วันนี้เป็นวันสุดท้ายของสัปดาห์ที่ 3 หลังผ่าตัดค่ะ.. พรุ่งนี้ก็เข้าสัปดาห์ที่ 4 แล้ว..
ฉันคอยปิดโหนกแก้มเวลาออกไปข้างนอกอยู่เสมอ คนรอบตัวเลยคงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันผ่าตัดโหนกแก้มมา แต่ฉันพอใจกับโหนกแก้มมากค่ะ.. เพียงแต่กังวลนิดหน่อยที่คางดูเด่นขึ้นและหน้าดูยาวขึ้น ㅋ
ปัญหาคือ.....ตาค่ะ....
เรื่องตา ฉันเสียใจจริง...ๆ มากๆ ว่าทำไปทำไม จนถึงสัปดาห์ที่แล้วเหมือนอยู่ในระดับซึมเศร้าเลยค่ะ... คนรู้จักทุกคนถามว่าทำทำไม.. บอกว่าก่อนทำดีกว่า...แบบนั้น ตัวฉันเองก็คิดเหมือนคนที่พูดแบบนั้น เลยเจ็บปวดใจมากค่ะ...ตอนนี้ก็ยังเจ็บอยู่...
ข้างหนึ่งเป็นตาสองชั้นหลบในจนแทบมองไม่เห็น ส่วนอีกข้างมีชั้นตาสองชั้นที่สวยอยู่แล้ว... เพราะมันไม่เท่ากัน เลยกังวลมากจนคิดจะทำตาสองชั้น.. แต่พอจะทำจริงๆ ก็อยากให้เส้นใหญ่กว่าเส้นตาสองชั้นสวยๆ ที่มีอยู่เดิมนิดหน่อย.. แถมหัวตาก็ไม่ได้เป็นแบบอึดอัดมากขนาดนั้น... ฉันก็เสียใจที่ใจอ่อนตอนเขาแนะนำให้เปิดหัวตา.... เป็นความโลภเองค่ะ... แค่เพราะเปิดหัวตาก็ดูหนักหน้าอยู่แล้ว แต่เส้นด้านหน้ายังเริ่มจากด้านบนอีก เป็นเส้นชั้นตานอกที่ต่ำมาก?? ฉันเหมาะกับชั้นตาในมากกว่า...ㅠㅠ
ตอนนี้มาคิดดู ถ้าไม่เปิดหัวตา ไม่ไปแตะตาข้างที่สวยอยู่แล้ว และทำแค่ข้างที่เป็นตาสองชั้นหลบในให้เข้ากับตาข้างสวย ก็น่าจะได้ผลลัพธ์ที่พอใจ...ฉันคิดแบบนั้นค่ะ ㅠㅠ
สุดสัปดาห์นี้จะไปแก้เฉพาะไหมเย็บจุดออกค่ะ... อยากทำแก้เปิดหัวตาด้วย แต่แบบนั้นต้องรอให้ผ่านไป 6 เดือนก่อน..
ก่อนอื่น แค่อยากเอาชั้นตาสองชั้นที่ดูฝืนๆ หนักหน้า และไม่เหลือความเป็นฉันคนเดิมนี้ออกไป...ถึงจะรู้สึกว่าอยู่ต่อได้...
แต่ละวันจริงๆ...ทรมานมากค่ะ...
คนอื่นทำตาสองชั้นแล้วสวยขึ้นกันหมด ทำไมต้องเป็นฉันที่ออกมาแบบนี้ด้วย ㅠㅠ
เขาบอกว่าเป็นเพราะบวม ให้รอดูอีกหน่อย... แต่ถ้ารอต่อไป ฉันรู้สึกเหมือนจะตายจริงๆ... เมื่อก่อนภาพลักษณ์ฉันดูหน้าเด็ก ใจดี และน่ารัก
แต่ตอนนี้ดูแก่ขึ้น ดุขึ้น...ตาที่ฝืนๆ ไม่เข้ากับใบหน้า...
ถ้าเอาไหมเย็บจุดออก จะมีเรื่องให้เสียใจมากกว่านี้ไหมคะ ㅠㅠ ได้โปรด ฉันไม่อยากเจ็บปวดไปมากกว่านี้แล้ว ㅠㅠ
ถูกใจ 4