วันที่ 3 หลังผ่าตัดกรามเหลี่ยมแบบโค้งยาว

ครบ 3 วันพอดีหลังผ่าตัดกรามเหลี่ยมแบบโค้งยาวแล้วค่ะ! ก่อนผ่าตัดคิดหนักมาก แล้วก็กลัวมากด้วย แต่พอทำจริง ๆ แล้วรู้สึกโล่งใจนะคะ ตอนนี้ยังมองไม่เห็นไลน์หน้าเลยเพราะบวม แต่ก็คิดว่าโชคดีแล้วที่รอดกลับมา และไม่มีอาการเส้นประสาทเสียหายหรือความรู้สึกผิดปกติอะไรแบบนั้น ตา จมูก ปากของฉันโอเค แต่รู้สึกว่ารูปหน้าเป็นจุดลบมาก ๆ เลยเครียดสุด ๆ มาตั้งแต่เด็ก พอเข้ามหาวิทยาลัย เพื่อน ๆ ไปทำตาสองชั้นแล้วสวยขึ้น แต่ฉันมีตาสองชั้นอยู่แล้ว อยากสวยขึ้นแต่การผ่าตัดที่ทำได้ก็มีแค่การกรอกระดูกที่อันตราย เลยรู้สึกไม่ยุติธรรมมาก..จริง ๆ ก็เลยเคยไปฉีดโบท็อกซ์ด้วย แม้จะได้ผล แต่ก็มีขีดจำกัดอยู่ดี.. เลยคิดแล้วคิดอีก จนครั้งนี้ตัดสินใจผ่าตัดค่ะ! เป็นศัลยกรรมครั้งแรกของฉัน แต่ดันเป็นการดมยาสลบ แถมต้องยุ่งกับกระดูกด้วย เลยกลัวค่อนข้างมาก วันผ่าตัดพอไปถึงโรงพยาบาลก็สั่นเลย แต่คุณหมอออกแบบให้ แล้วจับมือบอกว่ามาพยายามให้ดีด้วยกันนะ เลยคลายกังวลลงได้นิดเดียว ก่อนเข้าห้องผ่าตัด ที่ห้องพักผู้ป่วย(?) ได้เจอวิสัญญีแพทย์ แล้วพอได้ยาคลายกังวล การผ่าตัดก็เสร็จแล้ว.. จริง ๆ จำไม่ได้เลยว่าตัวเองเดินเข้าห้องผ่าตัดไปเอง จำได้แค่ลาง ๆ ว่าพี่พยาบาลบอกให้ขยับไปนั่งบนเตียงผ่าตัด แต่ตอนนั้นฉันไม่ค่อยมีสติ เลยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเข้าไปในห้องผ่าตัดแล้ว อาจเพราะอย่างนั้น เลยไม่มีความกลัวตอนขึ้นเตียงผ่าตัด?? เลย ตอนนั้นได้ยาคลายกังวลแล้วงัวเงีย ๆ คิดว่าดีมากจริง ๆ.. ที่อื่นได้ยินว่ามีสติอยู่จนเกือบถึงตอนสูดดมแก๊สยาสลบ ㄷㄷ ถ้าเป็นแบบนั้นคงน่ากลัวกว่านี้ หลังผ่าตัดเสร็จ แม่บอกว่าฉันนั่งรถเข็นกลับมาที่ห้องพักผู้ป่วย แต่เรื่องนี้ก็จำไม่ได้เหมือนกัน.. ตอนนั้นยาสลบคงยังไม่หมดฤทธิ์ แต่พอถึงช่วงหนึ่ง จู่ ๆ! ก็มีสติขึ้นมา แล้วคิดว่านี่ที่ไหน?? ผ่านไปไม่กี่วินาทีก็นึกได้ว่า อ้อ วันนี้เป็นวันที่ฉันผ่าตัดนี่นา.. แล้วก็ได้สติค่ะ.. ช่วงที่คิดว่า ว้าว ฉันรอดกลับมาอย่างปลอดภัยแล้วนี่เอง ก็รู้สึกว่าหน้าถูกบีบรัดแรงมาก เหมือนมีใครมาต่อยคางด้วยกำปั้นนิด ๆ? ไม่ได้เจ็บจนทนไม่ได้ แต่ความรู้สึกชา ๆ อึดอัด ๆ นี่มันอึดอัดมากจริง ๆ คิดว่าเพราะพันผ้ากดรัดไว้แน่น ด้านในมีผ้ารัดหน้า แล้วในปากก็อัดสำลีไว้เต็มไปหมด.. แต่เพราะไม่ได้ใส่สายระบายเลือด