บอกว่าเป็นรีวิวสุดท้ายแล้ว แต่กลับมาอีกแล้วค่ะ

อาการบวมยุบไปเยอะแล้ว ความรู้สึกเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมก็ไม่ได้มาก ทรงก็ไม่ได้แย่มาก แถมเปิดแผลสองครั้งภายในหนึ่งเดือน บวมควรจะหนักมาก แต่ก็ไม่ได้เป็นแบบนั้น ถึงอย่างนั้น เหมือนพอดีขึ้นนิดหน่อย ก็จ่ายเงินอีกแล้วได้ความน่าเกลียดกับปัญหาทางใจมา บอกว่าจะออกจากชุมชนนี้แล้ว แต่ก็กลับมาอีก ขอโทษที่แทนที่จะให้กำลังใจ กลับมาเขียนรีวิวที่หนักใจแบบนี้ค่ะ ทั้งที่บอกตัวเองว่าเป็นหน้าของตัวเอง อย่ายอมแพ้ แต่ทั้งกายและใจก็เหนื่อยล้า เรื่องเงินก็ด้วย วันพฤหัสหน้า จะไปปรึกษาอีกครั้ง และตั้งใจจะเอาทุกอย่างที่เหลืออยู่ออกค่ะ ถ้าเขาบอกว่าระยะฟื้นตัวจะนาน และทรงจะเปลี่ยนมาก อย่างน้อยก่อนเปิดเทอมก็จะเอากระดูกอ่อนหูออกให้หมดค่ะ

รู้สึกผิดต่อพ่อแม่มากจริงๆ แต่แสดงออกไม่ได้ กลัวว่าจะซึมเศร้า เลยตั้งใจออกไปข้างนอกให้มากขึ้น บอกตัวเองว่าให้เรียนไปแล้วรอให้ชิน แต่ก็เอาแต่ค้นหาเรื่องการเอาออก และรู้สึกทรมานค่ะ

รู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพชค่ะ

อายที่จะบอกเพื่อนๆ ด้วย

จริงๆ ก็แค่กรีดตามแนวชั้นตาสองชั้นเดิม กับศัลยกรรมปลายจมูก

ถ้ามองอีกแง่ก็ไม่ใช่ผ่าตัดใหญ่ แต่กลับทำให้ฉันทรมานมากเหลือเกิน

กินได้แทบจะแค่วันละมื้อ นอนก็ไม่หลับสนิท

อยู่โซลก็จริง แต่ไปกลับอับกูจองเหนื่อยมากค่ะ

ตอนนี้เพิ่งครบหนึ่งเดือน และหนึ่งสัปดาห์หลังเอาออก แต่ปรับตัวยากมากค่ะ

เคยเป็นคนมั่นใจในตัวเองสูง สดใส ได้เข้ามหาวิทยาลัยและคณะที่อยากเข้า หลังจากอุบัติเหตุทางการแพทย์ครั้งใหญ่ ก็ไม่ได้คิดเรื่องศัลยกรรมแล้ว

แต่พอเข้าไปเรียน ก็คิดถึงวันที่จะศัลยกรรมแล้วสวยขึ้น ตั้งใจเรียน ระหว่างเทอมก็ไปปรึกษา ดูรีวิว หลังปิดเทอมไม่ได้ไปเที่ยว แต่ตั้งใจจะผ่าตัด ฟื้นตัว แล้วฝึกงานหนึ่งเดือน ทุกอย่างพังหมดค่ะ

ตอนนี้มีแต่เรื่องโรงพยาบาล บ้าน และการเอาออก

แต่ก็เป็นหน้าของตัวเอง เลยพยายามไม่ยอมแพ้ค่ะ

อีกหนึ่งสัปดาห์จะไปปรึกษาเรื่องเอากระดูกอ่อนหูออก

ส่วนเสาค้ำกระดูกอ่อนผนังกั้นจมูก ตั้งใจจะทำด้วยเงินตัวเองตอนฤดูหนาวค่ะ

อ่านโพสต์ของฉันแล้วทุกคนอาจจะกังวลมากขึ้น แต่อย่าเป็นแบบนั้นเลยนะคะ อย่ายอมแพ้จนถึงที่สุด แล้วมาพยายามให้พอใจกันนะทุกคนㅜㅜ ขอโทษที่ช่วงไม่กี่วันนี้โพสต์เยอะเกินไปค่ะ

ถูกใจ 1