ตอนนี้.. มีใคร.. ใช้ชีวิตแบบเดียวกับฉันอยู่ไหมคะ ต่อให้พยายามทำใจให้เข้มแข็งแค่ไหน.. ก็พังลงมา เขาบอกว่าไม่มีวิธีอื่นแล้ว และไม่มีอะไรที่ทำได้แล้ว เพราะจำนวนครั้งที่ผ่าตัดก็มากแล้วด้วย.. ไม่มีคอลัมเมลลา ปีกจมูกตกและผิดรูป เห็นรูจมูก และสั้น.. ชีวิต.. ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ฉันเหมือนกำลังดิ้นรนอยู่ในโคลนตม ตัวฉันเองแบบนี้มันช่าง.. ความรู้สึกน่าสังเวชเหมือนอยู่คนเดียวบนโลก.. ความนับถือตัวเองตกลงไปถึงพื้นมานานแล้ว.. ต่อให้คิดว่า ถ้าเห็นคนที่น่าสงสารกว่าฉันในทีวี ฉันควรต้องกล้าขึ้น.. แต่พอเป็นอย่างนั้นแล้ว เมื่อเห็นคนจริงๆ ที่เดินผ่านไปมาในละแวกบ้าน ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองต่ำต้อยเกินไปและไม่มีความมั่นใจเลย ช่วงเวลาที่แม้แต่เงยหน้าก็ยังทำไม่ได้.. ก็พังลงมาอีกครั้ง.. มีใครเหมือนฉันไหมคะ.. ที่ไม่มีวิธีอื่นอีกแล้ว เลยแค่ยอมรับความจริงและใช้ชีวิตอยู่ ฉัน.. ทรมานมาก... คงไม่มีใครที่เข้าใจหัวใจที่เจ็บปวดนี้และมีความเจ็บปวดแบบเดียวกับฉัน.. ใช่ไหม
ถูกใจ 1