15 ปีก่อน แม่จูงมือฉันไปทำจมูกครั้งแรกแถวบ้านค่ะ ตอนนั้นเป็นโรงพยาบาลแถวบ้าน ก็เลยใส่แค่ซิลิโคนเฉย ๆ จริง ๆ ฉันไม่ใช่คนไม่มีสันจมูก แต่กลายเป็นสูงเหมือนจมูกผู้ชายไปเลย ไม่มีไลน์โค้งอะไรแบบนั้นด้วยค่ะ
ต่อมา จมูกของพี่คนรู้จักคนหนึ่งมีไลน์สวยมาก ฉันเลยตัดสินใจแก้จมูกเมื่อ 10 ปีก่อน ตอนทำก็ทำลดปีกจมูกไปด้วย และจนถึงวินาทีที่กำลังจะดมยาสลบ ฉันยังบอกคุณหมอว่า “อย่าเพิ่มความสูงสันจมูกนะคะ” แล้วก็หลับไปค่ะ จำได้ว่าตอนผ่าตัดใกล้เสร็จ ยาสลบเริ่มคลาย แล้วฉันคอยพูดกับคุณหมอจนรบกวนท่านอยู่เรื่อย ๆ จากนั้นคุณหมอบอกว่าตอนนี้กำลังเย็บอยู่ อย่าขยับริมฝีปาก ㅎㅎㅎ
ผลลัพธ์ตอนนั้นพอใจค่ะ แต่เพราะฉันมีจมูกเชิด แรงของผิวที่พยายามดึงขึ้นด้านบนอยู่เรื่อย ๆ ทำให้เมื่อเวลาผ่านไป ปลายจมูกเริ่มค่อย ๆ ต่ำลงกว่าสันจมูก (เรื่องนี้ฉันเพิ่งรู้สึกขึ้นมาอย่างกะทันหันหลังผ่านไปหลายปี)
สุดท้าย 2 ปีก่อนฉันก็ผ่าตัดอีกครั้ง โดยใช้ผนังกั้นจมูกค่ะ
ฉันได้ยินบ่อยว่าศัลยกรรมจมูกต้องทำสองสามครั้งถึงจะพอใจ แต่ไม่ใช่ค่ะ ฉันรู้สึกว่าศัลยกรรมจมูกนี่คงไม่มีคำว่าพอใจเกิดขึ้นเลย จมูกเชิดของฉันก็ยังไม่ดีขึ้น และเขาว่ามนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่หลงลืม ทั้งที่เคยเสียใจที่การผ่าตัดครั้งแรกทำให้สันจมูกสูงขึ้น แต่ครั้งที่สามก็ทำเรื่องเดิมซ้ำอีก และตอนนี้ก็กำลังเสียใจอยู่ค่ะ
ตอนนี้ฉันกำลังหาข้อมูลโรงพยาบาลแห่งที่สี่อยู่ ครั้งนี้ฉันทิ้งความโลภไปเยอะแล้ว และกำลังมองหาจมูกที่อยู่ได้ตลอดชีวิตค่ะ ทุกคนที่กำลังกังวลเรื่องศัลยกรรมจมูกมาก ๆ สู้ ๆ นะคะ~~
ถูกใจ 0