าแค่แกะผ้าพันแผลก็เหมือนรอดแล้ว... แต่สำหรับฉันยังไม่ใช่ค่ะ.. พูดยังไม่ชัด แต่โชคดีที่เสียงออกแล้ว ตอนนี้ยังทานอาหารนิ่มๆ อย่างโจ๊ก ซุป และไข่ตุ๋นอยู่ค่ะ ด้านในปากก็ยังบวมมาก เลยไม่อยากให้ระคายเคือง และยังมีไหมเย็บอยู่ด้วย เลยจะพยายามระวังให้มากที่สุดจนกว่าไหมจะละลายหายไป อยากให้บวมยุบเร็วๆ จัง ㅠ_ㅠ
ถูกใจ 0