ตอนอายุยี่สิบ แม่พาฉันไปคลินิกศัลยกรรมแห่งหนึ่งในกังนัม แล้วฉันก็ทำศัลยกรรมปรับกล้ามเนื้อตา + เปิดหัวตา + กรีดทำตาสองชั้น ราคา 3 ล้านวอน แพงเกินไปมาก และผู้อำนวยการคลินิกก็ไม่เป็นมิตรเลย แต่แม่บอกว่าของแพงย่อมมีเหตุผลที่แพง และยืนกรานว่าจะทำที่นี่ ฉันก็เลยเชื่อและทำ แต่ระหว่างผ่าตัดมันกลายเป็นบาดแผลทางใจจริง ๆ หมอเอาแต่พูดประมาณว่า “โธ่เว้ย” แล้วก็ “เฮ้อ ทำยังไงดี” ระหว่างทำผ่าตัด ฉันนอนอยู่ก็จริง แต่พอหมอเป็นแบบนั้น ฉันก็แทบจะบ้าเหมือนกัน เขาแก้การปรับกล้ามเนื้อตาโดยคลายออกแล้วทำใหม่ วนขั้นตอนนี้ถึงสามครั้ง ผลลัพธ์ก็พังค่ะ มันดูไม่เป็นธรรมชาติมาก และไลน์ตาก็แย่มาก มีแต่น้ำตา ฉันเลยไปโรงพยาบาลอื่นเพื่อทำแบบเย็บ埋 โดยขยายแค่ปลายไลน์ตาออกเล็กน้อย แต่คงเพราะเป็นแบบเย็บ埋 มันเลยหลุดออกมาอีก ฉันเบื่อและเหนื่อยกับการผ่าตัดมาก แต่ทุกครั้งที่ส่องกระจกก็โกรธจริง ๆ ทำไมฉันถึงโชคร้ายขนาดนี้นะ
ถูกใจ 0