เลยรู้สึกอึดอัดน้อยลงหน่อย.. ที่ที่ฉันทำเขาไม่ใส่สายระบายเลือดค่ะ.. อ้อ แล้วฉันทำแค่กรามเหลี่ยม ไม่รู้ว่าเพราะเวลาผ่าตัดสั้นหรือเปล่า แต่คอไม่เจ็บอย่างที่คิดจริง ๆ!! ประมาณเจ็บคอแบบเป็นหวัดเท่านั้น?? วันถัดจากผ่าตัด คอไม่เจ็บเลยจริง ๆ ไม่รู้ว่าฉันถูกกับการดมยาสลบ หรือเวลาผ่าตัดสั้น หรือวิสัญญีแพทย์เก่ง แต่ยังไงคอก็ไม่เจ็บค่ะ!! อันนี้คิดว่าโชคดีจริง ๆ ก่อนผ่าตัดกังวลว่าจะเจ็บคออยู่ค่ะ.. ฉันผ่าตัดตั้งแต่เช้า แล้วประมาณ 6 โมงเย็น?? ก็ติดเทปแล้วออกจากโรงพยาบาลค่ะ! ตอนออกจากโรงพยาบาล นอกจากหน้าตึง ๆ นิดหน่อยก็โอเค เลยคิดว่าเป็นการผ่าตัดที่พอทำได้กว่าที่คิด.. อย่างอื่นไม่รู้ แต่ถ้าทำแค่กรามเหลี่ยม ฉันว่าไม่ใช่การผ่าตัดที่เจ็บมาก ความไม่สะดวกมันมากกว่าความเจ็บเยอะเลย ก่อนผ่าตัดฉันคิดว่า ความไม่สะดวกฉันทนได้ ขอแค่ไม่เจ็บก็พอ! แต่พอผ่าจริง อาหารก็เคี้ยวไม่ได้ดี ในปากบวมมากจนแปรงฟันไม่ได้ ต้องบ้วนปากบ่อย ๆ ต้องใส่ผ้ารัดหน้าอีก เลยเครียดกว่าที่คิดเยอะ แต่เรื่องนี้เวลาคงช่วยแก้ได้ใช่ไหมคะ?? แล้วอาการบวมคือวันที่ 2-3 พีคสุดจริง ๆ ว้าว จริง ๆ ก่อนผ่าตัดฉันมีความไม่สมมาตรอยู่แล้ว เลยเลาะกล้ามเนื้อข้างหนึ่งมากกว่า และตัดกระดูกมากกว่า ข้างหนึ่งของหน้าตอนนี้เหมือนลูกโป่งจริง ๆ.. ลองจับดูเหมือนลูกบอลเด้ง ๆ เลย?? โอ๊ย อยากให้เวลาผ่านไปเร็ว ๆ จริง ๆ ทุกครั้งที่ส่องกระจกก็ถอนหายใจ แต่โรงพยาบาลดูแลหลังผ่าตัดดี เลยตั้งใจจะไปบ่อย ๆ เขาบอกว่าจะทำเลเซอร์ สระผม มาสก์หน้า?, คลื่นวิทยุ อะไรแบบนี้ให้.. จริง ๆ โรงพยาบาลที่ฉันผ่าตัดราคาค่อนข้างแรงกว่าที่อื่น เลยตั้งใจจะไปดูแลหลังผ่าตัดบ่อย ๆ ไม่เสียใจที่เลือกโรงพยาบาลนี้ค่ะ ฉันเคยคิดว่าแค่หมอผ่าตัดเก่งก็พอ แต่พอผ่าตัดเสร็จจริง ๆ ก็เริ่มกังวลไปหมดว่าผ่าตัดออกมาดีไหม อันนี้เป็นผลข้างเคียงหรือเปล่า แต่คุณหมอแวะมาตรวจเรื่อย ๆ หลังผ่าตัด วิสัญญีแพทย์ก็เข้ามาดูเรื่อย ๆ สิ่งเหล่านี้ทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ.. พยาบาลก็ใจดีด้วย!! สัปดาห์หน้าจะตัดไหมแล้ว ทั้งอยากรีบตัดออก ทั้งกลัวว่าจะเจ็บ.. ฮือ ตัวเองกลัวขนาดนี้แต่ยังผ่าตัดได้ น่าทึ่งเหมือนกันนะคะ แต่ถ้าคนขี้กลัวแบบนี้ยังผ่าตัดได้อย่างปลอดภัย ทุกคนก็ทำได้ดีเหมือนกันค่ะ!! สำหรับคนที่กังวลเรื่องรูปหน้ามาก ๆ ขอให้คิดให้เยอะ ศึกษาให้มาก และผ่าตัดเท่าที่จำเป็นในขอบเขตที่ไม่โลภเกินไป แล้วประสบความสำเร็จนะคะ!