ตั้งแต่ประถม ฉันมีทั้งสายตาสั้นและเอียงรุนแรง (-4.5) ถ้าไม่มีแว่นก็เหมือนเมา โฟกัสไม่ได้ รู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวเอง และใช้ชีวิตแบบนั้นมาตลอดชีวิต แว่นก็ไม่สะดวกและไม่สวย เลยเริ่มใส่คอนแทคเลนส์สี พอใส่นานขึ้น ตาก็แห้งมาก เจ็บ และอึดอัด ระหว่างนั้นเห็นน้องแท้ๆ ผ่าตัดแล้วบอกว่าสบายมาก ฉันเลยคิดแล้วคิดอีก พอตัดสินใจได้ก็ไปโรงพยาบาลเพื่อปรึกษาทันที ความคิดตอนนั้นค่อนข้างประมาทจริงๆ แต่คิดว่าอะไรดีก็คือดี เลยปรึกษาวันนั้นแล้วผ่าตัดทันที ตอนถึงเวลาผ่าตัดจริงก็สั่นนิดหน่อย แต่จริงๆ แค่ไม่กี่วินาที โลกก็พร่ามัว แล้วเหลืองๆ แล้วรู้สึกโล่ง จากนั้นก็จบ ฉันออกมาแบบงงๆ แล้วก็คิดว่าอาจเป็นเพราะตัวเองกังวลเกินไปหรือเปล่า ทันทีหลังผ่าตัดออกมาก็ปกติดี เลยขึ้นรถไฟใต้ดินที่แน่นมากกลับบ้าน ระหว่างทางตาก็ค่อยๆ เริ่มแสบขึ้น กลับถึงบ้านแบบน้ำตาน้ำมูกไหลพราก ตรงนั้นก็แอบเสียใจอยู่ㅋㅋㅋ ผ่านไปหนึ่งวันก็ปกติดี วันถัดมาไปโรงพยาบาลตรวจทันทีและถอดเลนส์ป้องกันออก สายตาได้ประมาณ 0.9 มั้ง? ประมาณนั้น เลยเสียดายนิดหน่อยที่ไม่ถึง 1.0 แต่แค่ไม่ต้องใส่แว่นก็ดีแล้ว และเขาบอกว่าเมื่อเวลาผ่านไปจะดีขึ้นอีกนิด ฉันเลยทำตามที่สั่ง หยอดยาดีๆ หยอดน้ำตาเทียมดีๆ พอไปตรวจสัปดาห์ที่ 2 ก็ได้ 1.0 หลังจากนั้นพอกลับไปอีกครั้งหลังหนึ่งเดือน ข้างหนึ่งได้ 1.0 อีกข้างน่าจะ 1.2 ต้องไปอีกครั้งหลังครบ 3 เดือน เลยอยากรู้ว่าตอนนั้นจะได้เท่าไหร่ เรื่องผลข้างเคียงฉันก็ไม่ค่อยรู้ แต่หลังผ่าตัดประมาณ 2 สัปดาห์มีภาวะตาแห้ง เลยได้รับการรักษาด้วยเลเซอร์ประมาณ 2 ครั้ง อาจเพราะเดิมทีสายตาไม่ดีอยู่แล้ว เลยไม่รู้ว่าแสงฟุ้งอะไรแบบนั้นคือชินแล้วหรือไม่มี ถ้าไม่มีอะไรไม่สบายก็น่าจะถือว่าไม่มีใช่ไหม ถ้าถามว่าย้อนเวลากลับไปจะทำอีกไหม ฉันจะทำอีกแน่นอน เพิ่งรู้ครั้งแรกว่าชีวิตที่ไม่มีแว่นมีความสุขขนาดนี้ ขอบคุณที่อ่านนะ ขอให้ทุกคนผ่าตัดโดยไม่มีผลข้างเคียงและพบความสว่าง!!!!!!
ถูกใจ 0
อีโมติคอนแสดงความเห็นใจ
Translating
ต้องการบันทึกรีวิวนี้หรือไม่? +0
รีวิวนี้เป็นรีวิวศัลยกรรมที่มุ่งเน้นความงามแบบธรรมชาติ